Τασούλα Καραϊσκάκη ΤΑΣΟΥΛΑ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ

Ξεθώριασε η μαγική εικόνα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η προεκλογική μάχη δεν δίνεται πλέον στις πλατείες, δεν υφίστανται λαοθάλασσες, ο όγκος της συγκέντρωσης δεν αποτελεί βαρόμετρο επιτυχίας, ωστόσο ακόμη ανθεί η δημιουργική λογιστική για τον αριθμό των παρευρισκομένων, τα ψεύδη, κυρίως της παράταξης που δείχνει να χάνει, για το μέγα πλήθος ή την απουσία του, ανάλογα με το ποιος είναι ο ομιλητής, της οικείας παράταξης ή των αντιπάλων: άδειες εξέδρες στην Καβάλα· συγκλονιστική συμμετοχή κόσμου στο Αγρίνιο· μισάδειο γήπεδο στην Κοζάνη· το αδιαχώρητο στην Πρέβεζα. Ακόμη επιχειρείται η τεχνητή διόγκωση των συγκεντρώσεων, π.χ. με τη μεταφορά Ρομά, με το μάζεμα κόσμου από κομπαρσάδικα ή με τρικ, το στήσιμο της εξέδρας στη μισή πλατεία (της Λάρισας) – ολόκληρη δεν θα γέμιζε. Ακόμη στήνονται επικοινωνιακές τρικλοποδιές στον αντίπαλο, όπως το «πείραγμα» εικόνας από τα Χανιά (προσθήκη κόσμου ακόμη και στη θέση κτιρίων) με τον υπαινιγμό ότι έγινε από την πλευρά του ομιλητή, ώστε αυτός να εκτεθεί.

Οι σημερινές προεκλογικές συγκεντρώσεις αποτελούν το ισχνό απομεινάρι της εποχής που οι συγκεντρωσιάρχες «έβγαζαν πρωθυπουργούς», τον χλωμό απόηχο της δεκαετίας του ’80 και των αρχών του ’90 (1981-1994), όταν οι ομιλίες αρχηγών παρουσιάζονταν ως μέγα γεγονός, ως γιορτή – και ασκούσαν επιρροή. Κάλεσμα με ντουντούκες στις συνοικίες, πούλμαν από την επαρχία, πτήσεις με ομογενείς από το εξωτερικό, πολυάνθρωπα καλοπληρωμένα επιτελεία, σκηνοθέτες, τεχνικοί, για τη δημιουργία της μαγικής εικόνας, το στήσιμο και τη μετάδοση της συγκέντρωσης με τρόπο ώστε ο όγκος των συγκεντρωμένων να μοιάζει πολλαπλάσιος του πραγματικού (ποτέ δεν υπήρξε τελική συμφωνία επί του αριθμού)· πλήθος κόσμου στα οδοστρώματα από νωρίς, μπουλούκια να κρέμονται από παράθυρα και μπαλκόνια, φωτοχυσία, πανό, σημαίες, συνθήματα, παραληρήματα, ποδοβολητά, κλάκες, αλαλαγμοί, αντάρα και οχλοβοή.

Μολαταύτα, ακόμη ο παραμορφωτικός φακός είναι σε πλήρη χρήση, με ιδιαίτερη ένταση, παρά το μικρό πάθος και το μικρό κέρδος. Ισως γιατί κάθε ήττα, ακόμη και σε παρωχημένα πεδία, είναι πάντα ήττα. Και γιατί από το ψέμα, εν προκειμένω τους ισχυρισμούς ότι το μέρος έχει τις διαστάσεις του όλου (ή το αντίστροφο), πάντα κάτι μένει. Ας είναι και ρώγες...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ