Στον μεσογειακό κήπο της βίλας δέσποζε η πισίνα, ενώ τριγύρω της έστεκαν κυπαρίσσια, φοίνικες και πορτοκαλιές. Έλειπε όμως ο «οικοδεσπότης» της. Κι αυτό γιατί για πρώτη φορά από το 1983, χρονιά που ξεκίνησε η συνεργασία του με τη Chanel, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του οίκου, ο 85χρονος Καρλ Λάγκερφελντ, δεν εμφανίστηκε για τον καθιερωμένο χαιρετισμό στο τέλος ενός ντεφιλέ – λόγω «κούρασης», σύμφωνα με τον οίκο.

Η απουσία του Λάγκερφελντ έκανε αίσθηση, όμως η Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής για το καλοκαίρι του 2019 που ξεκίνησε και τελείωσε μέσα στην εβδομάδα κύλησε, κατά τα άλλα, ομαλά. Σε ποιον απευθύνεται αυτό το μικρό κομμάτι, η «αφρόκρεμα» θα ’λεγε κανείς, της βιομηχανίας; Υπολογίζεται ότι οι πελάτισσες της υψηλής ραπτικής είναι σήμερα γύρω στις 4.000, αριθμός πολύ χαμηλότερος από άλλες εποχές. Μεγάλη μερίδα της συγκεκριμένης αγοράς κατέχουν πελάτισσες από χώρες της Μέσης Ανατολής, των οποίων οι ατζέντες γεμίζουν με πολλές (ιδιωτικές) κοινωνικές υποχρεώσεις, όπως γάμους και πάρτι. Στην υψηλή ραπτική εισέρχονται τώρα όμως και millennials, των οποίων η «γεύση» για haute couture μπορεί να αποτελεί οικογενειακή παράδοση ή να καθρεφτίζει μια δική τους επιτυχημένη επαγγελματική πορεία.

 


Δημιουργίες της Άιρις φαν Χέρπεν.

 

Όμως η υψηλή ραπτική δεν συνεχίζει μόνο για τους πιστούς της. Παραμένει η πιο φαντασμαγορική βιτρίνα του χώρου, ένα όμορφο, άπιαστο για τους περισσότερους όνειρο, που μπορεί να μεταφραστεί σε άλλου τύπου κατανάλωση, όπως κραγιόν και αρώματα. Την ίδια στιγμή, η δουλειά που γίνεται από εξειδικευμένα «χέρια» στα ατελιέ αποτυπώνει και εξελίσσει μια τεράστια παράδοση και αριστοτεχνία που αποτελεί εθνικό πολιτιστικό κεφάλαιο για τη χώρα που την ανέδειξε παγκοσμίως – η υψηλή ραπτική γεννήθηκε στη Γαλλία και αναφέρεται σε ενδύματα που φτιάχνονται στο χέρι. Ο όρος «haute couture» προστατεύεται από τον νόμο και οι (πολλοί λίγοι) οίκοι που έχουν το δικαίωμα να τον χρησιμοποιούν καθορίζονται από τη Fédération de la Haute Couture et de la Mode, που υπάγεται στο Υπουργείο Βιομηχανίας. Στην αρχική της μορφή, η ομοσπονδία δημιουργών υψηλής ραπτικής με έδρα το Παρίσι συγκροτήθηκε το 1868.

Τι είδαμε όμως στις πασαρέλες; Η Μαρία Γκράτσια Κιούρι «πήγε» τον οίκο Dior στο τσίρκο, ενώ η αναβίωση του οίκου Schiaparelli συνεχίστηκε με ρομαντική διάθεση. Ο Πιερπάολο Πιτσιόλι στον Valentino συνέδεσε την υψηλή ραπτική με τις ανάγκες της σημερινής γυναίκας και η Άιρις φαν Χέρπεν συνέχισε την τρισδιάστατη εξερεύνηση της σιλουέτας. Όπως συνήθως, η Εβδομάδα Υψηλής Ραπτικής προσελκύει κι άλλους οίκους που δίνουν έμφαση στη χειροποίητη δημιουργία και παρουσιάζουν τις συλλογές τους στο Παρίσι την ίδια εποχή. Ανάμεσά τους, η Σήλια Κριθαριώτη παρουσίασε την τέταρτη επίδειξή της στο διεθνές κοινό του Παρισιού, στη Σχολή Καλών Τεχνών της πόλης. Ραντεβού σε έξι μήνες. Και με τον Καρλ. ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ