ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δημήτρης Νικολόπουλος: «Γενεές Ελλήνων έχουμε γαλουχηθεί με τη διαφθορά ως τρόπο ζωής»

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

Εικονογράφηση: Τιτίνα Χαλματζή.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ

Ο Δημήτρης Νικολόπουλος είναι καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρονικών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών και διευθυντής Ερευνών στην έδρα της Υπολογιστικής Υψηλών Επιδόσεων και Κατανεμημένου Υπολογισμού στο πανεπιστήμιο Queen’s του Μπέλφαστ.

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;

Διότι τους παρέχονται οι καλύτερες δυνατές συνθήκες προκειμένου να αξιοποιήσουν τις δεξιότητες και τη δημιουργικότητά τους, καθώς και να εργαστούν απρόσκοπτα, άνευ πολιτικών παρεμβάσεων έξωθεν. Επίσης γιατί αισθάνονται την πίεση να διακριθούν σε ανταγωνιστικά, αξιοκρατικά και διεθνοποιημένα περιβάλλοντα.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;

Το μυαλό μου είναι στην οικογένειά μου, η οποία συναισθάνεται τις συνέπειές της. Προσπαθώ να δω την κρίση ως ευκαιρία για την Ελλάδα, ωστόσο δεν είμαι αισιόδοξος. Γενεές Ελλήνων, περιλαμβανομένης και της δικής μου, έχουμε γαλουχηθεί με εσφαλμένες αντιλήψεις: τη διαφθορά ως τρόπο ζωής. Την πανάκεια του Δημοσίου. Την εργασία χωρίς αντικείμενο και αξιολόγηση. Τη μοιρολατρία και τον ετεροπροσδιορισμό.

Σε τι ελπίζετε;

Σε ένα καλύτερο αύριο για το παιδί μου και για όλα τα παιδιά. Στο ότι η επιστήμη και η τεχνολογία θα συνεχίσουν να δίνουν λύσεις που θα βελτιώνουν τη ζωή των ανθρώπων - και ειδικά εκείνων που το έχουν ανάγκη.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;

Συνείδηση. Πάντοτε η συνείδησή μου ήταν ταυτισμένη με την Ελλάδα, τον πολιτισμό και τους ανθρώπους της. Στο εξωτερικό είμαι συνειδητά Ελληνας και αισθάνομαι υπερήφανος για την κληρονομιά μου και τα επιτεύγματα όλων των Ελλήνων. Οταν βρίσκομαι στην πατρίδα μας, όμως, τα αισθήματά μου αλλάζουν. Δυστυχώς εκεί βλέπεις την άλλη, κακή πλευρά των Ελλήνων.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;

Σε όλη τη σταδιοδρομία μου ευτύχησα να γίνω αποδέκτης εξαιρετικών προσφορών εργασίας από πανεπιστήμια και εταιρείες στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Οι αντίστοιχες προσφορές που είχα στην Ελλάδα υστερούσαν σημαντικά, όχι ως προς την αριστεία του περιβάλλοντος -στην πατρίδα μας υπάρχουν θύλακοι αριστείας σε πολλά πανεπιστημιακά και ερευνητικά ιδρύματα-, αλλά ως προς τις συνθήκες εργασίας, τις δυνατότητες για ουσιαστικό αντίκτυπο, καθώς και τις παροχές. Οχι, δεν θα επιστρέψω στην Ελλάδα υπό καμία προϋπόθεση. Ο χρόνος που χρειάζεται για να λύσει τα προβλήματά της ξεπερνά τη διάρκεια του εργασιακού μου βίου.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;

Ενίσχυσε την πίστη μου στη σκληρή εργασία, στην αξιοκρατία και στην ηθική. Με δέχτηκε ως ίσο προς τους πολίτες της και με βοήθησε να διακριθώ αλλά και να προσφέρω ουσιαστικά στην οικονομία και την κοινωνία της.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;

Την ανάγνωση της κυριακάτικης εφημερίδας, δυστυχώς πλέον στo iPad και όχι σε έντυπη μορφή από το περίπτερο.

Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.

Μου αρέσει η μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

Εάν ήταν στο χέρι σας να αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;

Τη μονιμότητα στο Δημόσιο. Παραφράζοντας τη Μάργκαρετ Θάτσερ, που κατήργησε τη μονιμότητα στα βρετανικά πανεπιστήμια τη δεκαετία του ’80, είναι αδιανόητο το 2014 ένα εκατομμύριο και πλέον άνθρωποι στην Ελλάδα να έχουν εργασία εφ’ όρου ζωής χωρίς να λογοδοτούν και να αξιολογούνται γι’ αυτήν.

Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.

Το κολύμπι με τη δύση του ήλιου και τα γλυκά της μητέρας μου. Δυστυχώς και τα δύο είναι πια σπάνιες απολαύσεις.

Ο Ελληνας ήρωάς μου.

Επιτρέψτε μου να σας αναφέρω δύο: ο ηλικίας 10 μηνών γιος μου Στέλιος, κατεξοχήν Ελληνας πολίτης του κόσμου. Και ο ανώνυμος νέος Ελληνας που παραιτείται από τη θέση του στο Δημόσιο για να χτίσει τη δική του επιχείρηση.

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ