ΒΙΒΛΙΟ

500 λέξεις με τη Γιάννα Μπούκοβα

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: 500 Λέξεις

Η Γιάννα Μπούκοβα είναι δίγλωσση ποιήτρια, πεζογράφος και μεταφράστρια γεννημένη στη Βουλγαρία. Ζει στην Αθήνα και είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού ποίησης ΦΡΜΚ. Εχει εκδώσει στα ελληνικά τη –μεταφρασμένη σε δώδεκα γλώσσες– ποιητική συλλογή «Ο ελάχιστος κήπος» (Ικαρος, 2006). Το νέο ποιητικό βιβλίο της «Drapetomania» γράφτηκε στα ελληνικά (Μικρή Αρκτος, 2018).

Ποια βιβλία έχετε αυτό τον καιρό δίπλα σας;
Κατά σύμπτωση είναι όλα τους υβριδικά. Ενα μυθιστόρημα-ντοκιμαντέρ: «Ημερήσια διάταξη» του Ερίκ Βυϊγιάρ. Μια πολύ γοητευτική μείξη δοκιμίου και ποίησης: «Η νόσος του Μπόλτζμαν» του Αρι Μόργκενστεν Λάσαρσον. Μια ποιητική συλλογή με στοιχεία literary mystification: «Τοπικοί τροπικοί» του Μάριου Χατζηπροκοπίου που έχει και την πιο συγκλονιστική χρήση του τρόπου του δημοτικού τραγουδιού που έχω συναντήσει σε σύγχρονο λογοτέχνη.       

Διοργανώνετε ένα δείπνο. Ποιους συγγραφείς, ποιητές καλείτε, ζώντες και τεθνεώτες;
Δεν μου αρέσει η περιοριστική ιδέα του δείπνου. Εγώ καλώ πολύ κόσμο. Λέω στους αγαπημένους μου ποιητές και συγγραφείς –ζώντες και τεθνεώτες– να φέρουν και τους δικούς τους ανθρώπους, αυτούς που εκτιμούν και συνομιλούν μαζί τους. Είναι το τέλειο πάρτι. Το κάνω κάθε μέρα.         

Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον στοιχείο που μάθατε πρόσφατα χάρη στην ανάγνωση ενός ποιήματος;
Δεν λειτουργεί έτσι η γνώση στην ποίηση. Δεν μπορείς να απομονώσεις ένα στοιχείο έξω από τον τρόπο του ποιήματος και να το μεταδώσεις ως απλή πληροφορία. Αν είναι να πω τι έμαθα από ένα ποίημα πρέπει να πω το ίδιο το ποίημα.
  
Ποιο κλασικό βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα για πρώτη φορά;
Διαβάζω «Τα τραγούδια του Μαλντορόρ» αυτή την περίοδο, αργά και σε μικρές δόσεις. Είναι στοίχημα για εμένα κατά πόσον αυτό το βιβλίο μπορεί να επικοινωνήσει με έναν αναγνώστη που έχει τη διπλάσια ηλικία από αυτήν του συγγραφέα του.

Και ποιο είναι το βιβλίο που έχετε διαβάσει τις περισσότερες φορές;
Τα μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι, τα διηγήματα του Μπόρχες. Ολη την αγαπημένη μου ποίηση – αμέτρητες φορές. 

Drapetomania. Από πού δραπετεύει ο ποιητής;
Δεν δραπετεύει. Η δουλειά του είναι να ερευνά την πραγματικότητα: ανακαλύπτει σχέσεις ανάμεσα στα πράγματα, εξετάζει επαναλαμβανόμενα μοτίβα, ανατρέπει τα κλισέ. Ακόμα και το παράλογο και το σουρεαλιστικό μέσα σε ένα ποίημα υπάρχουν για να ρίξουν φως σε πλευρές της πραγματικότητας. «Δραπετεύουν» και ονειροπολούν οι συγγραφείς των ροζ μυθιστορημάτων.   

Το χιούμορ έχει θέση στην ποίηση;
Το χιούμορ μένει συχνά το μόνο όπλο μπροστά στα άλυτα και στα τρομακτικά της ανθρώπινης κατάστασης. Είναι ιαματικό στα νοητικά αδιέξοδα. Χωρίς το χιούμορ η ποίηση είναι μισή.  

Εχετε Facebook, Twitter κ.τ.λ.; Βοηθά έναν ποιητή να δραπετεύει ή εγκλωβίζει;
Δεν έχω, τα βαριέμαι. Γενικώς έχουν κάτι το πολύ παράξενο τα social media – σαν να σκάβει κανείς ένα υπόγειο μέσα στη σπηλιά του Πλάτωνα.   

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ