ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τα τρία κριτήρια για τις πέντε θέσεις στο μεγάλο «παζάρι»

ΕΛΕΝΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Από αριστερά: Ο μέχρι πρότινος επικεφαλής της ευρωομάδας του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, έλαβε το χρίσμα της υποψηφιότητάς του τον περασμένο Νοέμβριο. Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Φρανς Τίμερμανς, έχει τη στήριξη των Σοσιαλιστών, ενώ oι Φιλελεύθεροι δείχνουν να βάζουν στην πρώτη γραμμή τη Μαργκρέτε Βεστάγκερ. Ο Μισέλ Μπαρνιέ, παρότι είναι Γάλλος, δεν είναι σίγουρο ότι θα έχει τη στήριξη του Εμανουέλ Μακρόν.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Διαβατήριο, πολιτική ομάδα και φύλο είναι τα βασικά κριτήρια που θα ληφθούν υπόψη στο δυσκολότερο παζλ που θα κληθούν να λύσουν το επόμενο διάστημα οι 28 ηγέτες της Ε.Ε.

Τους επόμενους μήνες και οι τέσσερις κορυφαίες θέσεις της Ε.Ε. θα μείνουν κενές, κάνοντας το φετινό εγχείρημα ακόμα πιο δύσκολο, καθώς στο παζάρι για το «ποιος θα πάει πού» προστίθεται και η θέση του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Οι αποφάσεις αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς θα κρίνουν όχι μόνο το πολιτικό μέλλον της Ε.Ε. για την επόμενη δεκαετία –ο πρόεδρος της Επιτροπής έχει πενταετή θητεία που ανανεώνεται–, αλλά και το οικονομικό της, αφού η θητεία του προέδρου της ΕΚΤ είναι οκταετής.

Με πρώτη θέση που αναμένεται να καλυφθεί να είναι αυτή του προέδρου της Επιτροπής, η αρχική συζήτηση θα γίνει στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής στις 28 Μαΐου, αμέσως μετά τις ευρωεκλογές. Και εκτός από το «παζάρι» που αναμένεται να γίνει το επόμενο διάστημα για όλες τις θέσεις, ένα βασικό ερώτημα στο οποίο δεν έχει δοθεί ακόμα απάντηση, είναι κατά πόσον οι ηγέτες θα τηρήσουν ή όχι τη διαδικασία του Spitzenkandidaten, δηλαδή την εκλογή του νέου προέδρου απευθείας από τις ευρωεκλογές. Η πρώτη φορά είχε γίνει στις προηγούμενες ευρωεκλογές, όπου ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ –υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα– πήρε τις περισσότερες ψήφους στις εκλογές, έγινε και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σε αυτές τις εκλογές, όμως, μία σειρά Ευρωπαίων ηγετών έχουν ήδη εκφράσει τις ενστάσεις τους για τη διαδικασία. «Δεν είναι η σωστή προσέγγιση», είπε ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, κατά τη διάρκεια της τελευταίας Συνόδου Κορυφής, ενώ η Λιθουανή πρόεδρος Ντ. Γκριμπαουσκάιτε τόνιζε ότι «είναι λίγο εκτός των δημοκρατικών μας διαδικασιών και συνθηκών». Πολλοί από τους ηγέτες δεν θέλουν να συνεχίσουν τη διαδικασία του Spitzenkandidat, καθώς παίρνει αυτή τη σημαντική απόφαση από τα χέρια τους. Και ενώ στις προηγούμενες εκλογές ήταν δύσκολο να αρνηθεί κανείς στον Γιούνκερ την προεδρία της Ευρ. Επιτροπής, καθώς και το κόμμα του, το ΕΛΚ, είχε κερδίσει πανευρωπαϊκά αλλά και ο ίδιος ήταν ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της Ε.Ε., με 18 χρόνια στο πηδάλιο του Λουξεμβούργου, αλλά και αρχιτέκτονας της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η υποψηφιότητά του δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση.

Οι «άγνωστοι» υποψήφιοι

Το πρόβλημα στις φετινές εκλογές με τους Spitzenkandidaten των κομμάτων είναι ότι σε μεγάλο βαθμό οι υποψήφιοι παραμένουν άγνωστοι στον Ευρωπαίο ψηφοφόρο. Ενδεικτικό της δημοφιλίας των υποψηφίων των έξι μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων είναι ότι οι followers τους στο Twitter δεν ξεπερνούν στο σύνολό τις 445.000, λιγότερους από αυτούς που έχει ο Αλέξης Τσίπρας ή η γνωστή τηλεπαρουσιάστρια Ελένη Μενεγάκη. Ετσι, χωρίς να διαθέτουν ιδιαίτερη δυναμική, ούτε τη στήριξη των ηγετών στη διαδικασία, δεν είναι βέβαιο αν κάποιος από τους υποψήφιους των βασικών κομμάτων τελικά θα καταλήξει και στον 13ο όροφο του Βerlaymont, των κεντρικών γραφείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αυτή τη στιγμή, παρά τις απώλειες που αναμένεται να έχει, το κόμμα που προηγείται είναι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα με υποψήφιο τον Μάνφρεντ Βέμπερ. Ο μέχρι πρότινος επικεφαλής της ευρωομάδας του ΕΛΚ από τη Βαυαρία έλαβε το χρίσμα της υποψηφιότητάς του τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά δεν έχει καταφέρει να πείσει ούτε για τις ηγετικές του ικανότητες αλλά ούτε φαίνεται να έχει αποκτήσει πανευρωπαϊκή δημοφιλία. Παρότι είναι Γερμανός δεν είναι επίσης σίγουρο κατά πόσον η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ θα τον στηρίξει στο τέλος της διαδικασίας, καθώς οι φήμες που λένε ότι το Βερολίνο θα πιέσει για την ανάληψη της προεδρίας της ΕΚΤ, ορίζοντας αντικαταστάτη του Μάριο Ντράγκι τον Γερμανό Γενς Βάιντμαν, δεν έχουν κοπάσει.

Ο δεύτερος επίσημος υποψήφιος, αυτή τη φορά από το κόμμα των Σοσιαλιστών, είναι ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής, ο Ολλανδός Φρανς Τίμερμανς. Και ενώ η ομάδα των Σοσιαλιστών αναμένεται να έχει σοβαρές απώλειες σε σχέση με τις περασμένες ευρωεκλογές, το γεγονός ότι μόλις εκλέχθηκε Σοσιαλιστής πρωθυπουργός στην Ισπανία, ο Πέδρο Σάντσεθ, αλλά και ότι οι Εργατικοί της Μ. Βρετανίας αναμένεται να πάνε καλά στις ευρωεκλογές, θα δώσουν νέα ώθηση στο κόμμα. Ομως, ο Τίμερμανς, παρά την εμπειρία του ως αντιπροέδρου του μεγάλου θεσμού δεν θεωρείται φαβορί.

Στο κόμμα των Φιλελευθέρων, ενώ δεν έχουν καταλήξει σε βασικό υποψήφιο το γεγονός ότι στο τελευταίο ντιμπέιτ των υποψηφίων τούς εκπροσώπησε η Μαργκρέτε Βεστάγκερ δείχνει ότι το κόμμα της τη βάζει στην πρώτη γραμμή. Η Δανή επίτροπος Ανταγωνισμού είναι γνωστή για τα κολοσσιαία πρόστιμα που έχει επιβάλει στην Apple και την Google. Ως γυναίκα ενισχύει την υποψηφιότητά της, αλλά το γεγονός ότι εκπροσωπεί το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα και είναι από χώρα που δεν βρίσκεται στην Ευρωζώνη δεν τη βοηθάει.

Αυτό που λένε οι γνώστες των Βρυξελλών είναι πως οι πραγματικοί υποψήφιοι παραμένουν άγνωστοι. Το όνομα του Μισέλ Μπαρνιέ, βασικού διαπραγματευτή της εξόδου της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε., δεν έχει φύγει από το τραπέζι των άτυπων συζητήσεων. Ο κ. Μπαρνιέ θεωρείται ιδιαίτερα επιτυχημένος στις διαπραγματεύσεις με τη Μ. Βρετανία, αλλά παρότι είναι Γάλλος και ανήκει στην πολιτική ομάδα του ΕΛΚ, δεν είναι σίγουρο ότι θα έχει τη στήριξη του Γάλλου προέδρου, που ακόμα δεν έχει ανακοινώσει σε ποια ομάδα θα ήθελε να ενταχθεί.

Ο κατάλογος των άλλων υποψηφίων είναι μακρύς και οι πραγματικές επιθυμίες των κρατών-μελών θα καταγραφούν στη Σύνοδο Κορυφής στις 28 Μαΐου. Μέχρι τότε όλοι κρατάνε τα χαρτιά τους κλειστά.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ