ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Κλικ δράσης στα λάθη της πόλης

Της Νελλης Αμπραβανελ

Δύο Τετάρτες τον μήνα δίνουν μια γροθιά στη μοναξιά, την ανωνυμία και την εσωστρέφεια που τους επιβάλλει η Αθήνα. Η Καλαμάτα είναι η ιδιαίτερη πατρίδα των περισσοτέρων, αλλά οι συναντήσεις αυτής της όμορφης παρέας είναι ανοιχτές και σε άλλους. Γιατί στο κέντρο της Αθήνας, δεν είναι μόνο οι Καλαματιανοί που διψούν για συντροφιά. Οπως, σίγουρα, δεν είναι και οι μόνοι που υποφέρουν από τα σκουπίδια, το άναρχο παρκάρισμα των αυτοκινήτων, την έλλειψη πράσινου, τα μικρά και μεγάλα «λάθη» μιας πολύ μεγάλης πόλης.

Το βιντεάκι για τη «λύση των Καλαματιανών» είναι μόνο μία από τις έξι ταινίες μικρού μήκους που παρουσιάζει διαδικτυακά το City of errors, ένα πρότζεκτ που συνδυάζει το ντοκιμαντέρ, το παιχνίδι και τη διάθεση του καθένα μας για προσωπική εμπλοκή, με στόχο να βρούμε εμείς οι ίδιοι τις λύσεις για τα διάφορα προβλήματα της πόλης μας.

«Δεν την αγαπάμε την Αθήνα» λέει η Μυρτώ Παπαδογεωργίου, δημιουργός του πρότζεκτ. «Τη σκέφτομαι συχνά σαν ένα κοριτσάκι που το έχουμε φτύσει, αγνοήσει, και πού και πού περνάει κάποιος και το χαϊδεύει». Αν μπείτε στο www.cityoferrors.com και δείτε το αρχικό τρέιλερ, θα πάρετε και μια τρισδιάστατη γεύση του τι ακριβώς εννοεί. «Κι είναι πολύ καλό παιδί τελικά. Παρεξηγημένο...».

Το City of errors γεννήθηκε μέσα από μια ιδέα της κ. Παπαδογεωργίου για ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους. Επειτα από δύο πολύ παραγωγικά pitching sessions σε διεθνή φεστιβάλ ντοκιμαντέρ, το Life in a city full of errors (έτσι θα λεγόταν η ταινία) μετατράπηκε σε City of errors, μια πλατφόρμα πολυδιάστατη και πολυμεσική, που θα προέτρεπε πιο άμεσα και ύστερα θα αγκάλιαζε τις προσπάθειες ανεξάρτητων πολιτών.

Κίνητρο και τρόπος

«Κι ένα like να κάνεις στο Facebook, θεωρείται interactive», μας λέει η δημιουργός του City of errors. «Το θέμα είναι σε τι βαθμό εμπλέκεις τον εαυτό σου. Στις συναντήσεις που έκανα στα δύο φεστιβάλ, δινόταν ιδιαίτερη έμφαση στο gamification και το alternative reality – πώς ένα πρότζεκτ μπορεί να αποκτήσει τον ίδιο χαρακτήρα που έχει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι αλλά να παίζεται στην πόλη. Μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία, βγήκε ότι το Errors θα μπορούσε να γίνει μια πλατφόρμα όπου δεν θα δείχνουμε εμείς απλά ντοκιμαντέρ με ανθρώπους που αντιτάσσονται στο βάλτωμα και τη μιζέρια και στο “δεν ασχολούμαι με αυτό που συμβαίνει εκεί έξω γιατί δεν είναι δική μου δουλειά και δεν με αφορά”, αλλά να δώσουμε ένα κίνητρο, έναν τρόπο, έτσι ώστε να μπορούν και άλλοι να το κάνουν αυτό με την κάμερά τους.

Στη γενιά του facebook μας αρέσει να μαζεύουμε πόντους, αγελάδες, φίλους, badges. Αποφασίσαμε επομένως να φτιάξουμε αυτό το app που είναι σαν παιχνίδι».

Βοηθάει φυσικά κι ότι ένας από τους συνεργάτες του πρότζεκτ, οι οποίοι δουλεύουν όλοι αφιλοκερδώς, είναι software designer. Οργανωμένη σε υποκατηγορίες με βάση τη φύση των λύσεων που θα θέλαμε να δώσουμε στα προβλήματα που μας ενοχλούν – π.χ. Education, Getting together – η εφαρμογή του City of errors έχει ως στόχο να προσελκύσει και ανθρώπους που δεν ανήκουν απαραίτητα στο προφίλ του «urban activist». Θέλετε π.χ. να «καταπολεμήσετε» τα περιττώματα των κατοικιδίων στον δρόμο έξω από το σπίτι σας; «Get together» με τους γείτονες και τοποθετήστε μια ταμπέλα που να προτρέπει στην καθαριότητα.

Ή δοκιμάστε τη λύση «Education» πιάνοντας συζήτηση με τον φιλόζωο συμπολίτη σας. Βγάλτε φωτογραφίες, πατήστε record. Και ύστερα, αναρτήστε τη «λύση» σας μέσω της εφαρμογής του City of Errors, που στην ουσία λειτουργεί πολλαπλά: είναι εργαλείο, παιχνίδι, κοινωνικό δίκτυο... «Τα προβλήματα είναι άπειρα», θα σας πει η Μυρτώ Παπαδογεωργίου. Και η πιο άμεση λύση είναι στο χέρι μας.

«Από εμάς θα εξαρτηθεί αν η Αθήνα θα γίνει ένα urban slum, ένας βούρκος από ανθρώπους στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού, μέσα στη βρωμιά και τα σκουπίδια, ή αν θα είναι μια βιώσιμη πόλη. Κάνει τρομερή διαφορά να βγαίνεις έξω και να βλέπεις κάτι όμορφο από το βγαίνεις έξω και να βλέπεις τη μιζέρια. Και όλο αυτό δημιουργεί και μια συγκεκριμένη κοινωνία που βγαίνει έξω και δεν κλείνεται σπίτι της».

Έντυπη