ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Ενα 24ωρο με την εικαστικό Μιλένα Δημητροκάλλη

ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Καμβάδες παντού, χρώματα, πιτσιλιές στους τοίχους, στα ρούχα και στο πάτωμα, από το ξύσιμο της σπάτουλας και την ενέργεια της στιγμής». Η εικαστικός Μιλένα Δημητροκάλλη παρουσιάζει την τέταρτη ατομική της έκθεση με τίτλο «Χάος και αρμονία», στην γκαλερί Περιτεχνών.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

7.45 π.μ.
Πρωινό ξύπνημα. Με κέφι και συνήθως χορτάτη από ύπνο. Είμαι άλλωστε από εκείνους που όταν κοιμούνται ανυπομονούν να ξυπνήσουν για να ξεκινήσει η μέρα τους. Ταυτόχρονο ξύπνημα και του 8χρονου γιου μου για το σχολείο, ένα γρήγορο «καλημέρα, μαμά» κι ένα φιλί που άλλοτε συνοδεύεται από κατακλυσμό ιδεών για τη μέρα του και πιο σπάνια από γκρίνια. Στην τελευταία περίπτωση προσπερνάμε την κατάσταση με διπλωματική χάρη. Οπως και να ’χει, αυτές οι πρωινές στιγμές είναι η δύναμή μου. Πρώτα απ’ όλα μαμά. Σίγουρα το πιο σπουδαίο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου.

8.30 π.μ. - 2 μ.μ.
Πέντε «δυνατές» ώρες πλήρους απασχόλησης διαφόρων ενασχολήσεων εντός και εκτός. Τα τελευταία χρόνια σε πρώτο πλάνο η ζωγραφική. Είχα πολλά να πω. Σκέφτομαι ότι η πρόσφατη δουλειά μου δεν έχει τυχαία τον τίτλο «Χάος και αρμονία». Τα προηγούμενα χρόνια, άλλωστε, ήταν τόσο πλούσια σε εμπειρίες, που ουσιαστικά τα ίδια μού υπέδειξαν τον τίτλο αυτόν· δεν χωράει αμφιβολία. Δεν υπήρξε τίποτα χλιαρό, τίποτα ασήμαντο, τίποτα αδιάφορο. Ολα έντονα, με το δικό τους μοναδικό νόημα, χαρές, λύπες, απώλειες, συγκινήσεις, δουλειά, δημιουργία, αλλαγές, και όλα αυτά καταγεγραμμένα με πολλή ζωγραφική. Καμβάδες παντού, χρώματα, πιτσιλιές στους τοίχους, στα ρούχα και στο πάτωμα, από το ξύσιμο της σπάτουλας και την ενέργεια της στιγμής. Ωρες όμορφες, ώρες γεμάτες σημασία, κυρίως ανακουφιστικές ώρες, αυτές που ελευθερώνουν τα συναισθήματα ώστε να καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι το χάος σίγουρα εμπεριέχεται στην αρμονία και εντός της αρμονίας γεννιέται το χάος. Και ίσως να είναι το χάος τελικά που μας βοηθάει να κατανοήσουμε και να απελευθερώσουμε τη γνώση του εαυτού μας βάζοντας σε μια αρμονική τάξη τα συναισθήματά μας έτσι ώστε η ζωή μας να γίνεται πιο όμορφη και ουσιαστική. Και αν αναλογιστεί κανείς πόσο θλιβερή, επιπλέον, είναι η συλλογική πραγματικότητα που ζούμε, δεν απορώ γιατί, φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, φιλτράροντας προβληματισμούς, ένταση και σκληρότητα, επιλέγω τα έργα μου να δημιουργούν χαρά και ευφορία.

2.15 μ.μ.
Επιστροφή από το σχολείο. Κλασική αναγνωριστική ερώτηση «πώς πήγε η μέρα σου στο σχολείο, όλα καλά;» και αγαπημένη απάντηση από εκείνον, τις περισσότερες φορές, «θεϊκά, μαμά». Στην είσοδο της πολυκατοικίας ξεκλέβω ματιές στα τριαντάφυλλα του κήπου και η μυρωδιά τους με ακολουθεί στο σπίτι.

2.30 - 7.30 μ.μ.
Οι πιο «γρήγορες» ώρες της ημέρας. Φαγητό, με παρέα τη συνηθισμένη συζήτησή μας, για το πόσο σημαντικό είναι αυτό σε σχέση με το παιχνίδι που ακολουθεί μετά και αν θα πρέπει να περιορίσουμε την ποσότητα του φαγητού προκειμένου να αυξηθεί η ώρα του παιχνιδιού. Κάποιες φορές με πείθει. Ακολουθεί τρέξιμο για εμένα στο γήπεδο της γειτονιάς. Ιερή ώρα εδώ και 5 χρόνια. Και σπουδαίο το δίδαγμα. Να βγαίνεις στον δρόμο της ζωής, να τολμάς και αν αποτυγχάνεις, ξαναρχίζεις από την αρχή. Λίγο αργότερα το διάβασμα για την επόμενη ημέρα. Ακολουθούν εξωσχολικές δραστηριότητες, γέλια, μαλώματα εάν χρειαστεί, ενώ η μουσική ηχεί αδιάκοπα στο σπίτι. Το σπίτι είναι ανοιχτό στους φίλους. Το ίδιο και η ψυχή. Τηλεόραση δεν βλέπω, σπάνια, ίσως κάποια σειρά στην ΕΡΤ ή ντοκιμαντέρ στη Βουλή. Μου αρέσει, όμως, πολύ το σινεμά. Και το θέατρο.

8 μ.μ. - 10 μ.μ.
Προετοιμασία για τον ύπνο του, συζητήσεις επί συζητήσεων για να λύσουμε όλες τις απορίες της ημέρας, να μάθουμε να σκεφτόμαστε και από άλλες πλευρές, να πούμε τι μας άρεσε περισσότερο σήμερα και τι μας λύπησε. Από τα παιδιά μαθαίνεις και το μεγάλωμά τους είναι μια ευκαιρία να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.

10 μ.μ. - 1 π.μ.
Οι δικές μου ώρες. Περισυλλογή αν έχω κουράγιο για αλήθειες· αν όχι, την επόμενη μέρα. Μοίρασμα σκέψεων με καλούς φίλους στο σπίτι ή έξω με ένα ποτήρι κρασί, ωραίες συζητήσεις που καταλήγουν σχεδόν πάντα σε γέλια κατανόησης γι’ αυτά που πρόκειται να έρθουν και θα μας βρουν μαζί. Δεν κοιμάμαι αργά τον χειμώνα και οι φίλες μαμάδες με καταλαβαίνουν. Οι φίλες χωρίς παιδιά πάλι με καταλαβαίνουν, αλλά πέφτει και λίγο πείραγμα. Το καλοκαίρι είναι αλλιώς. Και σχεδόν πάντα πριν κοιμηθώ κάνω την ίδια σκέψη που οι Coldplay έχουν τραγουδήσει μέσα από έναν πολύ εύστοχο στίχο: «Life has a beautiful, crazy design».

​​Η 4η ατομική έκθεση ζωγραφικής της Μιλένας Δημητροκάλλη, με τίτλο «Χάος και αρμονία», φιλοξενείται στην γκαλερί Περιτεχνών, Ηροδότου 5, Κολωνάκι, 12 Μαΐου - 4 Ιουνίου 2016 και διαδικτυακά στο www.milenadimitrokallis.com.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ