Της ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΒΙΡΒΙΔΑΚΗ

Ο επιτραπέζιος ανεμιστήρας δίπλα στο λάπτοπ προσπαθεί να με δροσίσει λίγο - το ίδιο και ο «συνάδελφός» του στο ταβάνι. Απ' έξω μπαίνει λίβας. Μπορεί να είναι 11.30 το βράδυ, η μετεωρολογική να έδινε 36 βαθμούς το μεσημέρι, αλλά οι γείτονες από τα γύρω διαμερίσματα έχουν αναμμένα εδώ και ώρες τα αιρ κοντίσιον. Δροσιά (προσωρινή) μέσα στα σπίτια τους, και λάβρα ακριβώς απ' έξω. Τα φυτά στο μπαλκόνι μου έχουν μαραθεί από τον καυτό αέρα της απέναντι «κεντρικής μονάδας». Σκέφτομαι ότι έχουμε γίνει πολύ «εύκολοι». Δεν περνάει από το μυαλό μας ότι αν αφήσουμε το σώμα μας, θα προσαρμοστεί στη ζέστη - δεν είναι δα και καύσωνας, καλοκαίρι είναι.

Πατάμε το κουμπί του κοντρόλ, φτιάχνουμε εύκολα τον πληκτικό κόσμο των 26 βαθμών Κελσίου και κλεινόμαστε μέσα του. Συγγνώμη, αλλά καμιά φορά θυμώνω. Θυμώνω με την «ευκολία». Σε λίγο, μπορεί να ενδώσω, να πατήσω κι εγώ το κουμπί του αιρ κοντίσιον (κάτι που έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα κάνω μόνο σε περιπτώσεις καύσωνα). Και μετά θα παραπονιέμαι για τον βήχα που δεν μ' αφήνει, τον ξηρό λαιμό, τον πονοκέφαλο. Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με την κουζίνα, θα μου πείτε. Υπομονή… Σε πείσμα των «ευκολιών», διάλεξα το βιβλίο αυτού του μήνα. Δεν είναι καινούργιο, το αγαπώ όμως ιδιαίτερα, γιατί μέσα από τις συνταγές και τα φαγητά που καταγράφει, παρουσιάζει τις ψηφίδες ενός ολόκληρου πολιτισμού. Αυτός είναι εξάλλου και ο υπότιτλός του. «Μυκονιάτικη μαγειρική» ο τίτλος του, και συγγραφέας του ο Δημήτρης Ρουσουνέλος. Μέσα από εξαιρετικά κείμενα, και πανέμορφα εικαστικά στοιχεία, το βιβλίο των εκδόσεων Ινδικτος, μας γνωρίζει μια άλλη Μύκονο.

Για να καταλάβετε τι εννοώ, επέλεξα να σας μεταφέρω αποσπάσματα από το κεφάλαιο για τον μπελτέ. «Ο μπελτές στο νησί», γράφει ο Δημήτρης Ρουσουνέλος, «είναι μια διαδικασία που αφορά το καλοκαίρι. Από τον Ιούλιο κι ύστερα, παίρνουμε ώριμες ξερικές ντομάτες και τις βάζουμε σε μια ξύλινη σκάφη.

Τις αφήνουμε στον ήλιο να ξεραθούν κάνα δυο μέρες. Τις λιώνουμε στη συνέχεια ζυμώνοντάς τες με τα χέρια… Αφήνουμε τις κομμένες ντομάτες σε πήλινη λεκάνη έξω στον ήλιο, σκεπάζοντας τες το βράδυ. Την άλλη μέρα τις λιώνουμε με τα χέρια μας και προσθέτουμε αλάτι. Τις αφήνουμε όλη μέρα στον ήλιο και την επομένη γέρνουμε τη λεκάνη, ώστε να φύγει το νερό που έχει στραγγίξει. Στη συνέχεια, τις βάζουμε σε τρυπητό και τις πιέζουμε με επιμονή ώστε να περάσει όλο το ζουμί και η ψίχα. Αφήνουμε πάλι για λίγες μέρες στον ήλιο σκεπάζοντας τα βράδια.

Κάθε μέρα ανακατεύουμε τον μπελτέ με μια ξύλινη κουτάλα. Διατηρείται σε γυάλινα βάζα με λίγο λαδάκι κι ένα αμπελόφυλλο στην επιφάνεια». Κάπως έτσι, θυμάμαι ότι φτιάχναμε τον μπελτέ και στο πατρικό μου, στα Χανιά. Τώρα πια, στην Αθήνα, ο ήλιος για το «ψήσιμο» της ντομάτας έχει αντικατασταθεί από τον ηλεκτρικό φούρνο, αλλά κατά τ' άλλα η διαδικασία παραμένει η ίδια. Εντοπίστε την βιολογική λαϊκή αγορά που είναι κοντά στο σπίτι σας, προμηθευτείτε ντομάτες, ακολουθήστε την συνταγή και, όταν, αντί να δοκιμάσετε τον έτοιμο μπελτέ του εμπορίου, ανοίξετε το δικό σας βαζάκι, θα καταλάβετε το παραλήρημά μου κατά της «ευκολίας».

Για ένα ψυγείο ελεύθερο από μεταλλαγμένα

Και για να μην ξεχνιόμαστε. Οπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το ελληνικό τμήμα της Greenpeace στην ιστοσελίδα του φιλοξενεί μια λίστα με τα προϊόντα που είτε προέρχονται ή είναι πιθανόν να προέρχονται από ζώα που έχουν τραφεί με μεταλλαγμένους οργανισμούς, είτε, μετά από ελέγχους από την ίδια την οργάνωση, έχει πιστοποηθεί ότι οι ζωοτροφές είναι… ελεύθερες από μεταλλαγμένα. Κι επειδή, καλός καταναλωτής είναι ο ενημερωμένος καταναλωτής, κάντε κλικ στη διεύθυνση www.greenpeace.org/greece, επιλέξτε από την αριστερή μπάρα με τις εκστρατείες τα μεταλλαγμένα κι όταν ανοίξει η σελίδα, στο δεξί μέρος στην περιοχή «κείμενα-εκθέσεις» θα βρείτε τον φετινό οδηγό καταναλωτών. Κατεβάστε τον, τυπώστε τον, κολλήστε τον στο ψυγείο σας και… πράξτε τα δέοντα όταν ψωνίζετε.

Κάθε πράγμα στον καιρό του

…κι ο κολιός τον Αύγουστο. Εκτός όμως από κολιούς, μπορείτε τον Αύγουστο να απολαύσετε και μια πληθώρα λαχανικών και φρούτων. Δηλαδή: Αγγούρια, άνηθο, αντίδια, βλίτα, καρότα, κολοκύθα, κολοκυθάκια, λάχανα, μαϊντανό, μάραθο, μαρούλι, μελιτζάνες, μπάμιες, παντζάρια, πιπεριές, ραδίκια, σέλινο, σέσκουλο, σκόρδο, σπανάκι, ντομάτες, φασολάκια αλλά και καρπούζι, πεπόνι, φράουλες, αχλάδια, βύσσινα, δαμάσκηνα, μήλα, ροδάκινα, σταφύλια και σύκα.

ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ
Ο... Βελουιτίνος από τη Θάσο

Εξαιρετικό συμπλήρωμα για τη χωριάτικη σαλάτα, αλλά και συνοδευτικό για το ουζάκι σας οι νοστιμότατες βιολογικές θρούμπες «βελουιτίνος» (πιστοποίηση ΒIO-HELLAS) από τη Θάσο. Η θρούμπα, όπως διαβάσαμε στη συσκευασία, είναι μια ποικιλία που εικάζεται ότι ωριμάζει πάνω στο δέντρο. Σύμφωνα με την παραδοσιακή μέθοδο, το μόνο που χρειάζεται για να φτάσει στο τραπέζι σας είναι ακατέργαστο θαλασσινό αλάτι. Προσπαθώντας να μάθω τι είναι ο «Βελουιτίνος» τηλεφώνησα στον κ. Καλτσά, τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω απ' αυτόν. «Είναι μια στιγμιαία έμπνευση κι έγινε η μασκότ μας», μου απάντησε. Με την ευκαιρία, έμαθα ότι οι βιολογικές θρούμπες «βελουιτίνος» κυκλοφορούν και σε πορτοκαλιά συσκευασία (με περισσότερο αλάτι και λίγο πιο ζουμερές). Αναζητήστε τις έτσι ή αλλιώς..