Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Τι σημαίνει κατά κεφαλήν καλλιέργεια;

Κύριε διευθυντά
Στην επιφυλλίδα του της 12ης Μαΐου ο κ. Χρ. Γιανναράς επανέρχεται στην προσφιλή του πρόταση για σύσταση «υπηρεσιακής κυβέρνησης τεχνοκρατών», που «θα ετοιμάσει συνταγματική αναθεώρηση». Η σύσταση της κυβέρνησης θα γίνει έπειτα από «λαϊκή εξέγερση», η γέννηση της οποίας θα είναι «συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας» του εξεγερμένου λαού. Σύμφωνα με παλαιότερη πρότασή του τη σύσταση αυτής της κυβέρνησης πρέπει να ορίσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κατά την ταπεινή μου γνώμη η πρόταση συνεπάγεται κατάργηση της σημερινής, κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και εγκατάσταση ενός διαφορετικού πολιτεύματος. Ομως για να δεχθούμε ή να απορρίψουμε την πρόταση, πρέπει να έχουμε απαντήσεις σε ορισμένα ερωτήματα: Ποιος είναι ο ορισμός της «κατά κεφαλήν καλλιέργειας ενός λαού»; Ποιος έχει δικαίωμα να προσδιορίζει το επίπεδο αυτής της καλλιέργειας; Ποια είναι τα κριτήρια, βάσει των οποίων προσδιορίζεται αυτό το επίπεδο; Ποιος καθορίζει αυτά τα κριτήρια; Η στάση, που τηρεί μία ομάδα πολιτών έναντι ενός μείζονος εθνικού θέματος, εξαρτάται από το επίπεδο της κατά κεφαλήν καλλιέργειας αυτής της ομάδας; Για παράδειγμα, ποια ομάδα πολιτών διαθέτει υψηλότερο επίπεδο κατά κεφαλήν καλλιέργειας, εκείνη, που στο δημοψήφισμα του 2015 ψήφισε ΝΑΙ ή αυτή που ψήφισε ΟΧΙ; Η ομάδα, που διαθέτει υψηλότερο επίπεδο κατά κεφαλήν καλλιέργειας, πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα στη λήψη αποφάσεων για τη διακυβέρνηση της πολιτείας;

Θεοδοσιος Δοσιος, Θωρακοχειρουργός

Λεων. Γεωργόπουλος, ήταν ένας σπουδαίος

Σε ηλικία 79 ετών πέθανε ο Λεωνίδας Γεωργόπουλος. Μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του ο Γεωργόπουλος ήταν η ψυχή της δικηγορικής εταιρείας Κυριακίδης - Γεωργόπουλος της οποίας ήταν συνιδρυτής και αρχαιότερος εταίρος.

Αντιγράφω από μια ιστοσελίδα του 2011: «Κάτω από τον τίτλο “Δικηγόροι πίσω από μεγάλα ντιλ” Κυριακίδης -Γεωργόπουλος, κ.ά. Ονόματα που στο ευρύ κοινό μπορεί να είναι παντελώς άγνωστα. Ονόματα, όμως, που στον κόσμο των επιχειρήσεων φιγουράρουν ως οι «άνθρωποι πίσω από κάθε συμφωνία». Πρόκειται για τις επωνυμίες δικηγορικών γραφείων που προβάλλονται από διεθνείς οδηγούς ως οι «νομικοί σύμβουλοι που εξειδικεύονται στις μπίζνες».

Ειδικά από το 1995 και έπειτα, που στη χώρα μας ξεκίνησαν οι αποκρατικοποιήσεις και οι μετοχοποιήσεις οργανισμών, αλλά και που έγιναν μεγάλα deals για συγχωνεύσεις-εξαγορές μεταξύ ξένων και ελληνικών εταιρειών, η «αγορά» των νομικών υπηρεσιών και συμβούλων γνώρισε μεγάλη άνθηση.
Ο Legal 500 είναι ένας διεθνής δικηγορικός οδηγός με πληροφορίες για δικηγόρους και δικηγορικά γραφεία-εταιρείες σε περισσότερες από 70 χώρες ανά την υφήλιο, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Μεγάλες εταιρείες, ανεξαρτήτως κλάδου, αλλά και ιδιώτες που θέλουν να κάνουν δουλειές σε ξένες αγορές συμβουλεύονται τον οδηγό προκειμένου να επιλέξουν νομικό εκπρόσωπο-σύμβουλο στη χώρα όπου πρόκειται να δραστηριοποιηθούν.

Με άλλα λόγια, οι εταιρείες για να μην πάνε «ξυπόλητες στα αγκάθια» της φορολογίας, της γραφειοκρατίας και του εταιρικού-εμπορικού δικαίου που ισχύει σε κάθε χώρα, βάζουν ως πρώτη προτεραιότητα, στη διαδικασία επέκτασής τους, την ανεύρεση ενός καλού δικηγόρου (ή δικηγορικού γραφείου). Και για να επιλέξουν δικηγόρους που εξειδικεύονται σε τέτοια θέματα, ακολουθούν συνήθως τις «συστάσεις» των διεθνών δικηγορικών οδηγών.

Τα εν λόγω δικηγορικά γραφεία συχνά παίζουν και τον ρόλο του διαπραγματευτή, ειδικά σε θέματα συγχωνεύσεων, εξαγορών και εμπορικών συμφωνιών, καθώς καλούνται να «γεφυρώσουν» διαφορές που προκύπτουν μεταξύ των επιχειρήσεων, τόσο σε ό,τι αφορά το ύψος μιας συναλλαγής, όσο και τις νομικές διατυπώσεις των συμβάσεων.

Σύμφωνα με τον Legal 500, το μεγαλύτερο δικηγορικό γραφείο της Αθήνας, με βάση τον αριθμό των συνεργαζόμενων δικηγόρων, είναι αυτό των Κυριακίδη - Γεωργόπουλου, το οποίο εξειδικεύεται σε θέματα τραπεζών, εταιρειών πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών αλλά και αποκρατικοποιήσεων.
Θεώρησα σωστό να παραθέσω αυτό το απόσπασμα, πολύτιμη πληροφορία για τους φίλους του Λεωνίδα, που αμφιβάλλω ότι γνώριζαν το μέγεθος και τη σημασία της δικηγορικής εταιρείας της οποίας ηγείτο. Διότι ο Λεωνίδας δεν μιλούσε, δεν ήταν φλύαρος, ήταν απόλυτα εχέμυθος.

Πριν από την εταιρεία ήταν το δικηγορικό γραφείο Κυριάκου Κυριακίδη στο οποίο είχε ενταχθεί ο γιος του Κώστας. Το 1979 προστέθηκε ο Λεωνίδας. Το 1981 –ήμουν τότε υπουργός Βιομηχανίας και Ενέργειας– γνώρισα τον Κυριάκο Κυριακίδη που εκπροσωπούσε την Εταιρεία Βορείου Αιγαίου που είχε δικαιώματα γεωτρήσεως ανατολικά της Θάσου εκτός χωρικών υδάτων. Τα δικαιώματα είχαν ανασταλεί από τον φόβο ότι θα ενοχληθούν οι Τούρκοι. Τελικά τον Αύγουστο του 1981, επί πρωθυπουργίας Ράλλη, δόθηκε –ορθώς– άδεια γεωτρήσεων. Νέος τότε στην πολιτική μου έμειναν αξέχαστες οι καταγεγραμμένες συμπεριφορές πρωταγωνιστών της εποχής. Αξέχαστη μου έχει όμως μείνει και η πατριωτική στάση του Κυριάκου Κυριακίδη. Ηταν αντίδικος του Δημοσίου αλλά απόλυτος συμπαραστάτης στην προάσπιση του εθνικού συμφέροντος. Ο Κυριάκος Κυριακίδης ένας πραγματικός ευπατρίδης. Εκεί διαμορφώθηκαν οι χαρακτήρες και ο τρόπος δράσης των μετέπειτα συνιδρυτών της δικηγορικής εταιρείας.

Ακολούθησαν τα χρόνια του ΠΑΣΟΚ. Την υπόθεση των πετρελαίων ανέλαβε σταδιακά ο Κώστας Κυριακίδης. Με τηρούσε ενήμερο των εξελίξεων. Φθάσαμε στην περίοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ολοκλήρωσα το έργο μου στο ΥΠΕΧΩΔΕ με την υπογραφή της σύμβασης του μετρό και την ίδρυση μιας 100% κρατικής εταιρείας (της Αττικό Μετρό) που θα ανελάμβανε την εποπτεία της κατασκευής του μετρό και θα διοικείτο τα πρώτα 6 χρόνια από ξένους! Για την ιδιότυπη και καινοτόμο αυτή νομική κατασκευή ζήτησα τη συνδρομή των Κυριακίδη - Γεωργόπουλου. Το αποτέλεσμα είναι η άψογη λειτουργία του μετρό. Αλλά και για το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος κατέφυγα στα «φώτα» Κυριακίδη - Γεωργόπουλου. Εκατοντάδες σελίδες συμβατικών υποχρεώσεων είχαν ως αποτέλεσμα ένα υποδειγματικό αεροδρόμιο. Θέλω να ξέρουν τα εκατομμύρια επιβάτες του μετρό και του αεροδρομίου ότι οι Κυριακίδης - Γεωργόπουλος συνέβαλαν αποφασιστικά στο θεσμικό θεμέλιο των εμβληματικών έργων.

Ο Λεωνίδας δεν ήξερε να πει όχι. Αν του ζητούσες βοήθεια, σου την έδινε. Οποιος και αν ήσουν. Με την αγαπημένη σύζυγό του Λία ήταν «μέσα σε όλα» σε πολιτιστικά και φιλανθρωπικά. Ηταν πραγματικά καλός άνθρωπος. Δεν τον άκουσα να μιλάει άσχημα για κάποιον άλλο. Είχα την εντύπωση ότι τους συνεργάτες του, τους αντιμετώπιζε σαν παιδιά του. Το σημαντικό για το τρόπο διοίκησης που ασκούσε ήταν η εμπιστοσύνη στους συνεργάτες του και ο σεβασμός στις απόψεις τους.

Με τους χιλιάδες πελάτες του ήταν φίλος και δικηγόρος. Περισσότερο, όμως, μου φαίνεται ότι ήταν ψυχίατρος-θεραπευτής. Είχες βαθιά εμπιστοσύνη στον Λεωνίδα. Στη δικηγορική εταιρεία είναι ήδη ενταγμένοι τα παιδιά των δύο συνιδρυτών, η Ειρήνη και ο Γιάννης Κυριακίδης και ο Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος. Είναι τυχεροί, έχουν λαμπρούς προγόνους.

Ο Λεωνίδας ήταν φίλος και σύμβουλος. Φίλος και σύμβουλος ήταν και ο Κώστας Κυριακίδης που έφυγε νέος, αδόκητα, πριν από δέκα χρόνια. Ενας ένας φεύγουν.

Στεφανος Μανος

Οι ναυτικοί μας και η (μη) ψήφος τους

Κύριε διευθυντά
Και πάλι δεν θα επιτραπεί να ψηφίσει το σύνολο, ως συνήθως, των ναυτικών μας στις φετινές εκλογές, εκτός από μία πολύ μικρή μειοψηφία μόνο. Ο λόγος γιατί σύμφωνα με απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών λαμβάνουν μέρος στις εκλογές μόνον οι ναυτικοί που τα πλοία που υπηρετούν θα είναι ελλιμενισμένα σε ελληνικά και ξένα λιμάνια και που στα δεύτερα θα λειτουργούν ελληνικά προξενεία ή πρεσβείες. Η συντριπτική επομένως μερίδα των ναυτικών που τα καράβια τους βρίσκονται εκτός λιμένων, δεν θα ψηφίσουν! Ευελπιστούμε πάντως πως κάποτε κάποια κυβέρνηση θα αντιληφθεί τη σημασία της ναυτιλίας, καθώς και τη συμβολή των ναυτικών σ’ αυτή και θα διορθώσει αποφασίζοντας να στήνονται κάλπες, με ευθύνη και αρμοδιότητα των πλοιάρχων που, σύμφωνα με τον νόμο, ασκούν και καθήκοντα ληξίαρχου και ανακριτή, μέσα στα πλοία, όπως συνέβη και στο «δημοψήφισμα» της 29ης/9/1968.

Φριξος Δημου, Πλοίαρχος Ε.Ν.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ