Ηλίας Μαγκλίνης ΗΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ

Boeing εναντίον Airbus

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Από μια ειρωνεία της τύχης, τη χρονιά που το ιστορικό αμερικανικό Boeing 747, γνωστότερο ως «Τζάμπο», κλείνει τα 50 του, η ευρωπαϊκή Airbus αποφασίζει να διακόψει, μέσα στο 2021, την παραγωγή του Α380, του διώροφου θηρίου (χωρητικότητας 544 επιβατών) που φιλοδόξησε να είναι η ευρωπαϊκή απάντηση στο Τζάμπο.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: Η Airbus προέβλεπε, από το 2007 που παρέδωσε το πρώτο Α380, ότι θα πωλούσε 1.200 μονάδες αεροσκαφών αυτού του τύπου. Εως σήμερα έχει πουλήσει μόλις 234.

Πέρα από τους αριθμούς όμως: Το Α380 δεν απέκτησε ποτέ την αίγλη, τον μύθο του Β747. Δεν είναι καν ένα τόσο ωραίο αεροπλάνο όσο το Β747. Το τελευταίο, με το περίφημο «καρούμπαλο», το πιλοτήριο και την πρώτη θέση στον επάνω όροφο, είχε μια ιδιαιτερότητα που δεν είχε ποτέ κανένα άλλο αεροπλάνο πολιτικών αερογραμμών. Δεν είναι, θέλω να πω, μια υποκειμενική και μόνο σκέψη περί αισθητικής πάνω στη γραμμή ενός αεροπλάνου. Το Α380 δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από τα προηγούμενα μοντέλα της Airbus, με εξαίρεση το συνολικό «φούσκωμα» στην άνω πλευρά της ατράκτου. Είναι εκπληκτικό το ότι οι σχεδιαστές του Τζάμπο το ρίσκαραν επικίνδυνα με το «καρούμπαλο» και όμως τους βγήκε.

Δεν είχε παρουσιαστεί ξανά κάτι ανάλογο με το Τζάμπο το 1969, όταν έκανε την εμφάνισή του για πρώτη φορά. Κυρίως όμως, κι εδώ αδικήθηκε το Α380, το Τζάμπο εμφανίστηκε σε μια εποχή δόξας για τις αερογραμμές. Ηταν η χρυσή εποχή τότε να είσαι ιπτάμενος χειριστής, φροντιστής ή αεροσυνοδός, σε μια τέτοια εταιρεία, ήταν η χρυσή εποχή για τη δική μας Ολυμπιακή Αεροπορία (Ο.Α.). Το 1969, η Ο.Α. πραγματοποιούσε απευθείας πτήσεις στη Νέα Υόρκη με το Β707, τετρακινητήριο και αυτό, ουσιαστικά τον «προκάτοχο» του Τζάμπο. Μέσα στη δεκαετία του ’70, η Ο.Α. απέκτησε δύο Τζάμπο, ενώ, αν δεν κάνω λάθος προστέθηκε και ένα τρίτο λίγο αργότερα. Με το «Ζευς», αν θυμάμαι σωστά την ονομασία του, ο γράφων πραγματοποίησε το 1981 το πρώτο του ταξίδι στη Νέα Υόρκη, εμπειρία αλησμόνητη για ένα εντεκάχρονο παιδί.

Ηταν λοιπόν ο χρυσούς αιών της πτήσης όταν έκανε την εμφάνισή του το Τζάμπο. Και όχι τυχαία, πολύ γρήγορα, από την αίγλη του δανείστηκε η τηλεόραση και ο κινηματογράφος. Ποιος ξεχνάει ότι στους τίτλους έναρξης της θρυλικής τηλεοπτικής σειράς «Χαβάη 5-0», με το διάσημο μουσικό θέμα, φιγουράριζε η «κοιλιά» ενός Τζάμπο που προσγειώνεται, μέσα από ευρυγώνιο φακό;

Επειτα, η δεκαετία του ’70 ήταν η εποχή των ταινιών καταστροφής: «Τζάμπο 747 εν κινδύνω», «Τζάμπο Τζετ στο Τρίγωνο των Βερμούδων» και άλλα πολλά. Το Τζάμπο της Boeing είχε φωτογένεια που μπορούσε να συγκριθεί μόνο με την αντίστοιχη φωτογένεια των πολεμικών αεροσκαφών του Β΄ Παγκοσμίου. Και εκεί, η Boeing είχε τη μερίδα του λέοντος, με τα βαριά βομβαρδιστικά «φρούρια» Β-17 και Β-29 να κλέβουν τις εντυπώσεις.

Το Α380 εμφανίστηκε σε μια εποχή κατά την οποία αυτή η αίγλη της πτήσης δεν υπάρχει πια. Οι φθηνές εταιρείες δεν χρειάζονται διώροφα αεροπλάνα. Είναι το τέλος των μύθων.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ