ΜΟΥΣΙΚΗ

Eργα από όλη την Ευρώπη για την Ελληνική Επανάσταση

ΝΙΚΟΣ Α. ΔΟΝΤΑΣ

Ο Βύρων Φιδετζής διηύθυνε ένα ενδιαφέρον πρόγραμμα με έργα εμπνευσμένα από την Ελληνική Επανάσταση.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Κριτική

Λίγοι γνωρίζουν πόσα έργα ενέπνευσε ο αγώνας των Ελλήνων για ανεξαρτησία σε μουσουργούς από κάθε γωνιά της Ευρώπης, ειδικά δε στη γειτονική Ιταλία. Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη, η άλωση του Μεσολογγίου, τα ηρωικά γεγονότα στο Σούλι, εκτός από ποιητές, λογοτέχνες και ζωγράφους, συγκίνησαν επίσης πλήθος συνθετών σε ολόκληρη την ήπειρο.

Η χορωδιακή «Ηρωική σκηνή» του Μπερλιόζ, η καντάτα «Ο Θρήνος των Μουσών για τον θάνατο του λόρδου Βύρωνα» του Ροσίνι και η σκηνική μουσική του Μπετόβεν για τα «Ερείπια των Αθηνών», γραμμένη πριν από την Επανάσταση, είναι τρία από τα πιο γνωστά. Θα είχε, επίσης, μεγάλο ενδιαφέρον η αναβίωση σκηνικών έργων συνθετών σήμερα λιγότερο γνωστών, όπως οι όπερες «Η ναυμαχία του Ναυαρίνου» του Τζουζέπε Στάφα, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο περίφημο Σαν Κάρλο της Νάπολης το 1837, «Οι τελευταίες μέρες του Σουλίου» του Τζοβάνι Μπατίστα Φεράρι, όπερα που ανέβηκε στον εξίσου διάσημο Φοίνικα της Βενετίας το 1843 και παιζόταν για περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια σε διάφορα ιταλικά θέατρα, ο «Ορκος του Γερμανού ή Η Απελευθέρωση της Ελλάδος» του Μαλτέζου συνθέτη Ναπολεόνε Μιφσούντ (Ρώμη 1849) ή ακόμα το μπαλέτο «Η τελευταία μέρα του Μεσολογγίου» του Λουίτζι Βιβιάνι (Βενετία 1832/33). Ο κατάλογος είναι πραγματικά μακρύς.

Το πρόγραμμα της Ορχήστρας Φιλαρμόνια Αθηνών, αφιερωμένο στην επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, είχε διαμορφωθεί με όλα τα παραπάνω κατά νουν, καθώς το θέμα έχουν μελετήσει και γνωρίζουν άριστα ο Νίκος Μαλιάρας, πρόεδρος της ορχήστρας, καθηγητής Ιστορικής Μουσικολογίας και διευθυντής του Τομέα Ιστορικής και Συστηματικής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπως επίσης ο Βύρων Φιδετζής, καλλιτεχνικός διευθυντής του συνόλου.

Η συναυλία, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου στο Ολύμπια, την παλιά στέγη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, περιέλαβε ορισμένα από τα πιο τρανταχτά ονόματα συνθετών που είχαν ασχοληθεί με το θέμα. Ακούστηκαν η προαναφερθείσα σκηνική μουσική του Μπετόβεν για το θεατρικό έργο «Τα ερείπια των Αθηνών» του Αουγκουστ φον Κότσεμπου, η Εισαγωγή από την όπερα «Η πολιορκία της Κορίνθου» του Ροσίνι, τα τρία «νεοελληνικά τραγούδια» του Ντβόρζακ, μία χορωδιακή καντάτα και τρία αποσπάσματα από τον «Υμνο εις την Ελευθερία» του Σολωμού σε μουσική του Μάντζαρου και η «Μασσαλιώτιδα», ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας στην εκδοχή του Μπερλιόζ (1830) για υψίφωνο, χορωδία και ορχήστρα και με ελληνικούς στίχους που αποδίδονται στον Ρήγα Φεραίο.

Περισσότερο από την αναφορά στο ταιριαστά ηρωικό ύφος της Αννας Στυλιανάκη, το προσεγμένο τραγούδι της Μαριλένας Στριφτόμπολα, τη γλυκιά και εύηχη φωνή του Ζάχου Τερζάκη, τη μουσικότητα του Πέτρου Μαγουλά, την απόδοση των χορωδιών (Παιδική χορωδία «Μανώλης Καλομοίρης», Ακαδημαϊκή Χορωδία Νέων Αθηνών, Μεικτή Χορωδία Εθνικού Ωδείου) και τη γεμάτη πάθος μουσική διεύθυνση του Βύρωνα Φιδετζή, σημασία έχει να υπογραμμιστεί ο πλούτος και η ποικιλία του ρεπερτορίου που γεννήθηκε σε όλη τη Γηραιά Ηπειρο μέσα από το κίνημα του Φιλελληνισμού. Ειδικά ενόψει της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ