ΘΕΑΤΡΟ

Αισχύλος και Σοφοκλής «πουλάνε» στη Γερμανία

Στιγμιότυπο από την πολυσυζητημένη «Ορέστεια» του Βρετανού σκηνοθέτη Robert Icke, που είναι προσαρμοσμένη για πρώτη φορά στη γερμανική γλώσσα.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η αγάπη των Γερμανών για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο. Ηδη από τις αρχές του 19ου αιώνα, οι αρχαίες τραγωδίες αποτελούσαν σύνηθες αντικείμενο μελέτης, αλλά και φιλοσοφικών συζητήσεων μεταξύ διαφορετικών διανοητικών ρευμάτων.

Ωστόσο, έξω από τα όρια των πανεπιστημίων και των ακαδημαϊκών κύκλων, πόσο ελκυστικό μπορεί να είναι το έργο του Αισχύλου ή του Σοφοκλή για το ευρύ κοινό της Γερμανίας, που τα τελευταία χρόνια διαβάζει για την Ελλάδα κυρίως σε δημοσιεύματα του Spiegel; Τόσο, ώστε να δικαιολογεί το ανέβασμα θεατρικών παραστάσεων εμπνευσμένων από κλασικές τραγωδίες σε μικρές και σε μεγάλες γερμανικές σκηνές την τρέχουσα σεζόν, υποστηρίζει πρόσφατο δημοσίευμα των New York Times.

Στο Residenztheater του Μονάχου, ο πρωτοπόρος σκηνοθέτης Ulrich Rasche επιμελείται μια παραγωγή της «Ηλέκτρας» εν μέρει βασισμένη στην ελάχιστα παιγμένη «διασκευή» που παρουσίασε το 1903 ο Αυστριακός συγγραφέας και ποιητής Ούγκο φον Χόφμανσταλ (έξι χρόνια αργότερα, ο Φον Χόφμανσταλ καταπιάστηκε ξανά με την ίδια τραγωδία, αυτή τη φορά για να γράψει το λιμπρέτο της ομότιτλης όπερας του επί χρόνια συνεργάτη του Ρίχαρντ Στράους). Μολονότι η παράσταση έχει λάβει αντιφατικές κριτικές (σύμφωνα με τη Suddeutche Zeitung, δίνει «απλοϊκές απαντήσεις» σε μεγάλα ερωτήματα), τα εντυπωσιακά σκηνικά που παραπέμπουν στο εσωτερικό μιας τεράστιας μηχανής, με τους ηθοποιούς να υποδύονται τα γρανάζια, καθώς και η «εκρηκτική» μουσική συνθέτουν μια αν μη τι άλλο ιδιαίτερη εκδοχή του αρχαίου μύθου.

Την ίδια ώρα, οι θεατρόφιλοι της Στουτγκάρδης έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την πολυσυζητημένη «Ορέστεια» του Βρετανού σκηνοθέτη Robert Icke, προσαρμοσμένη για πρώτη φορά στη γερμανική γλώσσα.


Θεατρικές παραστάσεις εμπνευσμένες από κλασικές τραγωδίες ανεβαίνουν σε μικρές και μεγάλες γερμανικές σκηνές. Από το Μόναχο, όπου παρουσιάζεται μια πρωτοποριακή «Ηλέκτρα» με εντυπωσιακά σκηνικά που παραπέμπουν σε εσωτερικό τεράστιας μηχανής (φωτ.), μέχρι τη Στουτγάρδη, όπου οι θεατρόφιλοι θα παρακολουθήσουν την «Ορέστεια» προσαρμοσμένη για πρώτη φορά στη γερμανική γλώσσα.

Η τραγική ιστορία του οίκου των Ατρειδών ζωντανεύει με φόντο ένα μινιμαλιστικό, μοντέρνο σκηνικό συνοδεία ηλεκτρονικής μουσικής, εντούτοις ο σκηνοθέτης έχει εν πολλοίς παραμείνει πιστός στο κείμενου του Αισχύλου, αφαιρώντας μόνον τις αναφορές στο θεϊκό στοιχείο (η θυσία της Ιφιγένειας, για παράδειγμα, αναπαρίσταται ως προκατάληψη).

Η αρχική, διάρκειας τεσσάρων ωρών, λονδρέζικη παραγωγή είχε χαρακτηριστεί από τον Guardian «Αισχύλος για τη σύγχρονη εποχή». Με την «Αντιγόνη», όπως τη φαντάστηκε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ στο πρώτο του μεταπολεμικό θεατρικό έργο, καταπιάνεται το Berliner Ensemble, το θέατρο που ίδρυσε ο συγγραφέας το 1949.

Τα εισιτήρια για τις παραστάσεις, που ολοκληρώνονται στις αρχές Απριλίου, έχουν σχεδόν εξαντληθεί, καθώς Βερολινέζοι και τουρίστες συρρέουν να παρακολουθήσουν τους νεαρούς ηθοποιούς (οι περισσότεροι είναι κάτω των 30 ετών). Φυσικά, η «Αντιγόνη» του Μπρεχτ είναι πιο «εύπεπτη» εκδοχή του κλασικού έργου, προσφέρει όμως μια αφορμή να εξοικειωθεί με την τραγωδία ένα κοινό που ίσως να μην επισκεφθεί ποτέ αρχαίο θέατρο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ