ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δημήτρης Δούκας: «Με τις άναρθρες κραυγές του λαϊκισμού δεν θα ανακτήσουμε την οικονομική ανεξαρτησία»

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

Εικονογράφηση: Τιτίνα Χαλματζή.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ

Ο Δημήτρης Δούκας είναι αναπληρωτής καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ στην Αγγλία.

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Γιατί εκεί ανακαλύπτουν ό,τι δεν έχουν στην πατρίδα τους: μια ευνομούμενη και οργανωμένη πολιτεία που βασίζεται στην αξιοκρατία, την ισονομία και την οικονομία της αγοράς, που επενδύει στην έρευνα, στην καινοτομία και στον υγιή ανταγωνισμό και επιβραβεύει τη σκληρή δουλειά και την αριστεία χωρίς διακρίσεις.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Μέσω της οικογένειάς μου, που έχει πληγεί από την υπερφορολόγηση και τις δραστικές περικοπές μισθών ή συντάξεων, όπως οι περισσότεροι συμπατριώτες μας. Επίσης, μέσω των αρνητικών σχολίων ξένων συναδέλφων και μέσων ενημέρωσης, που λοιδορούσαν την Ελλάδα για τη χρεοκοπία της και προέβλεπαν ως βέβαιη την αποπομπή της από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Σε τι ελπίζετε;

Να επικρατήσουν η κοινή λογική και η αξιοκρατία και να έχουν όλοι ίσες ευκαιρίες για εργασία και αμοιβή ανάλογα με την αξία και την προσφορά τους, ανεξαρτήτως γνωριμιών. Να σταματήσει η Ελλάδα να αναγκάζει τα παιδιά της να μεταναστεύουν για να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Και τα δύο. Συνείδηση όχι μόνο της ιστορίας και της προσφοράς μιας τόσο μικρής χώρας στον δυτικό πολιτισμό, αλλά κυρίως της συμβολής των σύγχρονων Ελλήνων στους τομείς της επιστήμης, της έρευνας, της καινοτομίας, του εμπορίου, της παραγωγής ή της τέχνης. Συναίσθημα αγάπης και νόστου για την πατρίδα.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Αφού τελείωσα το διδακτορικό μου στη Γερμανία, γύρισα στην Ελλάδα, αλλά βρήκα τις πόρτες κλειστές. Η Νομική Αθηνών μού επέστρεψε την αίτησή μου για τη θέση λέκτορα μαζί με τα αζήτητα του ταχυδρομείου. Ξαναέφυγα γιατί ήθελα να ακολουθήσω ακαδημαϊκή καριέρα. Στη Βρετανία με δέχτηκαν με αξιοκρατικά κριτήρια, παρόλο που ήμουν ξένος και δεν είχα σπουδάσει ποτέ εκεί. Εάν υπήρχαν αντίστοιχες συνθήκες, θα γύριζα για να προσφέρω στην πατρίδα μου.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Εκτίμησα την κοινή λογική των Βρετανών και την παράδοσή τους να διεξάγουν δημόσιο διάλογο σε ήπιους τόνους, με επιχειρήματα, σεβασμό στην αντίθετη γνώμη, χωρίς λαϊκισμό ή δημαγωγία.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Να κάνω το σταυρό μου και να λέω «δόξα τω Θεώ». Να πίνω ελληνικό καφέ και να ακούω την εκπομπή του Γιάννη Πετρίδη.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Η «Μικρά Αγγλία» της Ιωάννας Καρυστιάνη και του Παντελή Βούλγαρη.

Εάν ήταν στο χέρι σας ν’ αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Να απαλλαγεί η Ελλάδα από την ανομία, την αναξιοκρατία, την κομματοκρατία και τις συντεχνίες. Να ανακτήσει την οικονομική ανεξαρτησία και την εθνική της υπερηφάνεια. Αυτό δεν θα γίνει με τις άναρθρες κραυγές του λαϊκισμού, αλλά με την εφαρμογή των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την απελευθέρωση της οικονομίας, την προσέλκυση επενδύσεων και την αξιοποίηση του εθνικού μας πλούτου τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό, όσο και σε φυσικούς πόρους.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Βόλτα ή τρέξιμο στην παραλία της Θεσσαλονίκης, της πόλης όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα. Πάσχα στο χωριό, το Ζευγολατειό Κορινθίας, με τη γιαγιά μου τη Μαρία, τη θεία και τον θείο μου, παίζοντας με νεογέννητα αρνάκια.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Οι γονείς μου, Παναγιώτης και Χρυσούλα, που με αγάπη και αυταπάρνηση έδωσαν σ’ εμένα και στην αδερφή μου, Μαρία, όλα τα απαραίτητα εφόδια για τη ζωή και το μέλλον μας. Μας ανέθρεψαν με ηθικές αρχές, ιδανικά και αξίες και μας έμαθαν να μην το βάζουμε κάτω στα δύσκολα και να πιστεύουμε στις δυνάμεις μας. Τους οφείλω τα πάντα. Επίσης ο χειρουργός Αναστάσιος Τσουλφάς και ο καρδιοθωρακοχειρουργός Ιωάννης Φεσατίδης, που έχουν σώσει την οικογένειά μας από σοβαρούς κινδύνους.

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ