Κώστας Λεονταρίδης ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ

Μονομαχία στο Ελ Χάσο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ξιφούλκησαν· άγρια σύγκρουση· άστραψαν και βρόντηξαν οι μονομάχοι. Κολοσσαίο έγινε η Βουλή. Η φαιδρή διαστολή μάς κεντρίζει να ξεφυλλίσουμε ένα πολύτομο, εικαστικά ενδιαφέρον, κεφάλαιο της Ιστορίας: Μονομαχίες. Εμβληματικό μουσείο αιματοχυσίας το Κολοσσαίο υποδέχεται ετησίως εκατομμύρια εκστασιασμένους επισκέπτες που αφουγκράζονται την ηχώ κραυγών θανάτου και επευφημιών. Αλλοι ιδιοφυείς, άλλοι διεστραμμένοι, κάποιοι με δόση και από τα δύο, αυτοκράτορες φιλοδωρούσαν τον λαό με πλεόνασμα θεαμάτων που ικανοποιούσαν και τους πιο απαιτητικούς υπηκόους. Το Κολοσσαίο έγινε το αγαπημένο στέκι για να ξεφεύγεις από τα άγχη της καθημερινότητας και κάθε παράσταση γινόταν, όπως λέμε σήμερα, sold out.

Ας μην επεκταθούμε σε λεπτομέρειες των επί σκηνής δρωμένων. Τούτο μόνο, ενδεικτικό του πόσο ψηλά είχε τοποθετηθεί ο πήχυς: στα πολυήμερα εγκαίνια του αμφιθεάτρου, βρήκαν τον θάνατο σε άμιλλα φρίκης 2.000 μονομάχοι αλλά και 10.000 ζώα (ανάμεσά τους σπάνια είδη). Ως φαβορί για τις κορυφαίες μονομαχίες των αιώνων όλων, φέρονται, για διαφορετικούς ασφαλώς λόγους, η βιβλική σύγκρουση μεταξύ Δαβίδ και Γολιάθ και η ομηρική ανάμεσα σε Εκτορα και Αχιλλέα. Εσείς ποια ψηφίζετε; Οι μονομαχίες άνθησαν στον Μεσαίωνα αποκτώντας ξεχωριστή αίγλη στην Αναγέννηση. Στην Ελλάδα εισήχθησαν, με καθυστέρηση, επί Βαυαροκρατίας και ταίριαξαν γάντι στη θυμόσοφη ιδιοσυγκρασία ημών των γηγενών. Υψηλής στάθμης πνευματικοί άνθρωποι μονομάχησαν, ανάμεσά τους ο λοχαγός Στέφανος Δραγούμης, μετέπειτα πρωθυπουργός.

Αθήνα 1904. Υπουργός Παιδείας, μια λαμπρή προσωπικότητα, ιδιαίτερα ευγενής πολιτική παρουσία, ονόματι Σπυρίδων Στάης, τον οποίο ο αμετροεπής βουλευτής Τρικάλων Κων. Χατζηπέτρος προσέβαλε λεκτικώς στη Βουλή. Αφού βρίστηκαν αγρίως, ακολούθησε συμφωνία κυρίων· ναι, μονομαχία με πιστόλια. Ευθύβολος ο υπουργός σκότωσε τον άτυχο (μύωπα) βουλευτή και, προς τιμήν του, αμέσως μετά παραιτήθηκε. Ηταν η τελευταία μονομαχία στη χώρα μας. Η αναφορά σε ποιητές μαίνεται, ας μνημονεύσουμε λοιπόν εδώ τον σπουδαίο Ρώσο Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, που ήταν υπερευαίσθητος και φιλέλλην. Επεσε στο μέτωπο της μονομαχίας υπερασπιζόμενος την τιμή της συζύγου του από χέρι αξιωματικού, νομίζοντας πως και τα βόλια είναι στίχοι.

Πλην ορκισμένων κλακαδόρων και φερεφώνων, διαφωνεί κανείς; Τα περί μονομάχων και άλλων δαιμονίων να τεθούν, από παιδιά και ενηλίκους, παρά πόδα. Το ευρύ ακροατήριο είναι αληθώς κατάκοπο· και δύσθυμο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ