Νίκος Κωνσταντάρας ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

Κωνσταντίνος Καβάφης και Γεώργιος Στρατήγης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τ​​ο διαζύγιο Τσίπρα - Καμμένου, όσο προδιαγεγραμμένο και αν φαινόταν, εξελίσσεται άσχημα, με απειλές και καταγγελίες για εκβιασμούς και προδοσίες. Οπως αναμενόταν, άλλωστε. Η ομιλία του Πάνου Καμμένου στη Βουλή χθες ήταν βγαλμένη από το δράμα πονεμένου συζύγου, έως και τη μελοδραματική διαπίστωση ότι τώρα τα «παιδιά» θα βρεθούν στον δρόμο, εννοώντας τους υπαλλήλους των ΑΝΕΛ. Ο Αλέξης Τσίπρας, ψύχραιμος μετά τη βροχή καταγγελιών, απάντησε με το κλασικό συζυγικό «εσύ φταις!». Οσοι είχαν απορήσει αρχικά με τον παράταιρο γάμο της ριζοσπαστικής Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ με την εθνικολαϊκιστική Δεξιά των ΑΝΕΛ είχαν συνηθίσει πλέον στην κοινή πορεία των δύο κομμάτων, η οποία βασιζόταν στη συνωμοσιολογία, στην επιθετικότητα, στην απαξίωση των αντιπάλων (με κορυφαίο το αξέχαστο «στα τέσσερα», που κραύγαζε ο Καμμένος εναντίον πολιτικών αντιπάλων). Τώρα βλέπουμε τα ίδια όπλα να απειλούν τους πρώην εταίρους.

Αφού άκουσε τις καταγγελίες Καμμένου για εξαπάτηση, για έλλειψη σεβασμού για τα τέσσερα χρόνια που πέρασαν μαζί στην εξουσία, για την απογοήτευση που ο άκαρδος πρωθυπουργός σκόρπισε σε «όλα αυτά τα παιδιά που πίστεψαν ότι μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση εθνικής συμφιλίωσης», ο πρωθυπουργός απάντησε με τον πιο βάναυσο τρόπο – κατηγόρησε τον Καμμένο ότι επεξεργαζόταν την πτώση της κυβέρνησής του. Αφιερώνοντάς του δύο στίχους από το ποίημα «Η πόλις» του Καβάφη, «Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δε θα βρεις άλλες θάλασσες, η πόλις θα σε ακολουθεί», ο κ. Τσίπρας προσέθεσε: «Σε λίγους μήνες αυτό που θα μείνει στην Ιστορία είναι το θετικό που πράξατε. Και σας διαβεβαιώνω: θα με ευγνωμονείτε που είδα τον σχεδιασμό σας να ανατρέψετε την κυβέρνηση». Λίγο νωρίτερα, άφηνε να εννοηθεί ότι ο κ. Καμμένος είχε απλώσει «γέφυρες» προς τη «διαπλοκή». «Ακούγοντάς σας, χωρίς να θέλω να μπω σε ψυχαναλυτικές ερμηνείες, τέσσερις φορές αναφερθήκατε σε γέφυρες, λες και κάποιος σας το ζήτησε», είπε ο κ. Τσίπρας.

Ο κ. Καμμένος, απαξιώνοντας να απαντήσει στις κατηγορίες, επέλεξε και αυτός κάτι από τη φαρέτρα της ποίησης. Χωρίς να αντιλαμβάνεται την ειρωνεία της επιλογής του, ο άνθρωπος που μπήκε στη Βουλή ως πλούσιος νεαρός το 1993 και βρέθηκε σε υπουργικούς θώκους για επτά χρόνια επέλεξε στίχους του Γ. Στρατήγη από το ποίημα «Ο Ματρόζος», όπου ο ήρωας που έδωσε όλη του την περιουσία για την Επανάσταση, γέρος και φτωχός πλέον, λέει σε κάποιον αναιδέστατο νέο αξιωματούχο: «Αν οι ζητιάνοι σαν κι εμέ δεν έχυναν το αίμα, οι καπετάνιοι σαν και σε δεν θα φορούσαν στέμμα». Τη στιγμή της μεγάλης ψυχικής οδύνης, της στέρησης της εξουσίας και των προνομίων που του έδινε η αρχηγία κόμματος στη Βουλή, ο κ. Καμμένος επέλεξε να εμφανίσει εαυτόν ως ταλαίπωρο ήρωα της Επανάστασης, του οποίου η προσφορά αγνοείται από τους αχάριστους νέους. Ακολουθώντας το παράδειγμα του πρωθυπουργού, που δεν ήθελε να ψυχαναλύσει τον πρώην εταίρο του, δεν θα ερμηνεύσουμε τη χρήση της λέξης «στέμμα» σε μια αντιπαράθεση για το ποιος σύντροφος εξαπάτησε ποιον: τα βέλη εκτοξεύονται εκατέρωθεν.

Πέρα από την ποιητική δικαιοσύνη του γεγονότος ότι οι δύο άνθρωποι των οποίων η συνεργασία ήταν μνημείο καιροσκοπισμού τώρα επιτίθενται ο ένας στον άλλον, το διαζύγιο Τσίπρα - Καμμένου αποκαλύπτει και τους χαρακτήρες των δύο: τη συνεχή συναισθηματική σύγχυση του κ. Καμμένου και την απόλυτη σκληρότητα του κ. Τσίπρα. «Εκτελεστή» τον αποκάλεσε ο πρώην εταίρος. Τα ίδια αισθήματα έχουν, ασφαλώς, και άλλοι πρώην σύντροφοι στην πολιτική πορεία του πρωθυπουργού. Αυτή η ψυχρότητα, η ψυχραιμία μπορεί να είναι ισχυρό χαρτί για έναν πολιτικό, κυρίως όταν έχει δύσκολη αποστολή να φέρει εις πέρας, προστατεύοντάς τον από συναισθηματισμούς που θα εμπόδιζαν το έργο του. Η επιμονή με την οποία υποστήριξε τη συμφωνία των Πρεσπών αυτό δείχνει. Εως τώρα, όμως, ο κ. Τσίπρας έχει δείξει ότι κύριος στόχος του είναι οι τακτικισμοί που εξυπηρετούν τον ίδιο. Η συνέχεια, η εξάσκηση της εξουσίας με βουλευτές-λάφυρα, με αντίπαλο τον οργίλο Καμμένο και όλα τα όπλα που διαθέτει θα είναι σκληρή δοκιμασία. Οχι μόνο για τον κ. Τσίπρα αλλά και για τους θεσμούς και τους πολίτες.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ