Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Ναρκοπέδιο μπροστά στον Κυρ. Μητσοτάκη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης και το επιτελείο του γνωρίζουν πολύ καλά ότι εφόσον κερδίσουν τις εκλογές θα παραλάβουν μια χώρα απολύτως ναρκοθετημένη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς να αναφέρουμε τις βραδυφλεγείς βόμβες που θα σκάνε κάθε τόσο. Γιατί στην απίθανη περίπτωση να μην το έχουν αντιληφθεί πλήρως και σε όλη του την έκταση το πρόβλημα, το μέλλον, τόσο το δικό τους όσο και όλων ημών, θα αποδειχθεί δυσοίωνο.

Η γενική εντύπωση είναι ότι του ήλθε «νταμπλάς» του Αλ. Τσίπρα η ήττα στις ευρωεκλογές. Το πιθανότερο είναι ότι του ήλθε «νταμπλάς» το αποτέλεσμα. Ανέμενε δηλαδή την ήττα, αλλά δεν περίμενε ότι θα ήταν τόσο μεγάλης έκτασης, σε βαθμό όχι μόνο να θεωρείται μη αναστρέψιμη στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου, αλλά και να προδιαγράφει μια νέα συντριβή. Αλλωστε οι ευρωεκλογές διεξήχθησαν σε κλίμα βουλευτικών εκλογών, εξ ου και χαρακτηρίστηκαν «πρώτο ημίχρονο», με το «δεύτερο» να ακολουθεί πολύ σύντομα.

Γνωρίζοντας λοιπόν ο Αλ. Τσίπρας και οι περί αυτόν ότι η ήττα ήταν μάλλον αναπόφευκτη, αλλά όχι τόσο συντριπτική, φρόντιζαν από καιρό να ναρκοθετήσουν το πεδίο για την επόμενη κυβέρνηση. Στόχος τους βέβαια, να βρεθεί γρήγορα σε αδιέξοδο, να πέσει, και με τη βοήθεια της απλής αναλογικής να ξαναβρεθούν αυτοί στα πράγματα. Αλλωστε, κάποιες από τις νάρκες που έβαλαν έχουν «γόμωση» ανάλογη των ιδεοληψιών και των δικών τους στόχων, οπότε δεν θα είχαν οι ίδιοι πρόβλημα στην περίπτωση που υλοποιούνταν οι δικές τους ελαχιστοποιημένες προοπτικές νίκης, οι άλλες όμως είναι πολύ επικίνδυνες για τη χώρα και εφόσον γινόταν το θαύμα να κερδίσουν τις εκλογές, απλά θα έκαναν τις κωλοτούμπες στις οποίες είναι δεξιοτέχνες.

Με αυτά τα δεδομένα, ο Κυρ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία δεν θα παραλάβουν «καμένη γη», όπως συνηθίζεται από μια νέα κυβέρνηση όταν παραλαμβάνει, προκειμένου να εξασφαλίσει περίοδο χάριτος για τον εαυτό της, αλλά και να δικαιολογήσει τους δισταγμούς και τις ολιγωρίες της. Στην πραγματικότητα θα παραλάβουν υπονομευμένη με εκρηκτικά γη, σαν «μίνα» ορυχείου, με κίνδυνο να τιναχτούν στον αέρα, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ που θα είναι απέναντι πια θα ανάβει συνεχώς και με κάθε τρόπο φιτίλια. Η ελπίδα βέβαια είναι ότι οι συριζαίοι, ως βασικά ανίκανοι, θα αποτύχουν να κάνουν άλλη ζημιά στη χώρα, αλλά αυτό θα φανεί. Γιατί ως ζημιάρηδες διακρίθηκαν στην πολιτική ζωή.

Δεν ξέρουμε ποιες ακριβώς θα είναι οι προτεραιότητες του Κυρ. Μητσοτάκη όταν αναλάβει τα ηνία, αν και έχει πει κάποια πράγματα. Συνήθως τις προτεραιότητες τις θέτει η ωμή πραγματικότητα με την οποία έρχεται αντιμέτωπος ένας νέος πρωθυπουργός, σε συνδυασμό με διάφορες ισορροπίες που κρίνεται ότι πρέπει να τηρηθούν.

Ομως, με όλες τις παραπάνω έννοιες που αναφέρθηκαν πιο πάνω, οι προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης θα είναι ασφαλώς η οικονομία –αφού και η ίδια αφενός έχει δεσμευτεί σε κάποιες πολιτικές και αφετέρου παρασύρθηκε από τον Αλ. Τσίπρα στην ψήφιση ψηφοθηρικών μέτρων–, αλλά και ένα σωρό άλλοι τομείς.

Οπως η κρατική μηχανή την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε (και συνεχίζει) να αλώσει με φρενιτιώδεις ρυθμούς, η Δικαιοσύνη που ένα σημαντικό μέρος της κατέστησε υποχείριό του, η εκπαίδευση που ισοπεδώθηκε κυριολεκτικά από τα καμώματα του απερίγραπτου Γαβρόγλου, αλλά και από τις ιδεοληψίες του κόμματος, η ΔΕΗ, που έτσι και «σκάσει» θα παρασύρει όλη τη χώρα και την οικονομία της, η ανασυγκρότηση των σωμάτων ασφαλείας για να επιβάλλουν στοιχειωδώς τον νόμο και την τάξη.

Ολα αυτά, ενδεικτικά γιατί είναι πολύ περισσότερα, αποτελούν άμεσες προτεραιότητες για τον Κυρ. Μητσοτάκη, αν θέλει να μακροημερεύσει. Το παρήγορο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτει ρίζες στα συνδικάτα, στην αυτοδιοίκηση, στα επιμελητήρια και τέλος πάντων στους πυλώνες της κοινωνικής ζωής της χώρας. Να μην ξεχνάμε όμως και τις συμπεριφορές πολλών συνδικαλιστών, συντεχνιών, αρκετών μίντια και δημοσιογράφων που είτε αντικειμενικά λαϊκίζουν είτε λειτουργούν ως εγκάθετοι.

Υπάρχει, τέλος, ο φόβος των αντιδράσεων μιας πτέρυγας της Ν.Δ. και στο βάθος το ενδεχόμενο να συναντήσει ο νέος πρωθυπουργός προβλήματα με τις Βρυξέλλες και τους δανειστές. Ο Αλ. Τσίπρας κατάφερε να τους ξυπνήσει, με τη βοήθεια του Ευκλ. Τσακαλώτου, την πολιτική των αντιαναπτυξιακών υπερπλεονασμάτων ώστε να μετατραπούν σε ψηφοθηρικά βοηθήματα την κατάλληλη στιγμή... και να την πληρώσει ο Κυρ. Μητσοτάκης.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ