ΜΟΥΣΙΚΗ

«Η πρώτη αγάπη», πικάντικη, με χιούμορ και όχι τόσο αθώα

ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Ενα νεαρό ζευγάρι ερωτεύεται στη μοντέρνα μεσοπολεμική Αθήνα, που χορεύει τσάρλεστον και ξεφαντώνει χωρίς τύψεις.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ενενήντα χρόνια ακριβώς πριν από το τωρινό ανέβασμά της στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, στις 19 Μαΐου 1929, η «Πρώτη αγάπη» παρουσιαζόταν στο αθηναϊκό κοινό από τον εκλεκτό θίασο της Ολυμπίας Ριτσιάρδη-Καντιώτη στο θέατρο «Παπαϊωάννου». Η αισθηματική οπερέτα δύο πράξεων του Νίκου Χατζηαποστόλου έγινε δεκτή θετικά και οι κριτικοί σχολίασαν στις εφημερίδες της εποχής ότι μετά τους «Απάχηδες των Αθηνών», τη μεγαλύτερη επιτυχία του Μεσοπολέμου, ο συνθέτης βρήκε επιτέλους έναν νέο δημιουργικό δρόμο.

«Το 1928 ήταν σημαντική χρονιά για την ελληνική οπερέτα, καθώς δέχτηκε το δεύτερο κύμα επίδρασης από την αμερικανική τζαζ και υποδέχθηκε το τσάρλεστον», λέει ο θεατρολόγος Μανώλης Σειραγάκης, βαθύς γνώστης του ελαφρού μουσικού θεάτρου στη μεσοπολεμική Αθήνα. «Ο ίδιος ο Νίκος Χατζηαποστόλου είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη ότι “το τσάρλεστον αλλοιώνει το μουσικό αυτί”, αλλά ένα χρόνο αργότερα υπέκυψε στον συρμό και έβαλε ένα τσάρλεστον στο “Η πρώτη αγάπη”».

Η συγκεκριμένη παραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής, μια σύμπραξη με την ομάδα μουσικού θεάτρου «Ραφή» σε σκηνοθεσία Προμηθέα Αλειφερόπουλου και ενορχήστρωση-διασκευή Μιχάλη Παρασκάκη, είναι η δεύτερη του φετινού αφιερώματος στους «Θησαυρούς του ελληνικού ελαφρού μουσικού θεάτρου». Τόσο η ομάδα «Ραφή», δηλαδή οι λυρικές τραγουδίστριες Αναστασία Κότσαλη και Λητώ Μεσσήνη, όσο και οι άλλοι δύο βασικοί συντελεστές –ο Αλειφερόπουλος, γνωστός από τις συμμετοχές του στον κινηματογράφο, και ο Παρασκάκης, από τους πιο δραστήριους νέους συνθέτες σύγχρονης μουσικής και ιδρυτής του μουσικού συνόλου «Τέττιξ»– εγγυώνται ένα «φρέσκο» ανέβασμα, με ευαισθησία και άποψη. Αλλωστε, η οπερέτα, που είχε πέσει αδίκως σε ανυποληψία τα τελευταία 50 χρόνια στην Ελλάδα, κάνει την επιστροφή της στη διεθνή μουσική σκηνή μαζί με το συγγενικό της μιούζικαλ. Αναβιώνει λοιπόν το μουσικό θέατρο και η οπερέτα γίνεται αντικείμενο μελέτης. Στη χώρα μας η τομή έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 2000: το είδος βγήκε από τη λήθη, ξεσκονίστηκε, τονώθηκε από τη συμμετοχή νέων ανθρώπων και βρήκε τρόπο να επικοινωνήσει με ένα ευρύτερο κοινό.

Η «Πρώτη αγάπη» μιλάει προφανώς για έναν έρωτα: ορμητικό, παθιασμένο, αλησμόνητο. Κινείται στην Πλάκα, στο Ζάππειο, στον Απόλλωνα, στο Ωδείο Αθηνών, στην αστική, εύπορη Καλαμάτα. Εδώ τελειώνουν οι ρομαντισμοί και αρχίζει η μεσοπολεμική ελαφρότητα: παράνομα ζευγαράκια, ερωτικά «τρίγωνα», μοιραίες γυναίκες και χρήμα που βασιλεύει. Πικάντικη και γεμάτη χιούμορ, η «Πρώτη αγάπη» φωτίζει απροσδόκητες πτυχές της εποχής, καθώς πίσω από τις πασίγνωστες νοσταλγικές μελωδίες και τους τρυφερούς στίχους των τραγουδιών, το νέα ήθη της μοντέρνας Ελλάδας ανατέλλουν.

Προσεχείς παραστάσεις στις 29-30/5 και σε καλοκαιρινή περιοδεία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ