ΕΛΛΑΔΑ

Απίθανες ατάκες κατηγορουμένων

ΜΑΡΙΛΗ ΜΑΡΓΩΜΕΝΟΥ

Μαζί με τις χειροπέδες, έρχονται συνήθως και οι κάμερες. Και τότε οι επιφανείς κατηγορούμενοι είθισται να λένε τις πιο απίθανες δικαιολογίες για να εξηγήσουν την παραβατική συμπεριφορά τους.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο Μάκης Ψωμιάδης, με τις χειροπέδες έξω απ’ τη ΓΑΔΑ, είδε την κάμερα να πλησιάζει και ξεσπάθωσε. «Τα στημένα είναι ένα παραμύθι. Εγώ είμαι ένας πολιτικός κρατούμενος!». Στα κανάλια σηκώθηκε σούσουρο. Δεν υπήρχε δελτίο να μην παίξει τη δήλωση, δεν υπήρχε ακροατής να μη χαμογελάσει ακούγοντάς την. Αλλά από τον Σεπτέμβριο του 2011, έχει περάσει πολύς καιρός. Τώρα πια, ο Μάκης Ψωμιάδης λέει πως «εμένα όλοι με σέβονται γιατί είμαι καθαρός παράγοντας», αλλά δεν γελάει κανείς. Γιατί στο ενδιάμεσο, έχουμε ακούσει υπουργούς, διοικητές, προέδρους να λένε χωρίς καμία ντροπή πολύ πιο απίθανες ατάκες. Αρκεί οι αστυνομικοί να τους συλλάβουν ενώ τσιμπολογούν αυτά που υποτίθεται πως προστατεύουν.

Ο Αγγελος Φιλιππίδης με τις αφελείς πονηριές του, ας πούμε, τα κατάφερε καταπληκτικά αυτή την εβδομάδα: βρέθηκε σ’ ένα κελί από αυτά του «Εξπρές του Μεσονυκτίου», έχοντας καταλάβει στην κοινωνική συνείδηση μια θέση ισάξια με εκείνη των παπατζήδων της Ομόνοιας. Φυσικά, χρειάστηκε προσπάθεια για να κινητοποιήσει τα ναρκωμένα αντανακλαστικά του τηλεοπτικού κοινού: έπιασε το τηλέφωνο με τις ώρες στα κανάλια υπονοώντας πως θα ήθελε πολύ να γυρίσει, αλλά είναι στην Αμερική. Και όταν τον συνέλαβαν οι αστυνομικοί μία ώρα μακριά από την Αθήνα, στο καλύτερα φυλασσόμενο σημείο της Κωνσταντινούπολης, τους είπε ότι «θα τελείωνα τα ραντεβού μου, που ήταν πολύ σημαντικά, και θα ερχόμουν τη Δευτέρα». Μέχρι και η «Χουριέτ» έγραψε ολόκληρο άρθρο, υμνώντας την αφέλεια του συλληφθέντος. Μόνο που όποιον και να ρωτήσετε από τους γνωστούς του, θα σας πει πως ο Αγγελος Φιλιππίδης δεν είναι χαζός άνθρωπος. Είναι απλώς συνηθισμένος στην αλαζονεία της προηγούμενης εποχής. Αυτής που μας ανάγκασε να ζήσουμε την κρίση.

Φυσικά, δεν είναι ο μόνος. Ο Μιχάλης Λιάπης μία εβδομάδα νωρίτερα κατάφερε να πιάσει ακόμα μεγαλύτερη βαθμολογία στο παιχνίδι του αυτοεξευτελισμού. Με κάθε εμφάνισή του στις κάμερες, ο πρώην υπουργός κατρακυλούσε ένα ακόμα σκαλάκι αξιοπρέπειας. Οταν τον έπιασαν οι αστυνομικοί με πλαστές πινακίδες, ψέλλισε πως τώρα είναι συνταξιούχος και «...βρε παιδιά, με άγγιξε κι εμένα η κρίση». Οταν έφυγε για την Κουάλα Λουμπούρ ενώ τον περίμεναν στην Ευελπίδων να δικαστεί, είπε πως «αυτό δεν ήταν ταξίδι αναψυχής, ήταν ένα ταξίδι ψυχικής εκτόνωσης». Οταν βρήκαν πως ο «επιδοτούμενος ξενώνας» του στο Καρπενήσι δεν είναι στην πραγματικότητα ξενώνας, αλλά Δούρειος Ιππος υφαρπαγής επιδοτήσεων, έβαλε τον αδελφό του να πει πως τα λεφτά τα πήρε «η θεία μας», που έχει πεθάνει πριν από 10 χρόνια. Διόλου παράξενο που δέκα μέρες τώρα οι κάμερες περιμένουν υπομονετικά έξω από τον «ξενώνα» τι θα πει ο κ. Λιάπης, που αποκαλύφθηκε πως έκλεβε ακόμα και το ρολόι της ΔΕΗ. Βλέπετε, στη νέα εποχή, που ο Κορυδαλλός έχει πτέρυγα VIP, κανείς δεν παίρνει πια το ρίσκο να καλύψει κανέναν. Και αναγκάζεται ο Χάρης Τομπούλογλου να λέει έξω από την Εισαγγελία πως «δεν ήταν μίζα τα 25.000 ευρώ, ήταν δωρεά για το νοσοκομείο», και ας υπάρχει και βίντεο να τον δείχνει με τα λεφτά στο χέρι. «Είναι σκευωρία! Η αλήθεια θα λάμψει!», φωνάζει ο κ. Τομπούλογλου. Γιατί τα προηγούμενα χρόνια η «αλήθεια» συχνά «έλαμπε» – ιδίως αν έβαζες και λίγο τις φωνές.

Οπως πάντα όταν τα πράγματα αλλάζουν, υπάρχουν κάποιοι που αρνούνται να το δουν. Ο Λάκης Γαβαλάς βγαίνει ακόμα και τώρα στην τηλεοπτική ζώνη του μεσημεριού και παραπονιέται που τον καταδίκασε το δικαστήριο – σαν να μη χρωστάει ακόμα 1,5 εκατ. ευρώ. Η Βίκυ Σταμάτη γράφει επιστολές στον Πατριάρχη ζητώντας να αποφυλακιστεί γιατί «θέλω να βρεθώ κοντά στο μονάκριβο παιδί μου» – σαν να μην έχουν οι άλλοι κρατούμενοι παιδιά. Και ο Γιώργος Κουρής, που συνελήφθη αυτή την εβδομάδα ξανά επειδή χρωστάει 2,5 εκατ. ευρώ, ξεσπαθώνει μπροστά στις κάμερες στο Αυτόφωρο: «Γιατί; Ξέρετε εσείς κανέναν Ελληνα που να μη χρωστάει;» – σαν να είναι το δικό του χρέος ισοδύναμο μ’ εκείνο του κάθε δύστυχου μεροκαματιάρη. Στο τέλος της εποχής της συνενοχής, που κανείς δεν ζητούσε εξηγήσεις για τίποτε, ήρθε η εποχή της κρίσης. Και εκείνοι που κρίνονται έχουν από καιρό ξεχάσει τι άλλο είναι χρυσός, εκτός από τα εκατομμύρια που τους οδήγησαν σιδηροδέσμιους στην πόρτα του εισαγγελέα.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ