ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ποιοι κινδυνεύουν να μείνουν εκτός της ρύθμισης οφειλών σε 120 δόσεις

ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥ

Μεταξύ άλλων, η κριτική στην προωθούμενη ρύθμιση αφορά την εξαίρεση από αυτήν των αμφισβητούμενων οφειλών, για τις οποίες ο ασφαλισμένος έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ενστάσεις για δύο βασικά σημεία της ρύθμισης των 120 δόσεων έχουν φορείς της αγοράς, που χαιρετίζουν μεν τις προωθούμενες διατάξεις ως μια ρεαλιστική λύση για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, αντιδρούν δε σε επιμέρους προβλέψεις του σχεδίου νόμου.

Οσο μάλιστα αυτό καθυστερεί να κατατεθεί στη Βουλή, τόσο ελπίζουν ότι κάποιες από τις επισημάνσεις τους μπορεί να εισακουστούν. Η κριτική στην προωθούμενη, ευνοϊκή, ρύθμιση οφειλών έχει να κάνει κατά κύριο λόγο την υποχρέωση των μη μισθωτών όσον αφορά την καταβολή των ληξιπρόθεσμων οφειλών για την ιατροφαρμακευτική κάλυψη, αλλά και την εξαίρεση από τη ρύθμιση των αμφισβητούμενων οφειλών, για τις οποίες ο ασφαλισμένος έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

Οι εκπρόσωποι των ασφαλισμένων, κυρίως δε των ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολουμένων που βρέθηκαν αντιμέτωποι με οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα λόγω της βαθιάς οικονομικής κρίσης και των περιοριστικών πολιτικών που υιοθετήθηκαν, ζητούν έστω και την τελευταία στιγμή, και όσο το σχέδιο νόμου δεν κατατίθεται στη Βουλή, να ληφθούν υπόψη οι ενστάσεις τους.

Αναλυτικά, επισημαίνουν ότι όσοι όφειλαν στον ΟΑΕΕ δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Παρά το γεγονός αυτό, ο ΟΑΕΕ καταχρηστικά τους χρέωνε με εισφορές υπέρ ΕΟΠΥΥ. Οι εκπρόσωποι των ασφαλισμένων ζητούν στην πράξη να αφαιρεθούν οι εισφορές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από το ύψος της οφειλής, όπως και η εισφορά υπέρ ανέργων, καθώς εξαιτίας αυτών των χρεών, είχαν απολέσει την ασφαλιστική ικανότητα και ήταν πλήρως αποκλεισμένοι από πρόσβαση σε δωρεάν παροχές υγείας. Κάτι που, όπως επισημαίνουν, έχει αναγνωριστεί από την πολιτεία με τον νόμο 4486/2017 (άρθρο 73).

Σημαντικές ενστάσεις εκφράζονται και για τη διάταξη που προβλέπει ότι οφειλές που έχουν δημιουργηθεί έως και το τέλος του 2018, και τελούν σε δικαστική ή εκ του νόμου αναστολή είσπραξης κατόπιν άσκησης ένδικου μέσου ή προσφυγής, μπορούν να υπαχθούν στη ρύθμιση μόνο ύστερα από παραίτηση του οφειλέτη από τις δικαστικές του διεκδικήσεις. Μάλιστα, ξεκαθαρίζεται πως υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον των δικαστηρίων πρέπει να μην έχουν συζητηθεί και να μην εκκρεμεί η έκδοση δικαστικής απόφασης.

Στην αιτιολογική έκθεση της σχετικής διάταξης επισημαίνεται ότι σε τέτοιους είδους ρυθμίσεις εντάσσονται μη αμφισβητούμενες οφειλές, ενώ κρίνεται αντιφατικό να παρέχεται η δυνατότητα ρύθμισης οφειλών για τα οποία μπορεί να ευδοκιμήσει η προσβολή τους από τον οφειλέτη. Για τον λόγο αυτό, εναπόκειται στον οφειλέτη να σταθμίσει τις επιλογές του και να προχωρήσει στην πλέον συμφέρουσα για τον ίδιο επιλογή.

Ειδικοί εκτιμούν, βέβαια, ότι το γεγονός ότι κάποιος αμφισβητεί το ύψος της οφειλής του δεν μπορεί να τον αποκλείσει από τη δυνατότητα να είναι ασφαλιστικά ενήμερος, ρυθμίζοντάς τα, μέχρι η Δικαιοσύνη να αποφασίσει για το πραγματικό ύψος τους.

Στο υπουργείο Εργασίας έχουν υποβληθεί, επίσης, ενστάσεις και για το γεγονός πως ο επανυπολογισμός των εισφορών συνδέεται με τη ρύθμιση και την εξόφλησή τους και κατά συνέπεια αν η ρύθμιση χαθεί, το ύψος των οφειλών επανέρχεται στα προγενέστερα επίπεδα, καθώς και για το επιτόκιο που ανακοινώθηκε και κρίνεται εξαιρετικά υψηλό (5%).

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ