Μιχάλης Τσιντσίνης ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗΣ

Γιώργος Σταθάκης: Απολογισμοί

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΑΣΚΕΣ

Ηταν οι καταλληλότεροι. Ηταν μάλλον οι μοναδικοί υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ που θα μπορούσαν να εμφανιστούν για να αντικρούσουν την αντιπολιτευτική διακήρυξη των 64 προσωπικοτήτων –κυρίως πανεπιστημιακών– που απαντούσε στο ερώτημα «τι είναι προοδευτικό σήμερα;». Ο Τσακαλώτος και ο Σταθάκης ήταν πάντα εξαιρέσεις της συριζαϊκής πανίδας. Εξαιρέσεις μόνο λόγω βιογραφικού. Δηλαδή, προηγούμενης συνάφειας με έναν κόσμο αδοκίμαστο –την Ευρώπη και τα πανεπιστήμιά της– για τους περισσότερους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η διαφορά οπλισμού δεν μεταφράστηκε, βέβαια, ποτέ σε πολιτική διαφοροποίηση. Τσακαλώτος και Σταθάκης υπηρέτησαν τη γραμμή του Μαξίμου. Ετσι και τώρα, δοκίμασαν να ανασκευάσουν το «κατηγορώ» των 64, κάνοντας έναν απολογισμό της διακυβέρνησης.

Λένε πολλά στο κείμενο που δημοσίευσε η «Καθημερινή της Κυριακής». Λένε ότι η Ελλάδα έμεινε στην Ευρώπη και το ευρώ «με αυτή την κυβέρνηση». Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι έμεινε παρά την κυβέρνηση – παρότι στην κυβέρνηση βρέθηκαν άνθρωποι έτοιμοι να ρισκάρουν «μέχρι το χείλος του γκρεμού» το ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας.

Λένε ότι η κυβέρνηση έφερε εις πέρας μια σειρά από μεταρρυθμίσεις, όπως το «ολοκληρωμένο κτηματολόγιο», που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί· όπως η επιλογή διευθυντών στο Δημόσιο με την εγγύηση του ΑΣΕΠ, που συντελείται με φωτογραφικούς διαγωνισμούς για να αποκατασταθούν εκλεκτοί του ΣΥΡΙΖΑ.

Τσακαλώτος και Σταθάκης λένε ότι η κυβέρνησή τους δεν ευθύνεται για τη «δοκιμασία της μεσαίας τάξης». Ο υπουργός Οικονομικών, όμως, υπερηφανευόταν πάντα για την ταξική του μεροληψία. Εχει δημοσίως παραδεχθεί ότι «ζόρισε» την τάξη εις βάρος της οποίας μεροληπτούσε. Τώρα οι δύο υπουργοί ισχυρίζονται ότι τα ζόρια είναι «διεθνές φαινόμενο».

Τα πιο καίρια κεφάλαια του απολογισμού των Σταθάκη - Τσακαλώτου είναι οι εκκωφαντικές παρασιωπήσεις τους. Παρότι πανεπιστημιακοί, δεν σπαταλούν ούτε μία λέξη για να υπερασπιστούν το βαρύ έργο της κυβέρνησης στην εκπαίδευση. Παρότι αρμόδιοι, δεν έχουν ούτε μία λέξη για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας – η ΔΕΗ.

Αντιθέτως, βρίσκουν πολλά λόγια για να κάνουν μάθημα δημοκρατικού ήθους – για διαλλακτικότητα και μετριοπάθεια. Αλιεύουν μέχρι και λόγια του Σεφέρη – καθότι, με λίγο Ελύτη ή με Σεφέρη, το φινάλε πάντα διαφέρει.

Οι εξαιρέσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν εξαίρεσαν εαυτούς από την πλειοψηφία που στήριξε και ξαναστήριξε τον Καμμένο – τον τόσο γρήγορα λησμονημένο εταίρο τους. Δεν εξαιρέθηκαν από τη στήριξη του Πολάκη και την εμπέδωση του πολακισμού. Και τώρα ζητούν από τους επικριτές τους τι; Να μην καμμενίζουν. Να μην πολακίζουν.

Στον υπαρκτό ΣΥΡΙΖΑ μάλλον δεν υπάρχουν εξαιρέσεις.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ