ΕΛΛΑΔΑ

Εισβολές σε Λευκό Οίκο, Μπάκιγχαμ

Ο Λευκός Οίκος στην Ουάσιγκτον, θεωρείται και είναι άβατο. Ακόμη και μέλη της αμερικανικής κυβέρνησης, αν δεν περιλαμβάνονται στη λίστα εισόδου, δεν έχουν πρόσβαση στο κυρίως κτίριο. Και το γεγονός θεωρείται απολύτως φυσιολογικό από τους ίδιους, που αδιαμαρτύρητα υπομένουν και όλους τους συνεπακόλουθους ελέγχους. Το ενδεχόμενο να σπάσει ο κλοιός με το «κλείσιμο του ματιού», όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα, θεωρείται και είναι αδιανόητο. Η κουλτούρα ασφάλειας στην Ουάσιγκτον -όπως μπορούν να επιβεβαιώσουν όλοι οι εκεί Ελληνες ανταποκριτές, αλλά και όσοι κατά καιρούς επισκέφθηκαν την αμερικανική πρωτεύουσα- είναι τελείως διαφορετική, γιατί είναι αυτό που λέμε «δρακόντεια». Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως και εκεί ο κλοιός δεν έχει, κατά καιρούς, σπάσει. Χαρακτηριστικά παραδείγματα σε Βρετανία και ΗΠΑ:

Στις 9 Ιουλίου 1982, ο 32χρονος άνεργος πατέρας τεσσάρων παιδιών Μάικλ Φέιγκαν σκαρφάλωσε σε υδρορροή και εισχώρησε στο ανάκτορο του Μπάκιγχαμ χωρίς να γίνει αντιληπτός από τη φρουρά και τα ηλεκτρονικά μέσα ασφάλειας. Ανάλογο «ανδραγάθημα» πέτυχε στα μέσα του 19ου αιώνα ο Εντουαρντ Τζόουνς, που εισέβαλε τέσσερις φορές στο ανάκτορο, μεταξύ 1838 και 1851, κλέβοντας είδη ιματισμού και κλινοσκεπάσματα.

Ο Λευκός Οίκος του 20ού αιώνα παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες για τους επίδοξους απρόσκλητους επισκέπτες του. Τα αλλεπάλληλα επίπεδα ασφαλείας, που ξεκινούν από τη λεωφόρο Πενσιλβάνια και φθάνουν μέχρι την είσοδο του κτιρίου, υποχρεώνουν τον επισκέπτη να επιδείξει πολλάκις την ταυτότητα και την πρόσκλησή του, ενώ μετά τη βομβιστική ενέργεια στην Οκλαχόμα Σίτι και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, τα μέτρα έχουν ενισχυθεί με φράγματα κατά των παγιδευμένων οχημάτων και θωρακισμένα οχήματα, δημιουργώντας ατμόσφαιρα Πράσινης Ζώνης της Βαγδάτης στην καρδιά της αμερικανικής πρωτεύουσας. Παρά τα δρακόντεια αυτά μέτρα, ένα ζεύγος κοσμικών εισοδηματιών της Ουάσιγκτον κατάφερε το 2009 να εισέλθει απρόσκλητο σε επίσημο δείπνο προς τιμήν του Ινδού προέδρου Σινγκ. Η παρουσία του ζεύγους Σαλαχί στο δείπνο δεν αντιμετωπίσθηκε, όμως, με χιούμορ από τον Λευκό Οίκο, με τον πρόεδρο Ομπάμα να προχωράει σε ριζική αναθεώρηση των μέτρων ασφάλειας, αλλά και στην απόλυση της υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων του προεδρικού ζεύγους.

Το 1764 το πρώτο δέμα - βόμβα

Η πρώτη καταγραφή παγιδευμένου με εκρηκτικά δέματος χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και ανήκει στον Δανό ιστορικό Μπόλε Βίλουμ Λούξντορφ. Στο ημερολόγιό του με ημερομηνία 19 Ιανουαρίου 1764, ο Λούξντορφ γράφει ότι ο συνταγματάρχης Πούλσεν στο Μπέργκλομ δέχθηκε παγιδευμένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου. Το 1889, ο απολυθείς υπάλληλος του μουσείου κέρινων ομοιωμάτων Μαντάμ Τισό στο Λονδίνο Εντουαρντ Ουάιτ στέλνει βόμβα μέσω ταχυδρομείου στους πρώην εργοδότες του. Το 1915, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τόμας Μάρσαλ γίνεται αποδέκτης τέτοιου δέματος. Η Μοσάντ αποστέλλει δύο φορές παγιδευμένο με εκρηκτικά δέμα στον καταζητούμενο Ναζί εγκληματία Αλόις Μπρούνερ στη Συρία, το 1961 και το 1980. Ο Μπρούνερ χάνει δάκτυλα και τυφλώνεται από το ένα μάτι. Το 1982, η μυστική υπηρεσία της Νότιας Αφρικής στέλνει βόμβα μέσω ταχυδρομείου και σκοτώνει τη Νοτιοαφρικανίδα ακτιβίστρια του ΚΚ, Ρουθ Φερστ, που ζούσε στη Μοζαμβίκη. Ο Θίοντορ Καζίνκι, γνωστός και ως «Ουναμπόμπερ», σκοτώνει τρεις και τραυματίζει 23 ανθρώπους με επιστολές-βόμβες στις ΗΠΑ μεταξύ 1979 και 1992. Ο Αυστριακός Φραντς Φουχς σκοτώνει τέσσερις ανθρώπους με παγιδευμένα με εκρηκτικά δέματα στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ