ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η Α2 «κλέβει» τη... μισή δόξα της Α1

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ

Mπορεί οι προβολείς της επικαιρότητας να είναι διαχρονικά στραμμένοι στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας, μπορεί η ποιότητα των παικτών να είναι η υψηλότερη δυνατή αναλόγως και με τις οικονομικές επενδύσεις των ΚΑΕ, μπορεί η «βιτρίνα» του ελληνικού μπάσκετ να έχει μεγάλη λάμψη, αλλά η συναρπαστική εικόνα της Α2 κατηγορίας, ήταν και παραμένει ακαταμάχητη. Για τους φανατικούς -και όχι μόνο- φίλους του μπάσκετ, πολλοί αγώνες στη μικρότερη κατηγορία είναι πολύ καλύτεροι στην προσφορά θεάματος και στο σασπένς του αποτελέσματος από τα παιχνίδια της Α1 κατηγορίας. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί σε αντίθεση με το πρωτάθλημα των μεγάλων, στο πρωτάθλημα της Α2, πολύ σπάνια υπάρχει ομάδα που κερδίζει τον χαρακτηρισμό του λογικού φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου και της ανόδου στην Α1.
Ιδιαίτερα στο φετινό πρωτάθλημα, «βαριά» ονόματα συλλόγων με βαθιά παράδοση στο μπάσκετ, προσδίδουν αίγλη, ενώ η περιφέρεια παρουσιάζει ομάδες που εκπροσωπούν πόλεις, στις οποίες το μπάσκετ έχει μεγαλύτερες «ρίζες» στην τοπική κοινωνία, ακόμα και από το ποδόσφαιρο.

Η ΑΕΚ που οδηγεί τη βαθμολογική κούρσα του φετινού πρωταθλήματος και ο Ηρακλής, ο οποίος στοχεύει στην παραμονή του, δεν χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις για την ιστορία τους και τις διακρίσεις που κοσμεί την προϊστορία τους στην Α1 κατηγορία. Η Καβάλα έχει... άρωμα από την 4ετή παρουσία της, επίσης, στη μεγάλη κατηγορία, ενώ το Παγκράτι υπενθυμίζει την δόξα που αποκόμισε στη δεκαετία του ’90.
Με την οικονομική στήριξη μεγάλων επιχειρηματιών που είναι κάτοικοι της περιοχής, το Ψυχικό θέτει υποψηφιότητα ανόδου στην Α1, ενώ οι ομάδες του Κόροιβου Αμαλιάδας, του Αρκαδικού και του Φίλιππου Βέροιας που συμπληρώνουν την πρώτη εξάδα της βαθμολογίας, έχοντας μικρές διαφορές δυναμικότητας, συγκροτούν τη «ραχοκοκαλιά» του πρωταθλήματος.

Η Α2 κατηγορία έχει διαφορετική «μαγεία» από την Α1. Με συντριπτικά χαμηλότερα έσοδα και με το μεράκι των εκάστοτε παραγόντων για το μπάσκετ να αποτελεί το βασικότερο συστατικό διατήρησης και διάκρισης των ομάδων, παραμένει η «πασαρέλα» των έμπειρων παικτών που προέρχονται από την Α1 και ταυτόχρονα των κατά πολύ νεότερων συμπαικτών τους που στοχεύουν στην προαγωγή τους για τις ομάδες της μεγάλης κατηγορίας. Οσο κι αν το μάρκετινγκ έπαιξε τον καθοριστικότερο ρόλο, η «εκτόξευση» του Γιάννη και του Θανάση Αντετοκούνμπο στο ΝΒΑ και στο ΝΒDL, έγινε από την περσινή ομάδα του Φιλαθλητικού.

Η αρμονική αγωνιστική συνύπαρξη αρκετών 35άρηδων παικτών με τους 19χρονους και 20χρονους  συναθλητές  τους, αποτελεί το πιο ενδιαφέρον «στοίχημα» για τους προπονητές που δουλεύουν στο πρωτάθλημα της Α2 και  έχουν  μεγαλύτερο  περιθώρια δημιουργίας  θεαματικών  ομάδων, αν  και  η αναγκαιότητα αποτελεσμάτων υπάρχει σε κάθε κατηγορία.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ