Θοδωρής Γεωργακόπουλος ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν είναι χώρα αυτή - μέρος 4ο...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ενα πρόσφατο κβαντικό πείραμα επιβεβαίωσε κάτι που όσοι παρακολουθούμε τον κόσμο υποπτευόμαστε ότι ισχύει ούτως ή άλλως. Οι ερευνητές έδειξαν πως δύο ανεξάρτητοι παρατηρητές μπορούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα εντελώς διαφορετικά, και να έχουν και οι δύο δίκιο. Βεβαίως, στην περίπτωση αυτή οι ερευνητές κάτι έκαναν με έξι φωτόνια και την κβαντική συμπεριφορά τους για να το δείξουν αυτό, ενώ στον μακρόκοσμο το φαινόμενο είναι αλλιώτικο και οδηγεί στο Brexit, στον Ντόναλντ Τραμπ και στη Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου. Εξηγεί πολλά όμως.

Ο καθένας μας ζει σε διαφορετικό κόσμο. Και δεν είναι μόνο ότι εγώ ζω στον κόσμο μου και, ας πούμε, ο Παύλος Πολάκης ζει σε άλλο κόσμο, κι εγώ είμαι ένας ορθολογικός άνθρωπος που καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του, ενώ ο Παύλος Πολάκης κάνει λάθος. Οχι. Ζει σε έναν εντελώς άλλο κόσμο. Παράλληλο. Ταυτόχρονα. Η πραγματικότητά του είναι αληθινή, το πρίσμα μέσα από το οποίο τη βλέπει είναι μοναδικό και προσωπικό. Ποιος είμαι εγώ που θα αμφισβητήσω την αλήθεια του; Ποιος είμαι εγώ που θα αμφισβητήσω την πραγματικότητα οποιουδήποτε από εσάς;

Για να μην ξεφύγει η συζήτηση σε επικίνδυνα φιλοσοφικά μονοπάτια περί υπαρξισμού και άλλα τέτοια, θα σας πω τώρα μερικά λόγια για το περιεχόμενο του δικού μου κόσμου ή, έστω, μιας υποκατηγορίας του όπως τον παρατηρώ μέσα από τα δικά μου φίλτρα τις τελευταίες ημέρες. Στη χώρα της ολιγαρκούς αφθονίας και της άφθονης ολιγαρχίας, λοιπόν, απαγορεύουν την εγκατάσταση αιολικού πάρκου σε ακατοίκητο νησί επειδή «αλλοιώνει τον χαρακτήρα του». Συζητούν στα σοβαρά το αν το Αγιο Φως ανάβει με θαύμα ή με αναπτήρα, μολονότι όλοι γνωρίζουν πως, ούτως ή άλλως, το Πάσχα με τιμές αρχηγού κράτους θα πετάξει. Αυτά βλέπω εγώ. Τα βλέπετε κι εσείς; Στα Βίλλια, στην Κόνιτσα και στο κέντρο της Αθήνας, κουκουλοφόροι απόγονοι του Μεγαλέξαντρου πλακώνουν στο ξύλο πρόσφυγες κάθε ηλικίας. Στη Γλυφάδα, ένας ταξιτζής στο ταξί του οποίου μπαίνει αιμόφυρτη γυναίκα, όχι απλά τη βγάζει έξω, αλλά κάνει και δηλώσεις στις κάμερες περί αυτού, χασκογελώντας.

Στο ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη μια αγέλη από αδέσποτα σκυλιά επιτίθεται σε φοιτητές και η διοίκηση της σχολής, ο δήμος και η αστυνομία δεν μπορούν να συνεννοηθούν για το ποιος –και πώς, δεδομένου του ασύλου και των αναπόφευκτων καταληψιών (φοιτητών, όχι σκυλιών)– πρέπει να μπει στη σχολή για να τα απομακρύνει (τα σκυλιά, όχι τους φοιτητές). Στην Πάτρα ακυρώνεται συναυλία ενός συγκροτήματος με «αντιχριστιανικό» όνομα που υπάρχει 30 χρόνια (και έχει παίξει στην Πάτρα πολλές φορές).
Συνδικαλιστές της ΠΟΕΔΗΝ, έπειτα από πορεία και συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας, επιχειρούν να κάνουν δυναμικό ντου στο υπουργείο Εργασίας για να διαμαρτυρηθούν για τα δίχως άλλο λογικά και δίκαια αιτήματά τους, όταν ο φύλακας τους ενημερώνει πως το κτίριο στο οποίο προσπαθούν να μπουν είναι το υπουργείο Εσωτερικών.

Τα βλέπετε κι εσείς αυτά; Προφανώς όχι όλα, όχι έτσι. Γιατί αν βλέπαμε όλοι τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ, κάτι θα κάναμε όλοι μαζί, δεν θα επιτρέπαμε αυτή την κατάσταση. Πιθανότατα πολλοί από εσάς βλέπετε άλλα. Πιθανότατα κάποια τα βλέπετε, αλλά τα επεξεργάζεστε αλλιώς. Μπορεί να συμβαίνει και στον δικό σας κόσμο αυτό με το ακατοίκητο νησί και τις ανεμογεννήτριες, αλλά για εσάς το θέμα μπορεί να αλλάζει ανάλογα με το όνομα του ακατοίκητου νησιού. Αλλά τελικά το συμπέρασμα είναι πως είμαστε ο καθένας στον κόσμο του. Και το πρόβλημα είναι ότι τα σύμπαντά μας αλληλεπιδρούν σε υπερβολικό βαθμό.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ