ΕΛΛΑΔΑ

Αυτοί ο πατεράδες ζητούν ισότητα...

Της Λινας Γιανναρου

Ανδρες έτοιμοι για όλα; Μπαμπάδες εν δράσει ή... και οι πατεράδες έχουν ψυχή; Και οι τρεις τίτλοι αντιπροσωπεύουν τα μέλη του νεοσύστατου συλλόγου για την «Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια», που στοχεύει στην κατάργηση ανισοτήτων μεταξύ των δύο φύλων σε θέματα διαζυγίων και οικογενειακού δικαίου. Οπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, μολονότι σήμερα οι άνδρες ασχολούνται εξίσου με την ανατροφή των παιδιών και είναι το ίδιο συναισθηματικά και ψυχικά δεμένοι μαζί τους, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων μετά το διαζύγιο η επιμέλεια δίδεται στη γυναίκα.

Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ένας στους τέσσερις γάμους καταλήγει σήμερα στον χωρισμό (το 1990, η αντίστοιχη αναλογία ήταν ένας στους δέκα). Ακόμα όμως και αν το διαζύγιο «βγει» συναινετικά, η επιμέλεια των παιδιών καταλήγει σχεδόν πάντα στη γυναίκα. «Στην Ελλάδα ο πατέρας δεν έχει καμία τύχη να πάρει τα παιδιά, εκτός κι αν η μητέρα είναι τοξικομανής ή εκδίδεται», σημειώνει στην «K» η δικηγόρος κ. Ράνια Καραμπλιάνη. «Κι όμως, αυτό δεν έχει κανένα έρεισμα στο νόμο. Πρόκειται απλώς για μια «απολιθωμένη», άδικη νομολογία που έχει διατηρηθεί». Οπως εξηγεί η ίδια, ο νόμος ορίζει ότι στο θέμα αυτό ο δικαστής θα πρέπει να λάβει υπόψη το συμφέρον του παιδιού, εξετάζοντας μια σειρά από παράγοντες όπως το χρόνο ασχολίας των γονέων με το παιδί, το μορφωτικό τους επίπεδο, την οικονομική τους κατάσταση, τον τόπο διαμονής τους κ.ά. «Κάλλιστα δηλαδή οι αποφάσεις θα μπορούσαν να «βγαίνουν» και υπέρ των πατεράδων. Ακόμα και η επιστήμη έχει δείξει ότι, με εξαίρεση τους πρώτους μήνες, οπότε το παιδί χρειάζεται τη μάνα, στη συνέχεια, έχει ανάγκη και τους δύο γονείς. Δυστυχώς, όμως, γίνεται διάκριση υπέρ της μητέρας». Συχνό είναι το φαινόμενο μάλιστα να χρησιμοποιείται από την πλευρά της συζύγου τακτική «μείωσης» του άνδρα, που παρουσιάζεται βίαιος και χωρίς ψυχικό δεσμό με το παιδί.

Ετσι, ακόμα και αν ένας πατέρας επιθυμεί και είναι το ίδιο άξιος να μεγαλώσει το παιδί του, περιορίζεται τελικά στην επικοινωνία μαζί του δύο φορές το μήνα (συνήθως). Αυτή είναι η πραγματικότητα για τον 36χρονο Σωτήρη Δανιήλ, ο οποίος χώρισε με τη γυναίκα του πριν από δύο χρόνια και σήμερα ταξιδεύει κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο από την Αθήνα στη Χαλκιδική προκειμένου να δει τον τρίχρονο γιο του. «Χαίρομαι πάρα πολύ όταν τον βλέπω, αλλά δεν είναι δυνατόν να είσαι πατέρας τέσσερις ημέρες το μήνα», λέει ο ίδιος στην «K». «Δεν σταματάς να είσαι πατέρας επειδή πήρες διαζύγιο. Φαίνεται όμως ότι, μετά το διαζύγιο, ο άνδρας σταματάει να έχει δικαιώματα πάνω στο παιδί».

Κάτι που ο ίδιος, μέσω του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια, που αριθμεί 500 μέλη, φιλοδοξεί να αλλάξει. O κ. Νίκος Σπιτάλας, πρόεδρος του Συλλόγου και καθηγητής του TEI Λάρισας, λέει στην «K»: «Θέλουμε να αποδείξουμε ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη και τους δύο γονείς. Σήμερα, έχουμε το ίδιο μερίδιο στην ανατροφή του παιδιού με τη μητέρα». Εκτός από ίση μεταχείριση μετά το διαζύγιο, ο Σύλλογος ζητάει οι άνδρες με παιδιά να απολαμβάνουν τα ίδια προνόμια με τις γυναίκες και όσον αφορά στις άδειες, τα επιδόματα και τη σύνταξη. «Δεν κάνουμε πόλεμο. Προφανώς και οι γυναίκες υφίστανται πολλές ανισότητες. Το στοίχημά μας είναι να εξισωθούμε πραγματικά. Αποποιούμαστε το «αντριλίκι». Αυτό μας «έφαγε»», καταλήγει ο κ. Δανιήλ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ