ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Κίνα, Πεκίνο

Μία ημέρα στην Απαγορευμένη Πόλη ισοδυναμεί με ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο.

Ήμουν τυχερή: έπειτα από τρεις μέρες που δεν είχα δει τον ήλιο –τόσο θολή ήταν η ατμόσφαιρα στο Πεκίνο–, εκείνο το πρωινό, χάρη σε ένα ελαφρύ αεράκι, η ορατότητα είχε κάπως αποκατασταθεί και ο ουρανός ήταν επιτέλους γαλάζιος. Είχα ακούσει για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κινεζική πρωτεύουσα με την ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο σοβαρό είναι. Λίγα λεπτά αφότου βρεθείς στον δρόμο, τα μάτια σου αρχίζουν να καίνε, ο λαιμός σου στεγνώνει. Γι’ αυτό και οι Κινέζοι, κάθε πρωί, πριν βγουν από τα σπίτια τους, ενημερώνονται για τα PM 2,5 της ημέρας: είναι τα αιωρούμενα σωματίδια με πολύ μικρή διάμετρο, που εισχωρούν στους πνεύμονες προκαλώντας σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και εκατοντάδες χιλιάδες πρόωρους θανάτους ετησίως στη χώρα. Και, φυσικά, σπάνια κυκλοφορούν χωρίς προστατευτικές μάσκες. Ειδικά για τις γυναίκες, η μάσκα εδώ είναι fashion item. Θα τις δείτε να φορούν μάλλινες ή μεταξωτές, καρό ή ριγέ, με στρας ή κεντητές λεπτομέρειες.


Οι προστατευτικές μάσκες είναι απολύτως απαραίτητες, λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. (Φωτογραφία: AP Photo/Andy Wong)

Χωρίς μάσκα, αλλά φορώντας τα πιο άνετα παπούτσια μου και με ένα μπουκάλι νερό στο σακίδιό μου, μπήκα στο ταξί που θα με μετέφερε στην Απαγορευμένη Πόλη. Απέχει περίπου μισή ώρα από τις «γειτονιές» των ξενοδοχείων, όμως τα ταξί είναι μια πονεμένη ιστορία στο Πεκίνο. Οι οδηγοί, στη συντριπτική πλειονότητά τους, δεν καταλαβαίνουν... γρι Αγγλικά. Επίσης, δεν χρησιμοποιούν πάντα το ταξίμετρο, οπότε οι διακυμάνσεις στο ποσό που θα πληρώσει κανείς για μια συγκεκριμένη κούρσα είναι μεγάλες (υπολογίστε περί τα 30-40 γουάν). Επέλεξα, λοιπόν, την πιο ασφαλή λύση: ζήτησα από τον κονσιέρζ να καλέσει ένα ταξί.


Το πορτρέτο του Μάο Τσε Τουνγκ στην Πύλη της Μεσημβρίας. (Φωτογραφία: ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ)

Για την είσοδό μου στην Απαγορευμένη Πόλη –από τη νότια πύλη (Πύλη της Μεσημβρίας), όπου δεσπόζει ένα γιγάντιο πορτρέτο του Μάο Τσε Τουνγκ– είχα μεριμνήσει από την προηγουμένη. Εισιτήρια δεν πωλούνται επιτόπου. Ο επισκέπτης πρέπει να έχει κάνει κράτηση ηλεκτρονικά –δυνατότητα που προσφέρουν πλατφόρμες, όπως οι 247tickets.com και getyourguide.com – και με την απόδειξη παραλαμβάνει το εισιτήριό του. Τα γκισέ είναι πολλά, οπότε, παρά τον όγκο των επισκεπτών –80.000 ημερησίως είναι το όριο–, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες καθυστερήσεις. Το ίδιο ισχύει και για τον έλεγχο ασφαλείας, τύπου αεροδρομίου.


Η τάφρος πλάτους 52 μ. που υπάρχει γύρω από το αυτοκρατορικό συγκρότημα. (Φωτογραφία: VISUALHELLAS.GR)

Επί της ουσίας τώρα: τα μεγέθη στην Απαγορευμένη Πόλη είναι αδιανόητα. Και το λέω χωρίς καμιά διάθεση υπερβολής. Το συγκρότημα καταλαμβάνει συνολική έκταση 780.000 τ.μ. και τα κτίρια –με 8.700 δωμάτια– καλύπτουν 167.000 τ.μ. Γύρω του υπάρχει τείχος ύψους 10 μ. και τάφρος πλάτους 52 μ., για να κρατάει μακριά τους κοινούς θνητούς. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1407 από τον αυτοκράτορα Γιονγκ - Λο και ολοκληρώθηκε το 1420. Εδώ έζησαν 24 Κινέζοι αυτοκράτορες από δύο δυναστείες, των Μινγκ και των Τσινγκ, μαζί με 9.000 παλλακίδες και 100.000 ευνούχους.

Η αυλαία για την πόλη-ανάκτορο έπεσε το 1911, όταν παραιτήθηκε ο τελευταίος αυτοκράτορας, Που Γι (τη ζωή του αφηγείται η ομώνυμη ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι). Το 1914, μια αίθουσα του παλατιού άνοιξε για πρώτη φορά στο κοινό, ως Γκαλερί Αρχαιοτήτων, και το 1948 ουσιαστικά «γεννήθηκε» το Μουσείο του Παλατιού, όπως λέγεται επισήμως σήμερα. Από το 1987 περιλαμβάνεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.


Ένας από τους τεράστιους μπρούντζινους λέοντες-φύλακες του παλατιού. (Φωτογραφία: VISUALHELLAS.GR)

Στη διάθεση των επισκεπτών υπάρχει ποικιλία οργανωμένων ξεναγήσεων και στις εισόδους διατίθενται audio guides – η αγγλική έκδοση, μάλιστα, μέχρι πριν από λίγα χρόνια είχε ηχόχρωμα... Τζέιμς Μποντ, καθώς την αφήγηση έκανε ο σερ Ρότζερ Μουρ. Αν θέλετε τη γνώμη μου, μη στερηθείτε τους ήχους της Απαγορευμένης Πόλης έχοντας στα αυτιά σας τα ακουστικά ενός audio guide. Πηγαίνετε εκεί έχοντας διαβάσει όσο περισσότερα μπορείτε για την εξέλιξή της ανά τους αιώνες και απλώς περπατήστε. Προσέξτε τις υπέροχες λεπτομέρειες στα πέτρινα μονοπάτια με τους δράκους, στους τεράστιους μπρούντζινους λέοντες-φρουρούς των αυτοκρατόρων, στα πανέμορφα κεραμικά διακοσμητικά και στις βαριές ξύλινες πόρτες. Απολαύστε τη γαλήνη του αυτοκρατορικού κήπου με τα σκιερά κιόσκια και τα τρεχούμενα νερά. Αφουγκραστείτε την ιστορία... Σημειώστε ότι η είσοδος στους εσωτερικούς χώρους δεν είναι ανοιχτή στο κοινό, παρά μόνο σε κάποιους συγκεκριμένους –όπως η Treasure Gallery με τα σπουδαία αυτοκρατορικά κειμήλια– με προαγορά εισιτηρίου.


Σπάνια πετρώματα και δέντρα στον Αυτοκρατορικό Κήπο. (Φωτογραφία: ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ)

ΣΤΑ ΠΕΡΙΞ

Η έξοδος γίνεται από τη βόρεια πύλη. Ακριβώς απέναντι, σε έναν λόφο, βρίσκεται το Jingshan Park (είσοδος 2 γουάν), από όπου θα ευχαριστηθείτε τη θέα στην πόλη, με την προϋπόθεση ότι αντέχετε την ανάβαση. Από τα 300 σκαλοπάτια και μετά, εγώ σταμάτησα να μετράω...

Επόμενος σταθμός: Τιενανμέν. Η περίφημη πλατεία των 440.000 τ.μ. (η μεγαλύτερη στον κόσμο), γνωστή για τα δραματικά γεγονότα του 1989 και την άγρια καταστολή του κινήματος για τη δημοκρατία, βρίσκεται νότια της Απαγορευμένης Πόλης. Θα χρειαστεί να περπατήσετε αρκετά για να φτάσετε έως εκεί, αλλά αξίζει τον κόπο, γιατί η διαδρομή είναι απολαυστική. Αν έχετε κουραστεί, σταματήστε κάποιο από τα τρίκυκλα ταξί που κυκλοφορούν στην περιοχή, φτάνει να συνεννοηθείτε εκ των προτέρων με τον οδηγό για την αμοιβή του: λογικά δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 20 γουάν.


Κλείστε την ημέρα με μια αχνιστή σούπα με λαχανικά και ψωμάκι στον ατμό, στον πεζόδρομο Τσιενμέν. (Φωτογραφία: ΤΑΣΟΥΛΑ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ)

Στο τέλος της πλατείας –αφού θα έχετε περάσει, στα αριστερά σας, το Εθνικό Μουσείο της Κίνας και, στα δεξιά σας, το μαυσωλείο του Μάο– θα μπείτε στον πεζόδρομο Τσιενμέν, έναν από τους πιο μεγάλους και ζωντανούς δρόμους του Πεκίνου, μήκους 840 μ. και πλάτους 21 μ., με εμπορικά καταστήματα, καφέ και εστατόρια. Με μια αχνιστή σούπα, μερικά αφράτα γεμιστά μπάο μπανς (ψωμάκια ψημένα στον ατμό) και μια κούπα τσάι η μέρα θα κλείσει με τον καλύτερο τρόπο.


Στην ιστοσελίδα του Palace Museum (en.dpm.org.cn) θα βρείτε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την επίσκεψή σας στην Απαγορευμένη Πόλη. Ώρες λειτουργίας: από 1 Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 08.30-16.30, τιμή 40 γουάν, από 1 Απριλίου έως 31 Οκτωβρίου 08.30-17.00, τιμή 60 γουάν. Τα 10 γουάν αντιστοιχούν σε 1,30 ευρώ. Και ένα χρήσιμο tip για τις κυρίες: δημόσιες τουαλέτες υπάρχουν πολλές πέριξ της Απαγορευμένης Πόλης και της πλατείας Τιενανμέν. Απλώς δεν έχουν καμιά σχέση με τις δυτικές τουαλέτες: τα χωρίσματα δεν ξεπερνούν το ένα μέτρο...

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ