Παντελής Μπουκάλας ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Της βιασύνης τα παιδιά

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣTAΣEIΣ

Κάκιστος σύμβουλος η βιασύνη. Θολώνει τα κριτήριά σου, εξαρθρώνει τη γλώσσα σου, σε εκθέτει. Το Διαδίκτυο, με την απαίτησή του για ταχύτητα και την ακόρεστη δίψα του για ακαριαίες αντιδράσεις, έχει κάνει βιαστικούς ακόμα και ανθρώπους που τα πήγαιναν καλά με τον αργό ρυθμό. Το τουίτερ και το φέισμπουκ μπορεί να είναι εξαιρετικά εργαλεία, για πολλούς όμως αποβαίνουν τοξικά. Τους προκαλούν μια βαριάς μορφής εξάρτηση, που δύσκολα την πολεμούν, ακόμα κι αν έχουν δίπλα τους στρατιά συμβούλων, επικοινωνιολόγων, ψυχολόγων κτλ., όπως συμβαίνει λ.χ. στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ. Και τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, αν μοναδικός σύμβουλός σου είναι ο ύπουλος καθρεφτάκος σου.

Η αυτοϋπονομευτική βιασύνη συνέταξε πιστεύω ένα πρόσφατο μήνυμα του καθηγητή Ακη Τσελέντη στο τουίτερ. Ο τρομολογικός, αν όχι τρομολαγνικός χαρακτήρας του ευνόησε την αστραπιαία (και ανεξέλεγκτη) αναπαραγωγή του από αμέτρητες ιντερνετικές εστίες. Αντιγράφω πιστά τα ελληνικά του τιτιβίσματος (λεζάντα σε σχετική φωτογραφία), γιατί, ναυαγισμένα όπως είναι λόγω της σπουδής, έχουν κι αυτά κάτι να πουν: «Κρούμε τον κώδωνα του κινδύνου: “Τεράστια ρωγμή στη γέφυρα του Φαληρικού Δέλτα”. Αυτές είναι οι υποδομές της σύγχρονης σεισμογενούς Ελλάδας σαν δεν τρέπεστε. Αν στον επόμενο μεγάλο σεισμό θρηνήσουμε θύματα ποιος θα φταίει θα σφυρίζετε αδιάφορα όπως το Μάτι». Το άγχος της ανακοίνωσης –που υποβάθμισε τον επιστήμονα σε μέτριο ρεπόρτερ και σε μετριότατο πολιτικό– έφαγε τα σημεία στίξης, διαλύοντας έτσι τη σύνταξη, κατάπιε το αρχικό νι του «ντρέπεστε», αφήνοντάς το ακέφαλο, «τρέπεστε», και, αφού όλα έπρεπε να γραφτούν δίχως νι και δίχως σίγμα, αφάνισε κι ένα σίγμα, κι έτσι το «στο Μάτι» έγινε «το Μάτι». Επιπλέον κατασκεύασε το απροσδόκητο «Κρούμε», που δεν είναι η κλητική του Κρούμου αλλά... συνηρημένο το «κρούουμε», ή έστω το «κρούομε».

Και; Το παν είναι η είδηση, η προειδοποίηση, θα πει κανείς, αδιαφορώντας για την ορθογραφία. Αδιαφορώντας δηλαδή για το γεγονός ότι ο διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου και καθηγητής Σεισμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών διαθέτει τέτοιαν άγαρμπη δημόσια γραφή, ικανή να ακυρώσει τα λεγόμενά του. Με τη σειρά μου, αδιαφορώ για το γεγονός ότι ο κ. Τσελέντης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής και για την κάποια επιμονή του στην πρόβλεψη καταστροφικών σεισμών. Και μένω στο ότι η βιασύνη ή η πείνα δημοσιότητας μετέτρεψε ένα σήμα κινδύνου σε άτσαλη αγγελία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ