Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Δημογραφικό, ένας μεγάλος εχθρός

Κύριε διευθυντά
Δυστυχώς το δημογραφικό πρόβλημα εξελίσσεται σε υδρογονοβόμβα για τη χώρα μας και οι κυβερνώντες θέλουν να το αγνοούν. Με τη δραματική μείωση των γεννήσεων σε συνδυασμό με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και τη μετανάστευση των νέων, συρρικνώνεται ο γηγενής πληθυσμός και επιταχύνεται η γήρανση της ελληνικής κοινωνίας. Εάν δεν ληφθούν άμεσα τα κατάλληλα μέτρα θα αποτελέσει το φαινόμενο αυτό τη βέβαιη καταστροφή του έθνους. Γινόμαστε η εύκολη λεία κάθε επίδοξου κακόβουλου αρχηγίσκου.

Αντί των προεκλογικών επιδομάτων πείνας θα ήταν προτιμότερο να επιληφθούν ορισμένοι του εθνικού τους καθήκοντος για τη σωτηρία από την καταστροφή και τον απειλούμενο αφανισμό της χώρας. Ανάπτυξη και πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθούν χωρίς νέους ανθρώπους. Η όποια ανάπτυξη προϋποθέτει την ενεργή παρουσία ανθρωπίνου παράγοντος νεαρής παραγωγικής ηλικίας, άνευ της οποίας καθίσταται άχρηστη και η πλέον εξελιγμένη μηχανή. Είναι γι’  αυτό απόλυτη ανάγκη να υποστηριχθεί ουσιαστικά εδώ και τώρα η πολυγονεϊκή και  μονογονεϊκή οικογένεια κι ας είναι και από εξωσυζυγική σχέση.
Δεν θα πρωτοτυπήσουμε.

Στελιος Ιδομ. Κογχυλακης, Αθήνα

Προσοχή! Τα άκρα καιροφυλακτούν

Κύριε διευθυντά
Εφυγε άλλος ένας «πέτρινος μνημονιακός χρόνος». Απογοήτευση και θυμός, ένταση και εκνευρισμός, ανέχεια και υποχρεώσεις. Βάναυσες μεσαιωνικές φορολογίες και μέθοδοι είσπραξης που, αν και καλύπτονται απ’ τον νόμο, έχουν έντονο το στοιχείο του εκβιασμού και της απειλής, του κρατικού εκφοβισμού. Αν χρωστάς στο Δημόσιο και καλοπροαίρετα δεν έχεις να πληρώσεις, αλίμονό σου αν ξεπεράσεις το όριο. Αιφνίδια μπορεί να μη σου μείνει σεντ (δεκάρα τσακιστή) και άντε να βρεις άκρη. Στο όνομα του νόμου, καταγραφή πάντων των υλικών αγαθών. Ο σκοπός προφανής, αν θυμηθεί κανείς τους αντιεβραϊκούς νόμους της Νυρεμβέργης. Να τα πάρει το σκοτεινό χέρι της βάναυσης κρατικής εξουσίας ό,τι ώρα τού κάνει κέφι. Και όλα αυτά συν άλλα πολλά υφίστανται στην Ελλάδα απ’ τις μέρες του επάρατου πρώτου μνημονίου μέχρι τώρα, σε καιρό απόλυτα δημοκρατικό κατά δήλωσιν των ειδημόνων, μακριά από «άκρα και ακρότητες». Κι έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα αν πολιτικοί και πολιτικές, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι, δεν αφουγκραστούν το κοχλάζον μίσος του εμπερίστατου Ελληνα αλλά ακούνε μόνο τις φωνές των ιδιοτελών της προσωρινότητας, των ίδιων που θα τους πουλήσουν μόλις «αλλάξουν πράγματα και καιροί». Ισως να ’ρθε ο χρόνος να ασχοληθεί με το θέμα η «Διεθνής Αμνηστία». Ο ελληνικός λαός βασανίζεται και οδηγείται σε ταπείνωση και θάνατο. Αν πολυμιλάς, σου ’ρχεται ένα χαράτσι και σιωπάς. Δεν τελειώνεις κάποιον μόνο με μια σφαίρα. Κόψ’ του τον λογαριασμό επικούρησης κι άσ’ τον να σέρνεται στα δικαστήρια και να τρέχει να πληρώνει λογαριασμούς. Και η εμπιστοσύνη προς θεσμούς και λειτουργίες θεσμών εξανεμίστηκε. Ο νόμος εκτελείται, αλλά δεν είναι πια σεβαστός, αφού λειτουργεί σαν όπλο εναντίον του πολίτη. Κανείς δεν πιστεύει πια σοβαρά πως «κάθε εξουσία πηγάζει απ’ τον λαό και υπάρχει υπέρ αυτού και του έθνους». Η φράση «ούτε τον εκτιμώ ούτε τον σέβομαι» είναι η πλέον επιεικής αναφορικά με θεσμικές καταστάσεις και αν οι αιρετοί δεν μαζευτούν, ανοίγουν μόνοι τους τις πόρτες για τα «άκρα». Και όποτε ήρθαν «άκρα», έγιναν ευπρόσδεκτα (σε ημεδαπή και αλλοδαπή) γιατί είχαν αποτύχει πλήρως και παντού οι αιρετοί.

Ιωαννης Α. Μελισσειδης, Δρ Νομικής, Αθήνα

Ζώντας τον εφιάλτη της στάθμευσης

Κύριε διευθυντά
Το κύριο άρθρο του φύλλου της 22/12/2018 ήταν για εμένα μια δυσάρεστη έκπληξη. Ο συντάκτης του, προφανώς εκνευρισμένος γιατί παρανόμησε και υπέστη τις συνέπειες, επετέθη στη Δημοτική Αστυνομία γιατί αυτή έκανε τη δουλειά της. Ως κάτοικος του κέντρου, πολλές φορές επιστρέφοντας στο σπίτι μου ύστερα από μια μακρά ημέρα εργασίας, δαπανώ από 20 έως και 45 λεπτά αναζητώντας θέση στάθμευσης κατοίκου (είμαι κάτοχος της κάρτας που εκδίδει ο Δήμος Αθηναίων). Ο λόγος είναι ότι η Δημοτική Αστυνομία δεν ελέγχει τις βραδινές ώρες τη στάθμευση με αποτέλεσμα την άναρχη και παράνομη (αλλά πολλές φορές άρτια οργανωμένη από «στελέχη» καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος) στάθμευση τόσο στις θέσεις με τη λευκή διαγράμμιση (με πληρωμένη κάρτα) όσο και σε αυτές με την μπλε (για κατοίκους με κάρτα).

Θα περίμενα από μια εφημερίδα όπως η «Καθημερινή» να ενθαρρύνει τη Δημοτική Αστυνομία να εντατικοποιήσει τους ελέγχους και να επιβάλει τη νομιμότητα. Ελπίζω όποιος εκλεγεί δήμαρχος στην πόλη μας να μην ακούσει την προτροπή του συντάκτη σας και, αντίθετα με αυτήν, να ενισχύσει τη Δημοτική Αστυνομία ώστε να μη γίνεται η στάθμευση ένας καθημερινός εφιάλτης για τους κατοίκους του κέντρου.

Γιωργος Σμυρνιουδης, Αθήνα

Ευθύνες υπουργών και ισονομία

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 27/11/2018 ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος σχολιάζει την επιστολή μου και θεωρώ καθήκον μου να απαντήσω. Ουδείς ενδιαφέρεται για το τι συνέβη στα προπολεμικά Συντάγματα και στους εκτελεστικούς νόμους αναφορικά με το φλέγον θέμα της ποινικής ευθύνης των υπουργών. Οπωσδήποτε όμως οι πολίτες ενδιαφέρονται για το γεγονός ότι το άρ. 86 του Σ. είχε τεκτονικές επιπτώσεις στην πολιτική ζωή της χώρας, τις οποίες ο κ. Βενιζέλος ως γενικός εισηγητής της αναθεώρησης του 2001 μπορούσε να προβλέψει.

Η επίγνωση των επιπτώσεων αυτών πρέπει να σηματοδοτήσει την πρώτη αλλαγή στην επικείμενη αναθεώρηση του Σ. θέτοντας ταφόπλακα στο άρ. 86. Φυσικά δεν μπορώ να γνωρίζω τις αιτίες που οι συνταγματολόγοι είχαν βυθιστεί σε χειμερία νάρκη, σε λήθαργο αορασίας, ακαταληψίας και συλλογικής άνοιας με το έκτρωμα του άρ. 86, όμως κάθε συνταγματολόγος οφείλει να εκφέρει την επιστημονική του άποψη χωρίς να εμφιλοχωρούν πολιτικές σκοπιμότητες και χωρίς να εξυπηρετείται η πλειοψηφία τη δεδομένη στιγμή.

Είναι άραγε fake news το γεγονός ότι πρωθυπουργοί Γαλλίας, Ιταλίας και άλλων χωρών καταδικάζονται για διαφθορά κλπ. από τα ίδια δικαστήρια που δικάζουν τους πολίτες; Δεν είναι άραγε γνωστό ότι η υπεροπλία του άρ. 86 αποτελεί βιασμό στη διάκριση των εξουσιών που συνεπάγεται κατάλυση της δημοκρατίας; Σαφέστατα υπάρχουν τώρα ογκόλιθοι εμποδίων στην άσκηση ποινικής δίωξης των υπουργών, με δεμένα τα χέρια των δικαστών. Ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ θα απολογείται εσαεί για τις μίζες δισ. από τους Ακη, Παπαντωνίου, Σμπώκο, Μαντέλη, Τσουκάτο κ.α. Αραγε εσείς δεν γνωρίζατε τους 19 μήνες που διατελέσατε υπ. Αμυνας πως οι πιο πάνω υπουργοί είχαν επιδοθεί στο κατάπτυστο σπορ/όργιο με τις μίζες στο υπουργείο αυτό, που σημαίνει προδοσία της χώρας;

«Ο μεν δειλός της πατρίδος, ο δε φιλόδοξος της πατρώας ουσίας εστί προδότης» (Σωκράτης).

Αραγε δεν οφείλατε να έχετε καταγγείλει τους μιζαδόρους από την πρώτη ημέρα στο υπ. Αμυνας; Προφανέστατα γνωρίζατε ότι 135 ηρωικοί πιλότοι θυσιάστηκαν, πολλοί από αυτούς εξαιτίας έλλειψης ανταλλακτικών στα αεροσκάφη. Δυστυχώς, οι μίζες οδήγησαν έναν ολόκληρο λαό στην πτωχοποίηση. Εάν ο Σημίτης ήταν Κινέζος ή Ιάπωνας πρωθυπουργός, θα έπρεπε να είχε κάνει χαρακίρι «για λόγους ηθικής και τιμής». Οφειλε να είχε διοργανώσει έρανο στο κόμμα του για να εξοφληθούν μέχρι τελευταίο ευρώ τα δανεικά των 189.695.072 ευρώ, έτσι ώστε να εμφανιστεί στις επικείμενες εκλογές ευπρόσωπα. Τα ποσά αυτά λείπουν από τους πτωχοποιημένους φορολογούμενους και τις αμαρτωλές τράπεζες. Εάν οι πολιτικοί είχαν σεμνότητα, ταπεινότητα, κυρίως υγιή πατριωτισμό και έτειναν ευήκοα ώτα στην κριτική των επαϊόντων, θα είχαμε αποφύγει τη χρεοκοπία και την εξαθλίωση του λαού.

Γεωργιος Τρανταλιδης, Δικηγόρος, Πειραιάς

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ