Τάκης Θεοδωρόπουλος ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Ελληνάκος παίζει τον Ελληναρά

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΔIAΓΩNIΩΣ

Ο Ελληνάκος αντέχει πολλά, σαν τον κυρ Μέντιο του Βάρναλη. Αντέχει ένα κράτος που τον θεωρεί φοροφυγάδα, απατεώνα μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Αντέχει να χαρίζει εισφορές κι ας μην περιμένει ούτε βοήθεια αν αρρωστήσει, ούτε και σύνταξη όταν «δεν λυγάνε τα ξεράδια» του. Αντέχει να χαρτζιλικώνει τα άνεργα παιδιά του. Κι ας βαρυγκομάει όταν με το πάτημα ενός πλήκτρου τού αδειάζουν τον τραπεζικό του λογαριασμό. Ομως, όσα κι αν αντέχει ο Ελληνάκος, τόσα κι άλλα τόσα δεν ξεχνά το δεσοξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ του. Η διπλή έλικα τον τρώει. Αυτή, από τότε που ανακαλύφθηκε, δεν παύει να του υπενθυμίζει τον Ελληναρά που κρύβει μέσα του, αυτόν που αναλαμβάνει να εξιλεώσει όλη τη μικρότητα και τις ταπεινώσεις του Ελληνάκου. Ο Ελληναράς είναι το ιδανικό. Ο Ελληνάκος είναι η πραγματικότητα που νομίζει ότι το DNA του προσδιορίζει τον ιδανικό του εαυτό. Στις ημέρες του Πάσχα λοιπόν, της μεγάλης γιορτής της Ελληνικής Ορθοδοξίας, ο Ελληναράς βγαίνει από τη φωλιά του για να βγάλει το άχτι του. Τον μεθάει ο κρότος των εκρήξεων, τον μεθάει ακόμη περισσότερο ο τρόμος που προκαλεί στους γύρω του. Επιτέλους ο Ελληναράς αισθάνεται κυρίαρχος στον τόπο του και το κυριότερο νιώθει ανώτερος από όλους τους Ελληνάκους που τον τριγυρίζουν και δεν θέλουν ούτε να καούν, ούτε να ακρωτηριασθούν, ούτε να κουφαθούν. Ολη η καταπιεσμένη βία καταναλώνεται σε σαΐτες, ρουκέτες, βαρελότα, ακόμη και μολότοφ. Οτιδήποτε, αρκεί να βγάζει φλόγες και να κάνει κρότο.

Οι επίλεκτοι των Ελληναράδων διαθέτουν και όπλα. Υποθέτω δε ότι πολλοί εξ αυτών θα θεωρούν απαράδεκτη τη νομιμοποίηση της οπλοκατοχής και της οπλοχρησίας. Αν όλοι μπορούν να γίνουν κουμπουροφόροι, τότε το λούγκερ που κρύβεις για να το βγάλεις την κατάλληλη στιγμή θα καταντήσει ένα κοινότοπο αξεσουάρ. Η παρανομία προσθέτει αίγλη και πολλαπλασιάζει την ηδονή. Οταν ακουμπήσεις το περίστροφο στο τραπέζι ανάμεσα στα κόκκινα αυγά, νιώθεις το ρίγος των υπολοίπων που σε κοιτάζουν με θαυμασμό. Ο Ελληναράς είναι καλός άνθρωπος. Δεν θέλει να σκοτώσει. Πυροβολεί στον αέρα για να βγάλει το άχτι του και να κερδίσει την αναγνώριση του status του Ελληναρά. Κι αν τύχει κι η σφαίρα χτυπήσει κάποιο παιδάκι, σπεύδει, ως γνήσιος Ελληνάκος, να κρυφτεί.

Ενας άνδρας νεκρός στην Καλαμάτα, ένα κοριτσάκι που κινδυνεύει στις Θεσπιές, και πόσοι τραυματίες. Επονται οι γνωστές διαβουλεύσεις. Τι κάνει η αστυνομία, σε ποιον χώρο θα γίνεται ο σαϊτοπόλεμος; Δυο - τρεις ημέρες διαπραγμάτευσης με την κοινή βλακεία ώς την επόμενη χρονιά, οπότε ο Ελληνάκος θα ξαναπαίξει τον Ελληναρά. Εκκρεμεί πάντα η συλλογική ψυχοθεραπεία, δυστυχώς όμως δεν περιλαμβάνεται στη συνταγογράφηση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ