ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ιωάννα Πογιάγου-Θεοτόκη: «Μακράν του ελληνικού συστήματος οι Ελληνες πάντα διαπρέπουν»

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

Εικονογράφηση: Τιτίνα Χαλματζή

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Οι Ελληνες από φυσικού τους είναι εργατικοί και εξαιρετικά εφευρετικοί. Μακράν του «ελληνικού συστήματος», του γεμάτου πολύπλοκη και ανούσια γραφειοκρατία, είναι ελεύθεροι να δράσουν, γι’ αυτό και πάντα διαπρέπουν.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Με προβληματίζει βαθιά. Δεν υπάρχει μέρα που να μη σκέφτομαι την κατάσταση στην πατρίδα μας. Είναι κρίμα ο περήφανος λαός των Ελλήνων να έχει σχεδόν μεταβληθεί σε «νέους ραγιάδες».

Σε τι ελπίζετε;

Οι εξωτερικές πιέσεις και δυνάμεις που επιδρούν στην ελληνική οικονομία να επιτρέψουν μια σοβαρή πορεία προς την ανά καμψη. Αυτό, ωστόσο, προϋποθέτει έναν δεδομένο βαθμό γενναιοδωρίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση και ειδικότερα τη Γερμανία, κάτι που δυστυχώς δεν διαφαίνεται από τα τεκταινόμενα. Επίσης, ελπίζω στη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, στην απλούστευση του φορολογικού συστήματος και στην εξάλειψη της διαφθοράς.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Είναι τρόπος ζωής και σκέψης, χωρίς αναφορά σε εθνικότητα. Συνδυάζει αξίες και πολιτισμό.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Οι δυνατότητες επαγ γελματικής εξέλιξης στον τομέα μου ήταν σχεδόν μηδαμινές στην Ελλάδα, και έτσι αναγκάστηκα να φύγω. Η επιστροφή μου είναι δύσκολη, αλλά δεν αποκλείεται, εάν υπάρξει μια δομική αλλαγή συνεπαγόμενη σταθερές κρατικές υποδομές και τέλος των πελατειακών σχέσεων.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Η Αυστραλία είναι η τρίτη χώρα μου, μετά το Ηνωμένο Βασίλειο. Και οι δύο μού έμαθαν, πέρα από την επιστήμη μου, να έχω ανεξάρτητη και αναλυτική σκέψη και να δρω πάντα δίνοντας το καλό παράδειγμα.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Τον ελληνικό καφέ και την ελληνική διατροφή.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Δυστυχώς, λόγω φόρτου εργασίας, δεν μπορώ να είμαι πλήρως ενήμερη για τις εξελίξεις της τέχνης στην Ελλάδα. Ομως, μου αρέσει να ακούω τη μουσική του συντοπίτη μου, Βαγγέλη Πετσάλη.

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Την οικογενειοκρατία που συνδέεται με την ανικανότητα.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Ενα βοτσαλάκι από το Αυλάκι Κασσιόπης στην Κέρκυρα, που έδωσα στη μητέρα μου, Ελισάβετ Λουλού Θεοτόκη, και που τώρα, μετά τον πρόσφατο θάνατό της, το έχω πάντα μαζί μου.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Από την αρχαία Ελλάδα: θαυμάζω τον Θεμιστοκλή του Νεοκλέους τον Φρεάριο, για το θάρρος και τη γενναιότητά του. Από τη νεότερη ιστορία μας: τον Γεώργιο Θεοτόκη, προπάππο μου, για την ηπιότητά του και την πολιτική του μέτρου που ακολούθησε.

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ