Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Κατερίνα Παπακώστα: Σερμπέτια

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

H Παπακώστα δεν πρωτοτύπησε. Εδώ και δυο-τρία χρόνια τα Εξάρχεια –τα νέα Εξάρχεια, όπως έχουν γίνει– διαφημίζονται ως τόπος εναλλακτικών εμπειριών. Μια τουριστική ατραξιόν για όσους θέλουν να ζήσουν «αστική περιπέτεια». Προσφέρονται ξεναγήσεις «γλυκιάς αναρχίας» – όπου η περιήγηση στους δρόμους της εξέγερσης συνδυάζεται με λουκουμάδες, φραπέδες και λοιπά σερμπέτια. Διαφημίζονται περίπατοι στη γειτονιά όπου οι τοίχοι είναι «πολύχρωμα μωσαϊκά» και τα κτίρια είναι «γοητευτικά φθαρμένα».

Ο υποψήφιος επισκέπτης ενημερώνεται ότι, εκτός από τα γκράφιτι και τον αέρα του ελευθέριου βίου –οσμή μεταβολισμένης μπίρας και νέφη μπάφου– μπορεί να απολαύσει και το ανθρώπινο τοπίο. Μπορεί, όπως του υπόσχεται μια καταχώριση, να παρακολουθήσει μια «αυθεντική αντιεξουσιαστική συνέλευση».

Το ελάχιστο που φαίνεται έτσι να έχουν καταφέρει οι ακτιβιστές, είναι να μετατρέψουν τον δημόσιο χώρο, που τάχα έχουν αυτονομήσει, σε ανθρωπολογικό κήπο –με τους ίδιους στον ρόλο των ζωντανών εκθεμάτων. Οι ίδιοι είναι οι ιθαγενείς – οι ευγενείς άγριοι αυτού του εξωτικού χωριού που σχολάζουν στα παγκάκια και στα στέκια ή ασκούνται, παραδίδοντας το χωριό στην τελετουργική πυρά.

Η Παπακώστα δεν επινόησε πρώτη αυτό το φολκλόρ. Βρήκε στρωμένα τα σχήματα εξωραϊσμού και τα ακολούθησε, χρωματίζοντάς τα, βεβαίως, με τον τρόπο της. Αν όφειλε κάποιος από την κυβέρνηση να βλέπει πίσω από την καρτ ποστάλ της Μπαχαλομονμάρτρης –να βλέπει τα εγκληματικά δίκτυα που θάλλουν πίσω από το παραπέτασμα του φολκλόρ– αυτός θα ήταν ο αρμόδιος για τη δημόσια τάξη. Δηλαδή η Παπακώστα.

Η εξέλιξη των Εξαρχείων αποδίδεται συνήθως στην ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Το περίεργο είναι ότι ο ίδιος ο Τσίπρας παραδέχθηκε προχθές, μάλλον για πρώτη φορά, ότι «υπάρχει πρόβλημα» –ότι τα Εξάρχεια δεν είναι ένα ανώδυνο σκηνικό ακροαριστερής γραφικότητας. Αρα; Τι πρέπει να πιστέψει κανείς; Οτι η νεοπροσήλυτη Παπακώστα ακολουθεί μια συριζαϊκή γραμμή που ο Τσίπρας έχει κιόλας αρχίσει να εγκαταλείπει; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο επιδραστικός ώστε να αφομοιώνει αμέσως όσους προσεταιρίζεται – πρώην Δεξιούς, πρώην ΑΝΕΛ, πρώην ΠΑΣΟΚ και, εσχάτως, τους «διαπλεκόμενους» που πολεμούσε;

Η εξήγηση είναι μάλλον πιο απλή. Οι μεταγραφές του ΣΥΡΙΖΑ λένε ό,τι νομίζουν ότι βοηθάει ώστε να αποκατασταθούν στο σύστημα εξουσίας που τους υποδέχεται. Η Παπακώστα γίνεται φιλοαναρχική. Ο Κουίκ προσκυνάει το μνημείο του Μπελογιάννη στην Ουγγαρία. Ο Κόκκαλης δίνει μέχρι και φιλοσοβιετικά διαπιστευτήρια.

Το κάνουν επειδή φαντάζονται ότι έτσι «κουμπώνουν» στον ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, το προσόν του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δεν δεσμεύθηκε ποτέ από μία γραμμή. Δεν φοβήθηκε ποτέ το μπρικολάζ των αντιφάσεων. Οχι επειδή είναι κόμμα ανοιχτό. Αλλά επειδή είναι κόμμα διάτρητο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ