ΧΟΡΟΣ

Ο Βασίλης Σκαρμούτσος μιλά για το "Delirium", τις ιδέες του και την τέχνη

EΥΑ ΤΟΜΑΡΑ

Ο Βασίλης Σκαρμούτσος, σκηνοθέτης και χορογράφος της παράστασης "Delirium" και ιδρυτής του χοροθέατρου Aleajactaest.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

 

Στους εκστατικούς ρυθμούς της μαζικής υστερίας θα ταξιδέψει το κοινό του ο σκηνοθέτης και χορογράφος, Βασίλης Σκαρμούτσος, με την χοροθεατρική παράσταση "Delirium" που ετοίμασε μαζί με τα μέλη του AleaJactaEst. Οι λάτρεις των παραστατικών τεχνών και κυρίως του χορού έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το εγχείρημα του την Κυριακή 15/06 και τη Δευτέρα 16/06 στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ο Βασίλης Σκαρμούτσος έχοντας καταπιαστεί σε προηγούμενες δουλειές του με θέματα που απασχολούν την κοινωνία, όπως η βία και η καταπίεση, αυτή την φορά μας ξανασυστήνεται με μια παράσταση πρόκληση. Ο ίδιος δηλώνει πως δημιουργεί "δημοσιογραφικά", εκμεταλλευόμενος μια ιδιότητα που δεν άσκησε ποτέ τουλάχιστον επαγγελαμτικά, καθώς έχει τελείωσει το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο χορός και η τέχνη νίκησαν, αλλά η δημοσιογραφική έρευνα πριν την δημιουργία των πρότζεκτ και την υλοποίηση των ιδεών του, έμεινε. Γενικότερα τα θέματά του έχουν μια κοινωνική χροιά. Τώρα αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον του είναι το επίκαιρο, κατά την γνώμη του,  φαινόμενο της υστερίας.

- Πώς προέκυψε η δημιουργία του χοροθέατρου "Aleajactaest" ;

-Το χοροθέατρο που δημιούργησα έγινε κατά την διάρκεια των σπουδών και συγκεκριμένα στο τρίτο έτος, όπου αποφάσισα πολύ δειλά βέβαια τη δημιουργία του. Υπήρχε ο φόβος ότι μπορεί να κάνω αυτό που σχεδίαζα εκείνη την χρονιά και να μην συνεχιστεί. Χόρευα με άλλες ομάδες σε παραστάσεις, αλλά είχα την ανάγκη να δημιουργήσω κάτι δικό μου. Επομένως, πήρα την απόφαση να ιδρύσω αυτό το χοροθέατρο.

- Εχεις καταπιαστεί στο παρελθόν με τη βία και την καταπίεση, από το "Delirium" τί να περιμένουμε;

- Το "delirium" είναι αποτέλεσμα έρευνας σχετικά με την μαζική υστερία και είναι μια αναφορά σε αυτό το φαινόμενο, κυρίως ως προς τα χαρακτηριστικά του, όπως αυτά εμφανίζονται στην κοινωνία. Ηταν ένα φαινόμενο που εμένα με δυσκόλεψε στην έρευνα, ώστε να βρω κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα να δείξω. Η παράσταση βγάζει έντονα το χαρακτήρα της μαζικοποίησης, πως η υστερία περνάει στη μάζα με διαφορετικούς τρόπους.

- Γιατί ντελίριο ("Delirium") και όχι υστερία;

- Γιατί; Είναι μια ερώτηση που την σκεφτόμουν όταν διάλεγα και εγώ τον τίτλο της παράστασης, όπου στην αρχή ήταν "Mass hysteria". Που βέβαια δεν ανακοινώθηκε πουθενά. Γιατί όταν συνήθως περνάμε σε αυτήν την κατάσταση, χρησιμοποιούμε συχνά την λέξη ότι ερχόμαστε σε ντελίριο. Ισως, χρησιμοποίησα το "delirium" για να μην δηλώσω και εξαρχής το θέμα.

- Παραληρηματικές ιδέες, μαζική υστερία... Θεωρείς ότι η συζήτηση γύρω από την καταστροφολογία και τα πειθήνια όργανά της είναι πιο επιτακτική από ποτέ στις μέρες μας; Γιατί τώρα αναδύθηκε το "Delirium";

- Θεωρώ ότι είναι πολύ επίκαιρο. Εχουμε μαζική υστερία στην κοινωνία και στην ελληνική κοινωνία. Το φαινόμενο της κρίσης είναι ένα φαινόμενο μαζικής υστερίας, αν σκεφτείς ότι όλη η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα ντελίριο λόγω της οικονομικής κρίσης. Περάσαμε μια περίοδο που όλοι οι Ελληνες μιλούσαν για την κρίση, δεν είναι ανάγκη να έχεις κάποιο σημείο τρέλας για να δεις την μαζική υστερία. Μόνο και μόνο που πας από παρέα σε παρέα και μιλάς για ένα συγκεκριμένο θέμα είναι υστερία.

- Τι επιθυμείς να μεταβιβάσεις στον θεατή;

- Αυτό που θέλησα να κάνω και θέλω να περάσω σε όποιον έρθει να δει την παράσταση τα χαρακτηριστικά της μαζικής υστερίας, όπως παρουσιάζονται σαν κοινωνικό φαινόμενο και να δείξω ότι η μαζική υστερία δεν είναι και τόσο μακριά μας και ότι υπάρχει ουσιαστικά με διάφορες μορφές, αλλά υπάρχει γύρω μας.

- Μπορεί μια χοροθεατρική παράσταση να περάσει τα μηνύματα με τη βαρύτητα που απαιτείται, ώστε να θορυθηθεί το κοινό;

- Ναι, το πιστεύω. Πιστεύω ότι το χοροθέατρο μπορεί να περάσει πολύ δυνατά μηνύματα γενικότερα σε παραστάσεις. Καταρχήν πιστεύω ότι οι παραστάσεις πρέπει να γίνονται σε συνδυασμό τεχνών, δηλαδή να μην είσαι κλειστός στο να χρησιμοποιήσεις διαφορετικά μέσα. Σε μια παράσταση θεωρώ ότι συνυπάρχει το θέατρο, συνυπάρχει η κίνηση, ο χορός, τα εικαστικά, τα σκηνικά, ακόμη και ο φωτιστής μπορεί να δουλέψει, ώστε να σου αποδώσει καλύτερα το μήνυμα. Επομένως, θεωρώ ότι το χοροθέατρο μπορεί από μόνο του να αποδώσει πολύ δυνατά μια παράσταση. Εξάλλου, υπάρχουν πολλές αποδείξεις παγκοσμίως.

- Η κίνηση νικάει, λοιπόν, τον λόγο;

- Γενικότερα θεωρώ ότι η κίνηση είναι πιο δυνατή από τον λόγο, ώστε να σου δείξει το δρόμο ώστε να αποδοθεί το μήνυμα καλύτερα. Εξάλλου, πρώτα κινούμαστε και μετά μιλάμε, επομένως η κίνηση είναι για μένα πολύ πιο κοντά σε ένα γνήσιο τρόπο έκφρασης από τον λόγο. Το σώμα δεν ψεύδεται ποτέ. Αυτό είναι η αλήθεια. Το σώμα δεν μπορεί πολλές φορές να ακολουθήσει το μυαλό, έχει διαφορετική αντίδραση.

- Το κοινό στην Ελλάδα πιστεύεις ότι έχει την απαιτούμενη παιδεία για να αφουγκραστεί το μήνυμα από τέτοιες παραστάσεις; Χρειάζεται;

- Η σύγχρονη τέχνη της performance πρέπει να αποδίδει την αίσθηση των πραγμάτων, όχι τα πράγματα. Αποδίδοντας την αίσθηση μπορείς να περάσεις το μήνυμα πολύ πιο εύκολα σε έναν άνθρωπο που είναι ανοιχτός βέβαια να το εκλάβει. Το χοροθέατρο είναι μια τέχνη, η οποία δεν έιναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ελλάδα.  Σίγουρα θα θέλει παιδεία,όμως αν και το κοινό δεν πάει, δεν θα αποκτήσει ποτέ αυτήν την παιδεία. Την τέχνη δεν την μαθαίνεις από ένα βιβλίο. Μπορείς να έχεις διαβάσει χιλιάδες βιβλία και να μην μπορείς να κατανοήσεις μια παράσταση. Πρέπει να γυμναστεί το μάτι και το μυαλό. Οι παραστάσεις πρέπει να είναι ανοιχτές σε όλους ώστε να κερδίζει όλο και περισσότερος κόσμος από αυτό.

- Πώς αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου; Σαν σκηνοθέτη ή σαν χορογράφο;

- Ολα μαζί πια. Επειδή ακριβώς χρησιμοποιώ όλα τα μέσα, θεωρώ ότι είμαι μια μίξη. Χρησιμοποιώ και σκηνοθετικά κόλπα και χορογραφικά. Γενικά νομίζω πως το χοροθέταρο χρειάζεται και τα δύο, ώστε να ολοκληρώνεται η μορφή του.

- Τι ρόλο ονειρεύεσαι για σένα στο μέλλον, αφού γνωρίζουμε ότι είσαι και performer;

- Δεν ονειρεύομαι συγκεκριμένο ρόλο. Δεν έχω όνειρα συγκεκριμένων ρόλων. Ονειρεύομαι απλά να μου δίνονται ρόλοι, γιατί μου αρέσει να εξερευνώ τον οποιονδήποτε ρόλο μέσα από εμένα. Μου αρκεί να βρω μια αλήθεια μέσα από εκεί.

- Τι άλλο να περιμένουμε από εσένα και την ομάδα σου;

- Πολλά. Γενικά όρεξη υπάρχει και από τα άτομα που έχω γύρω μου και από εμένα. Εχω αέναη κίνηση στη δημιουργία. Για την ώρα η αλήθεια είναι ότι θέλω να μείνω με το "Delirium", γιατί θα παιχτεί μόνο για δύο παραστάσεις και πραγματικά θα ήθελα να επαναληφθεί και του χρόνου. Εχω, βέβαια, πρότζεκτ στο μυαλό μου και σχετικά με την γυναίκα, την ομοφυλοφιλία και σχετικά με την ίδια τη χώρα και το πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

- Γιατί ο κύβος ερρίφθη (Aleajactaest);

- Γιατί όταν έκανα την ομάδα έτσι ένιωσα, ένιωσα ότι ο κύβος ερρίφθη για εμένα καταρχάς, ότι πήρα την σωστή απόφαση και ότι όλα αλλάζουν και επίσης γιατί στην Ελλάδα δυστυχώς οι νέοι δημιουργοί δεν βοηθιούνται ιδιαίτερα και δεν βοηθιούνται ούτε από το κράτος, αλλά΄ούτε από την παλιά γενιά. Είμαστε λίγο σαν φτωχοί συγγενείς, ενώ είμαστε το μέλλον. Επομένως, μπορεί να το πάρεις και ως δήλωση. Καιρός να αλλάξουν τα πράγματα, να μπούμε εμείς μπροστά.

 

Η Aleajactaest ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2011 από τον Βασίλη Σκαρμούτσο στην Αθήνα. Είναι μία χοροθεατρική ομάδα της οποίας τα θέματα, συνήθως, μπορούν να χαρακτηριστούν ως μία σχέση δράσης-αντίδρασης στις κοινωνικές νόρμες.

Πληροφορίες παράστασης

Χορογραφία - σκηνοθεσία: Βασίλης Σκαρμούτσος
Μουσική: KevinMcLeod, mobys gratis
Video: Νίκος Μυλωνάς
Γραφιστικά-αφίσα: Παναγιώτης ΣταματόπουλοςΕρμηνεία: ΜαριλούΑνδρίκου, Καρολίνα Απικιάν, Τζένη Βαγκοπούλου, Φωτεινή Ζούμα, Αφροδίτη Καλαφάτη, Αριάδνη Παπαπαναγιώτου
Συμμετέχει: Βασίλης Λέμπερος

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Πειραιώς 206, (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος, 210 3418550
Κυριακή 15 Ιουνίου ώρα 22.30 
Δευτέρα 16 Ιουνίου ώρα 21.00
Είσοδος 5 - 8 ευρώ

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ