Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Μοιάζουν! Αλλά είναι προεκλογικά...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο υπουργός Εξωτερικών Κατρούγκαλος φορεί δύο ρολόγια, ίσως για να μας δείξει ότι επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ αναβαθμίστηκε ο διεθνής ρόλος της χώρας. Με το καλό να φορέσει και τρίτο, όπως οι Σοβιετικοί στρατιώτες όταν κατελάμβαναν τη Γερμανία...

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΦAΛHPEYΣ

Μέσα από τον συρφετό των συριζαίων, ο Νίκος Βούτσης ξεχωρίζει. Κανείς δεν μπορεί να σταθεί, άλλωστε, ως πρόεδρος της Βουλής, χωρίς κάποιες συγκεκριμένες ιδιότητες, ορισμένες εκ των οποίων μπορεί να είναι δυσάρεστες όταν τις συναντάμε στην καθημερινότητα, αλλά στην πολιτική θεωρούνται αρετές. Είναι, κατ’ αρχάς, ένας μπαρουτοκαπνισμένος επαγγελματίας των δημοσίων σχέσεων, ένας γαλίφης που ξέρει να ελίσσεται και να χειρίζεται τις ισορροπίες υπέρ των συμφερόντων του. Είναι επίσης ήπιος ως χαρακτήρας και ιδιαιτέρως εύγλωττος για συριζαίος: όταν θέλει, μπορεί να μιλάει σχεδόν σαν κανονικός άνθρωπος και να δίνει την εντύπωση στον συνομιλητή του ότι ακούει και καταλαβαίνει τη φωνή της λογικής.

Χάρη σε αυτές τις ιδιότητες πρόκοψε στη ζωή του: από επαγγελματικό στέλεχος της περιθωριακής, δήθεν ανανεωτικής Αριστεράς (διότι με αυτή την ιδιότητα έγινε γνωστός και όχι με την επαγγελματική του – αν έχει), κατάφερε παρ’ όλα αυτά να ζει στην Εκάλη και να είναι σήμερα ο τρίτος κατά σειρά πολιτειακός παράγων. Στην περίπτωσή του, βλέπουμε ολόκληρο το κουβάρι των γελοίων αντιφάσεων της περιόδου που ονομάζουμε «Μεταπολίτευση» και οι οποίες μάς οδήγησαν στη σημερινή κρίση: σοσιαλισμός όπου μας συμφέρει, αλλά με όλα τα αγαθά και τις ανέσεις που μόνο ο καπιταλισμός εξασφαλίζει, τον οποίο εμείς πολεμάμε.

Πίσω όμως από τον ήπιο, αβρό, ενίοτε ακόμη και χαριτωμένο πρόεδρο της Βουλής, βρίσκεται πάντα εκείνος ο ταβερνιάρης, που τον είδαμε να προσέρχεται στη Βουλή για πρώτη φορά και να πετάει την τσίχλα (διακριτικά, δεν την έφτυσε...) στα παρτέρια της εισόδου. Με άλλα λόγια, παραμένει πάντα συριζαίος. Και τις δύο αυτές πλευρές του Ν. Βούτση τις βλέπουμε στην ερμηνευτική δήλωση που έκανε για τη στρατηγική της κυβέρνησης. Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο πώς ο Ν. Βούτσης χρησιμοποιεί την ευγλωττία του, για να συνδυάσει την απουσία ευθύτητας με την ειλικρίνεια – διότι αυτό που μας λέει είναι ειλικρινές, έστω και αν μας το λέει όσο μπορεί πλαγίως: «Η στρατηγική του πρωθυπουργού και του κυβερνητικού επιτελείου», είπε, «είναι να υπάρχουν τώρα συγκεκριμένες παροχές, οι οποίες μάλιστα να λαμβάνουν και ένα διαρθρωτικό χαρακτήρα, έτσι ώστε να δημιουργείται η βάσιμη προσδοκία ότι μέσα στην επόμενη διετία-τριετία θα είναι δυνατόν να υπάρξει μια ουσιαστική αναπλήρωση εν συνόλω, των απωλειών που υπήρξαν και ήταν εξαιρετικά μεγάλες».

Οχι μόνο μας δίνει τη στρατηγική του κυβερνητικού επιτελείου ο πρόεδρος της Βουλής (προφανώς ως μέλος του οργάνου), αλλά και το ψέμα στο οποίο βασίζεται: τα μέτρα θα αναπτυχθούν έτσι, μας λέει, ώστε να δημιουργείται «βάσιμη προσδοκία ουσιαστικής αναπλήρωσης των απωλειών εν συνόλω», μέσα στα επόμενα δύο ή τρία χρόνια – στα οποία ας σημειωθεί ότι, κατά πάσα πιθανότητα, η σημερινή κυβέρνηση θα είναι αντιπολίτευση. Δεν τολμάει, βεβαίως, να πει ότι η κυβέρνηση θα αναπληρώσει τις απώλειες, γιατί αυτό είναι αδύνατον και το έχουν αντιληφθεί πια μέχρι και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ. (Δεν μπορεί να το πει, σημειωτέον, για ωφελιμιστικούς λόγους, επειδή καταλαβαίνει ότι δεν συμφέρει να εκτεθεί τόσο επιπόλαια. Οχι για άλλους λόγους που ίσως φαντάζεσθε – αυτούς τους έχει ξεπεράσει το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς...) 

Κάνει, δηλαδή, ο πρόεδρος της Βουλής ό,τι και εκείνος ο γραφικός περιπλανώμενος ανά τα κόμματα, όταν τον καλούσαν να δικαιολογήσει το τρίτο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ και έλεγε: «Μοιααάζει με μνημόνιο, αλλά δεν είναι». Παρομοίως ο Ν. Βούτσης μας λέει ουσιαστικά ότι τα προεκλογικά μέτρα της κυβέρνησης «μοιααάζουν με ανάπτυξη, αλλά δεν είναι» – είναι, απλώς, προεκλογικά. Ετσι, ο πρόεδρος τα έχει καλά με όλους. Και με την αλήθεια και με το ψέμα. Και  με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ. Τα διπλά μέτρα και σταθμά, χάρη στα οποία πρόκοψε στην Ελλάδα η δήθεν ανανεωτική Αριστερά και τα στελέχη της.

Στα λοιπά πολιτικά σημεία των ημερών, να ξεχωρίσουμε την παράταση των διακοπών του πρωθυπουργού στην Κρήτη. Τα παιδιά δεν έχουν αρχίσει ακόμη σχολείο, η Πρωτομαγιά (η ανάπαυλα του αγωνιστή) έπεσε κοντά στο Πάσχα, η οικονομία πηγαίνει ρολόι (ρωτήστε και τον Βούτση...), ταξίδια στο εξωτερικό δεν έχει το πρόγραμμα, γιατί λοιπόν να μην παρατείνει τις διακοπές του; Αυτό δεν ήταν το όραμά του όταν ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του, με την περίφημη συνέντευξη στην Παναγιωταρέα; Περισσότερο ελεύθερο χρόνο ήθελε το παιδί και να μη δίνει λογαριασμό τι κάνει. Ε, λοιπόν, ήταν δίκαιο και το έκανε πράξη! Για τον εαυτό του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, ο Τσίπρας, αν και περιβάλλει με μυστικότητα την προσωπική ζωή του (όπως οι δικτάτορες τους οποίους θαυμάζει), φρόντισε να μας δώσει λογαριασμό για τις παρέες του στον τόπο των διακοπών του. Η γνωστή φωτογραφία που διέρρευσε στη δημοσιότητα τον δείχνει, αν και δεν είναι γνωστό ότι είναι ζωόφιλος, να απολαμβάνει την παρέα του Πολάκη. Το μήνυμα είναι σαφές και πρωτίστως απευθύνεται στους αντιδρώντες στη βάναυση χυδαιότητα του αναπληρωτή υπουργού Υγείας από το εσωτερικό του κόμματος. Αυτό, πάντως, δεν σημαίνει ότι η θέση του Πολάκη στην κυβέρνηση είναι σταθερή – μόνο η θέση του στην καρδιά του Τσίπρα. Τίποτε δεν αποκλείει την απόσυρση του αγριανθρώπου από το προσκήνιο, αν αυτό αποδειχθεί αναγκαίο για το γενικότερο κυβερνητικό συμφέρον. Εξάλλου, πόσο μακριά θα είναι οι εκλογές; Ο Οκτώβριος απέχει ελάχιστα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ