ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Μακρόν και Μέρκελ σε κινούμενη άμμο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΟΦΩΛΟΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μετά τις εκλογές της επόμενης Κυριακής, πολύ πιθανόν η Ευρώπη να βαδίζει σε κινούμενη άμμο και ενδεχομένως για μακρύ χρονικό διάστημα. Οπως εξελίσσονται τα πράγματα, τούτη την ώρα, υπάρχει, πρώτον, η αβεβαιότητα σχετικά με τα αποτελέσματα της κάλπης, υπάρχει, δεύτερον, η αβεβαιότητα σχετικά με το πρόσωπο που θα ηγηθεί της Κομισιόν και, τρίτον, η ασάφεια όσον αφορά την ίδια τη διαδικασία ανάδειξης του νέου προέδρου που θα διαδεχθεί τον Γιούνκερ.

Η διαδικασία μπορεί στο παρελθόν να ήταν ένα απλό θέμα συνεννόησης, αλλά σήμερα έχει μετατραπεί σε σοβαρό πολιτικό ζήτημα και πρόβλημα νομιμοποίησης των αποφάσεων. Η ανοικτή σύγκρουση μεταξύ Μακρόν και Μέρκελ τα λέει όλα, καθώς πλησιάζουμε στις εκλογές, και το πολιτικό παζάρι για το ποιος θα διοικήσει τις Βρυξέλλες την επόμενη πενταετία αγριεύει. Την τελευταία φορά, ο Γιούνκερ αναδείχθηκε πρόεδρος της Κομισιόν με τη γνωστή διαδικασία Spitzenkandidat, την αυτόματη δηλαδή επιλογή του υποψηφίου που το κόμμα του συγκέντρωσε τις περισσότερες έδρες στο Kοινοβούλιο (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα). Τη διαδικασία αυτή προκρίνει μετ' επιτάσεως και τούτη τη φορά η καγκελάριος Μέρκελ, αλλά βρίσκει πλέον ανοικτά απέναντι της τον Μακρόν και την τρίτη σε δύναμη ομάδα των Φιλελευθέρων. Επιζητούν διαδικασία ευρύτερων συμμαχιών και απόλυτης πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο και είναι αντίθετοι στον Γερμανό Βέμπερ, τον υποψήφιο του ΕΛΚ. Πριν από τον Γιούνκερ, τον πρόεδρο (βλέπε Μπαρόζο) όριζε το συμβούλιο των αρχηγών των κυβερνήσεων, αλλά σήμερα η διαδικασία αυτή θεωρείται ξεπερασμένη και λιγότερο δημοκρατική. Αποτελεί πλέον κοινή πεποίθηση ότι ο πρόεδρος πρέπει να έχει την ευρύτερη νομιμοποίηση.

Πώς θα επηρεάσουν την εξέλιξη αυτή τα αποτελέσματα των εκλογών; Τον Γιούνκερ τον εξέλεξαν οι Χριστιανοδημοκράτες (ΕΛΚ), μαζί ωστόσο με τους Σοσιαλδημοκράτες, για να σχηματίσουν την απόλυτη πλειοψηφία του Κοινοβουλίου. Τώρα όμως δεν θα συμβεί αυτό! Κατά πρώτο λόγο, είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν οι Χριστιανοδημοκράτες μαζί με τους Σοσιαλδημοκράτες θα συγκεντρώνουν την απόλυτη πλειοψηφία και, κατά δεύτερο, είναι πάρα πολύ δύσκολο οι Σοσιαλδημοκράτες να υποστηρίξουν τον Βέμπερ για την προεδρία. Δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για τον υπερ-συντηρητικό Γερμανό επικεφαλής του ΕΛΚ. Πολύ δε περισσότερο, εάν η εκλογική τους επιρροή αποδυναμωθεί. Ναι μεν λοιπόν μπορεί να καταλάβουν οι Χριστιανοδημοκράτες την πρώτη θέση σε ψήφους και έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο (σχετική πλειοψηφία), αλλά αυτό δεν θα προδικάζει σε καμία περίπτωση την ανάδειξη του εκλεκτού τους στην προεδρία της Κομισιόν. Τι θα είναι συνεπώς ο νέος πρόεδρος; Γερμανός ή ενδεχομένως Γάλλος; Χριστιανοδημοκράτης ή άλλου πολιτικού τόξου;

Τα αποτελέσματα θα διαδραματίσουν πρωτεύοντα ρόλο. Ο Μακρόν και το κόμμα του θα εμφανιστούν για πρώτη φορά σε ευρωεκλογές. Το γεγονός ότι είναι σε συνεργασία με του Φιλελευθέρους και ότι οι αυτοί έχουν ανοικτό δίαυλο επικοινωνίας με του ανερχόμενους Πρασίνους είναι ισχυρό δεδομένο για τον συσχετισμό των δυνάμεων που μπορεί να διαμορφωθεί. Τι θα γίνει με τους Σοσιαλδημοκράτες; Μπορούν ενδεχομένως μαζί να δημιουργήσουν νέα πλειοψηφία πίεσης; Ή μιλάμε για το απίθανο, εάν αξιολογήσουμε πολιτικά ότι ενδεχόμενη τέτοια εξέλιξη θα αφήσει εκτός παιγνιδιού το ΕΛΚ, πράγμα που θα προκαλέσει τρομερές αντιδράσεις. Η Ευρώπη λοιπόν μπορεί μετά τις εκλογές να εισέλθει σε νέα φάση όξυνσης των εσωτερικών της αντιθέσεων, η οποία θα πυροδοτείται και από την προβλεπόμενη άνοδο των εθνικιστών και των ευρωσκεπτικιστών. Εάν ειδικότερα ο Μακρόν χάσει την πρωτιά από την ακροδεξιά Λεπέν, θα βρεθεί πραγματικά σε πολύ δύσκολη θέση. Από τη μία, θα είναι αδύναμος για να ανατρέψει τη διαδικασία εκλογής με τον τρόπο που επιδιώκει η Μέρκελ και, από την άλλη, θα είναι αναγκασμένος να προτείνει Γάλλο υποψήφιο, για να εξισορροπήσει τα πράγματα στο εσωτερικό του μέτωπο. Στην περίπτωση αυτή, φαντάζει εξαιρετική η περίπτωση του Μπαρνιέ, ο οποίος είναι σημαντική προσωπικότητα, είναι Γάλλος και είναι γκωλικός (ΕΛΚ).

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ