Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Οι υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οι κάλπες είναι πάντα «γκαστρωμένες», κατά παράφραση παλαιού γνωστού αποφθέγματος του Χαρίλαου Φλωράκη και με αυτήν την έννοια δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς ανατροπή των όσων δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Ρεαλιστικά, όμως, η φυσιολογική σκέψη οδηγείται αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγει από τις εκλογές πρώτο κόμμα και εξαρτάται από τα δικά του ποσοστά και το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής το ενδεχόμενο να έχει αυτοδυναμία. Πάντως, με ποσοστό πάνω από 36% και με συνολικό ποσοστό των εκτός Βουλής στο 10% και πάνω, μπορεί να πάρει 151 έδρες, με τη βοήθεια φυσικά του σημερινού εκλογικού συστήματος που προσφέρει μπόνους 50 εδρών στον πρώτο. Πάντως, η αυτοδυναμία είναι πολύ δύσκολη υπόθεση.

Τούτων λοιπόν λεχθέντων και με την επισήμανση ότι ο ξένος παράγοντας –ΕΚΤ, Κομισιόν, αξιωματούχοι κυβερνήσεων, ΔΝΤ– οριοθέτησε την τελευταία εβδομάδα με αποφάσεις και δηλώσεις τις «κόκκινες γραμμές» του, είναι χρήσιμη η υπόμνηση των προθέσεων του ΣΥΡΙΖΑ αν γίνει κυβέρνηση, αυτοδύναμη ή με βασικό κορμό τον ίδιο. Προθέσεων που έχουν ως βάση τις εξαγγελίες και τις υποσχέσεις του Αλ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. Οι οποίες αποτελούν εξειδίκευση των θέσεων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ του 2013.

Σε ό,τι αφορά το χρέος και την ανάπτυξη της οικονομίας, ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύθηκε να απαιτήσει τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του, ρήτρα που να επιτρέπει αποπληρωμή του υπολοίπου από την ανάπτυξη και όχι από το πλεόνασμα, περίοδο χάριτος στην εξυπηρέτησή του, εξαίρεση των δημοσίων επενδύσεων από τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας, ευρωπαϊκή συμφωνία για ανάπτυξη μέσω δημοσίων επενδύσεων και χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και ποσοτική χαλάρωση από την ΕΚΤ με απευθείας αγορά κρατικών ομολόγων. Είναι φανερό ότι για όλα αυτά πρέπει να πουν «ναι» τα αρμόδια όργανα και τα κράτη της Ευρωζώνης, τουλάχιστον. Ηδη υπάρχουν κάποιες τοποθετήσεις που συνιστούν ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, το οποίο δεν είναι ακριβώς αυτό που οραματίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα μπορούσε να είναι μία ακόμη ευκαιρία για την Ελλάδα, αν μπορούσε να συμβαδίσει με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Στο εσωτερικό, ο Αλ. Τσίπρας υποσχέθηκε, μεταξύ άλλων, δωρεάν ρεύμα 3.600 Kwh σε 300.000 φτωχές οικογένειες, κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες, δωρεάν ιατρική περίθαλψη στους πάντες και μείωση έως και μηδενισμό της συμμετοχής στα φάρμακα, 25.000 διαμερίσματα σε πρώτη φάση με επιδότηση ενοικίου 4 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, άμεση επαναφορά του δώρου Χριστουγέννων σε συνταξιούχους με συντάξεις έως 700 ευρώ, κάρτα μετακίνησης με μειωμένη συμμετοχή σε ανέργους και φτωχούς, κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, ρύθμιση των φορολογικών οφειλών σε 84 δόσεις και μέχρι 20% του ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη, αντίστοιχη διαδικασία για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς ασφαλιστικά ταμεία, άμεση κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και θέσπιση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας, αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών κατά 30%-35%, απαλλαγή της πρώτης κατοικίας από τη φορολόγηση, αφορολόγητο ύψους 12.000 ευρώ, διαγραφή μέρους οφειλών για φτωχούς δανειολήπτες και αναπροσαρμογή των οφειλών των υπολοίπων, αναστολή των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας έως 300.000 ευρώ, αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ στον ιδιωτικό τομέα, δημιουργία 300.000 θέσεων εργασίας με πρόγραμμα 8 δισ. τα δύο πρώτα χρόνια, διεύρυνση του αριθμού των δικαιούχων επιδόματος εργασίας.

Οι ονειρικές αυτές εξαγγελίες, που περιλαμβάνουν και άλλες δράσεις οι οποίες απαιτούν δαπάνες, υποτίθεται ότι είναι κοστολογημένες και μέσα στις δυνατότητες του κράτους επί ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θα καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή –κάτι που υπόσχονταν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα–, θα αναδιαρθρωθεί πλήρως η λειτουργία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε πολλούς ζωτικούς τομείς (π.χ. τουρισμός), θα ανατραπούν διάφορες συμβάσεις για δημόσια έργα, αλλά και θα ανασταλούν εντελώς οι ιδιωτικοποιήσεις. Πολλοί αμφισβητούν το κόστος που υπολογίζει ο ΣΥΡΙΖΑ για όλα τα παραπάνω και το ανεβάζουν θεαματικά. Μέχρι την υλοποίησή τους, αν και εφόσον, δεν υπάρχει νόημα αμφισβήτησης του ενός ή του άλλου υπολογισμού. Και μακάρι να είναι δυνατή η ανακούφιση του πληθυσμού στον βαθμό που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι σαφές ότι για να καταφέρει, θα πρέπει πρώτον, να «τα βρει» όπως επιθυμεί με τον ξένο παράγοντα, δεύτερον, να μειώσει τις δημόσιες επενδύσεις και τρίτον, να επιβαρύνει σημαντικότατα τα κοινωνικά στρώματα που αποτελούν τη λεγόμενη μεσαία τάξη. Εκτός και αν κάνει το θαύμα...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ