Σεραφείμ Κωνσταντινίδης ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

­­­­Μερικές άβολες αλήθειες για τις επενδύσεις

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ποιος δεν θέλει περισσότερες επενδύσεις; Η εύκολη απάντηση είναι: Ολοι τις θέλουν.

Κι όμως, παρά τη γενική συμφωνία για περισσότερες επενδύσεις, αυτές υποχωρούν. Τα τελευταία στοιχεία για το 2018 δείχνουν «οπισθοδρόμηση επενδυτικής δραστηριότητας», όπως εύστοχα αναφέρει πρόσφατη έκθεση του ΣΕΒ. Οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ μειώνονται και αποτελούν το 11,1% του ΑΕΠ το 2018 έναντι 12,9% που ήταν το 2017. Κι αυτό, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ενωση, κατά μέσον όρο, οι επενδύσεις αποτελούν το 20,5% του (ευρωπαϊκού) ΑΕΠ.

Η επιτάχυνση των επενδύσεων δεν είναι άλλο ένα «οικονομικό» θέμα. Είναι προϋπόθεση για να αντιμετωπιστούν ευρύτερα προβλήματα όπως το δημογραφικό, η φυγή νέων επιστημόνων, η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και η εξυγίανση των τραπεζών. Γι’ αυτό είναι κρίσιμης σημασίας να αυξηθούν δραστικά οι επενδύσεις. Αλλά επίσης χρήσιμο είναι να μην αποφεύγει κανείς μερικές άβολες αλήθειες.

Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα, πιεζόμενη από την πραγματικότητα, ανέλαβε σημαντικές πρωτοβουλίες. Απλοποίησε τον «αναπτυξιακό νόμο», προσφέρει υπερ-αποσβέσεις 200% για επενδύσεις σε ενεργειακό εξοπλισμό, φορολογικές υπερ-εκπτώσεις 150% στις προσλήψεις, υπερ-εκπτώσεις 130% στις δαπάνες έρευνας, φορολογικές απαλλαγές στην αξιοποίηση πνευματικής ιδιοκτησίας, φοροαπαλλαγές στη συγκέντρωση κεφαλαίων για έρευνα και καινοτομία, μείωσε (λίγο) τον φόρο μερισμάτων. Επίσης, παρέχονται κίνητρα για σύσταση κέντρων κοινών υπηρεσιών, για την αδειοδότηση επιχειρηματικών πάρκων, για εξυγίανση των άτυπων συγκεντρώσεων, υποτίθεται ότι ρυθμίζονται εκκρεμότητες σχετικά με τον αιγιαλό, την επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ στις φαρμακοβιομηχανία κι άλλες ανάλογες ρυθμίσεις. Οφείλει να παραδεχθεί κανείς ότι δεν είναι αμελητέες ρυθμίσεις και μάλιστα από κυβέρνηση που (λέει ότι) βρίσκεται σε πόλεμο με το κεφάλαιο!

Ωστόσο, η θέση της χώρας στην παγκόσμια επενδυτική ανταγωνιστικότητα επιδεινώνεται. Γιατί; Επειδή οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες είναι κατάλογος αιτημάτων (του κεφαλαίου) που ικανοποιούνται. Δεν συνιστούν πολιτική ανοικτών θυρών προς επενδύσεις. Εξυπηρετούν επιμέρους αιτήματα, χτίζουν συμμαχίες και δουλειές…

Οταν εγχώριοι επενδυτές αναζητούν διεθνώς έδρα για να στεγάσουν τη δραστηριότητά τους, γιατί να έρθουν ξένοι επενδυτές στην ελληνική αγορά; Ερχονται κάποιοι που είναι ευκαιριακοί παίκτες ή κινούνται σήμερα σε συγκεκριμένες αγορές όπως είναι αυτές της υγείας και του τουρισμού. Αγόρασαν ή αγοράζουν τις μονάδες που θεωρούν ενδιαφέρουσες και θα συνεχίσουν να δρουν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αγνωστο πότε θα κυνηγήσουν μια άλλη επένδυση, κάπου αλλού.

Η αναγκαία επενδυτική άνοιξη δεν θα έρθει με «χάρες» πρώην αριστερών σε μεγαλόσχημους, απαιτεί οριζόντια ουσιαστικά μέτρα για όλους, ευθυγράμμιση με φορολογικές πρακτικές που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση για μεταφορά ζημιών, αποσβέσεις με βάση την πραγματική ζωή του παγίου, κανόνες ομιλικής φορολόγησης. Και οι κανόνες αυτοί να ισχύουν σταθερά, για όλους.

Οι επενδύσεις χρειάζονται ανάλογο τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης αλλά και απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Κυρίως όμως, χρειάζεται να πειστούν όλοι ότι θέλουμε επενδύσεις, ως χώρα, ως αγορά, ως κοινωνία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ