ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Τσαβέλα Βάργκας, η τραχιά φωνή της τρυφερότητας

ΑΠΩΛΕΙΑ. Μεγάλη φωνή της Λατινικής Αμερικής, προσωπικότητα που σφράγισε πολλά είδη μουσικής, μούσα του Πέδρο Αλμοδόβαρ και εμβληματική φιγούρα, η Τσαβέλα Βάργκας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών. Θεωρείται η μεγαλύτερη Μεξικανή ερμηνεύτρια, αν και γεννήθηκε στην Κόστα Ρίκα το 1919, και υπήρξε μια γεμάτη πάθος καλλιτέχνις που ενέπνευσε και άνοιξε δρόμους. Η «γυναίκα με το κόκκινο πόντσο» έφθασε στο απόγειο της δόξας της στις δεκαετίες του 1960 και 1970, αποθεώνοντας τις μεξικανικές rancheras. Πολύ γνωστά τραγούδια, το «La Llorona», «Piensa en Mi», «Ultimo Trago», τα οποία ακούστηκαν σε ταινίες του Πέδρο Αλμοδόβαρ, αλλά και στην ταινία «Frida».

Η Τσαβέλα Βάργκας μετανάστευσε σε ηλικία 17 ετών στο Μεξικό, μη αντέχοντας την υπερσυντηρητική κοινωνία της χώρας όπου γεννήθηκε, όπου δεν μπορούσε να ξεδιπλώσει το μουσικό ταλέντο της, αλλά ούτε και να ζήσει ελεύθερα την ομοφυλοφιλία της. «Ζούσα μέσα σε μια κόλαση, σαν ένα παράξενο ζώο», έλεγε συχνά.

Οπως η Εντίθ Πιαφ, με την οποία τη συνέκρινε ο Ισπανός σκηνοθέτης Πέδρο Αλμοδόβαρ, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της τραγουδώντας στους δρόμους. Στη δεκαετία του 1940, η Βάργκας συνδέθηκε με στενή φιλία με τους διάσημους ζωγράφους Φρίντα Κάλο και Ντιέγκο Ριβέρα, ενώ στα τέλη της επόμενης δεκαετίας η φήμη της ξεπέρασε τα μεξικανικά σύνορα. Για ένα διάστημα αποσύρθηκε λόγω αλκοολισμού, αλλά επανέκαμψε το 1991. Το 2002 εξέδωσε την αυτοβιογραφία της.

Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά η αναγέννησή της εδώ και μία εικοσαετία τής έδωσε τη δυνατότητα να δώσει μεγάλες συναυλίες, όπως στο Ολυμπιά του Παρισιού και το Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης.

Έντυπη