Τασούλα Καραϊσκάκη ΤΑΣΟΥΛΑ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ

Βία που δεν σταματά μπροστά στα παιδιά

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μέρες δραστήριες για την αγριότητα. Φρικαλέα εγκλήματα εκτός, αποκαρδιωτικά εντός, ένα νέο κύμα, ξανά άκρως ανησυχαστικό, μέσα στο διεθνές τοπίο ακροτήτων. Από το τελευταίο κεφάλαιο του μεγάλου τόμου, το συμβάν με τους γονείς στη Σάμο, που δεν έστειλαν τα παιδιά τους στο σχολείο πιέζοντας να μην ενταχθούν στο ίδιο δημοτικό προσφυγόπουλα· η επίθεση κατοίκων των Βιλλίων σε οικογένειες προσφύγων κατά την εγκατάστασή τους σε μισθωμένο από τον ΔΟΜ ξενοδοχείο – πέταξαν πέτρες, σε μανάδες και παιδιά, έριξαν κροτίδες στα δωμάτια, έσπασαν πόρτες, τραυμάτισαν πατεράδες, χτύπησαν, κλότσησαν, έβρισαν νήπια· η έφοδος πέντε κουκουλοφόρων με ρόπαλα σε γήπεδο μπάσκετ της Κόνιτσας και ο άσχημος τραυματισμός ανήλικων προσφύγων.

Περίπου την ίδια ώρα ακροδεξιός ισλαμοφάγος εξτρεμιστής γάζωνε δεκάδες άνδρες, γυναίκες, παιδιά σε τέμενος μιας πόλης παραδείσου ειρήνης, για να δείξει σε ομοϊδεάτες και μη, σε πολιτικούς που ενθαρρύνουν και νομιμοποιούν μακελάρηδες αλλά και σε εκείνους που καλούν σε μάχη εναντίον τους, ότι η βία είναι γι’ αυτόν η μόνη απάντηση στην ανασφάλεια που γεννά το ανακάτεμα του κόσμου, ότι ο πολιτισμός της ανεκτικότητας, του σεβασμού προς κάθε θρησκεία, κάθε φυλή «είναι τελειωμένο κουρέλι».

Οπως και αν χαρακτηρίσει κανείς το ακροδεξιό αντιμεταναστευτικό ρεύμα, φασιστικό, ρατσιστικό, εθνοκεντρικό, λαϊκιστικό-αυταρχικό, αυτό διογκώνεται, η ρητορική του μετατοπίζει την πολιτική αντιπαράθεση όλο και δεξιότερα, και οπλίζει. Τα ξεσπάσματα ωμότητας δεν είναι μόνο έργο ψυχοπαθών. Θηριωδίες μπορεί να διαπραχθούν και από συνηθισμένους ανθρώπους. Κόμματα και ομάδες που ανακυκλώνουν τα στερεότυπα κατά της πολυπολιτισμικότητας και υπέρ της προστασίας των λευκών παιδιών σταδιακά διαβρώνουν θεσμούς της συνταγματικής τάξης και πολίτες. Που ξυλοκοπούν (στην Ελλάδα) ή σκοτώνουν (στη Νέα Ζηλανδία) ακόμη και παιδιά. Οι κλιμακούμενες εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας λαμβάνουν μορφή πολιτικής ιδεολογίας, αποβαίνουν στάση ζωής. Και θεριεύουν μέσα στους ανθρώπους οι φλόγες και οι παραφροσύνες τους, ενισχύονται οι προκαταλήψεις τους, θολώνει η κρίση, το έγκλημα γίνεται έργο αναγκαίο, συμπαρασύροντας προς μια μαζική έκρηξη φανατισμού, μια νέα κατάρρευση του πολιτισμού.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ