ΕΛΛΑΔΑ

1 ερωτηση 3 απαντησεις: Ποιο φαγητό είναι για εσάς το ελληνικό καλοκαίρι;

ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Η γεύση του ελληνικού καλοκαιριού βρίσκεται σε αμέτρητα πιάτα, πολλά από τα οποία ζωντανεύουν παιδικές μνήμες.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Nανά Δαρειώτη
δημοσιογράφος γεύσης - συγγραφέας

Το καλοκαίρι μυρίζει φρεσκοκομμένη θερμή από τις ακτίνες του ήλιου ντομάτα με τα άγουρα αρώματα, σφιχτόσαρκο τραγανό ξυλάγγουρο σε χρώμα φιστικί, κρεμμύδια αψιά λεπτοκομμένα, κρίταμο τραγανό ιωδιούχο, κάππαρη μικρόκαρπη, σφιχτό μπουμπούκι στο αλάτι, φύλλα και άνθη θυμαριού νησιώτικου, παχύρρευστο χρυσοπράσινο στραφταλιαστό ελαιόλαδο, δυο τσιμπιές θαλασσινό χοντρό αλάτι και μια μεγάλη κουταλιά φρέσκο τυρί, ξινομυζήθρα, γαλατένια και βουτυρένια μαζί. Και δυο σταξιές καλό ξίδι από κρασί για τη ζωντάνια του. Oλα μαζί σε βαθιά σαλατιέρα, να μείνουν καμιά ώρα στο ψυγείο, να ξεζουμίσουν οι ντομάτες, να ανακατευτούν οι χυμοί μεταξύ τους, να αναδυθεί η μυρωδιά που σε τραβάει από τη μύτη στο τραπέζι όπως γυρνάς με τα τσίνορα καμμένα από τις θαλασσινές βουτιές και το γλάρωμα στην παραλία. Χοντροκομμένες φέτες ζυμωτού ψωμιού με μπόλικη ψίχα, έτοιμες για τη μάχη των πιρουνιών.

Και δίπλα, κάτι απ’ το τηγάνι. Πιπεριές πράσινες λαδοξιδάτες ή κεφτέδες ή λιανόψαρα ή καλαμαράκια ή κολοκυθομελιτζάνες, ή και τίποτε. Κόλαση και παράδεισος μαζί.

Δημήτρης Ξανθούλης
δημοσιογράφος

Τα τηγανητά. Μήνας Αύγουστος του 1965. Μεσημέρι στο σπίτι μετά τη θάλασσα. Ησυχία. Τα παντζούρια κλειστά, μισοσκόταδο, δροσερά καλογυαλισμένα μωσαϊκά πατώματα. Ξυπόλητος. Καθησυχαστικές φωνές των γονιών από το διπλανό δωμάτιο. Εκκωφαντικός ήχος των τζιτζικιών από τον κήπο. Εχω αρχίσει να νυστάζω λίγο. Στην κουζίνα βαλμένα σε μικρές πιατέλες μικροί λόφοι από τηγανητές μελιτζάνες, κολοκυθάκια και πιπεριές σε θερμοκρασία δωματίου. Σάλτσα από ώριμες ντομάτες χωρίς καρυκεύματα, σε θερμοκρασία δωματίου και αυτή. Τηγανητές καυτερές επίσης για τους πιο τολμηρούς και τυρί φέτα – τελεμές πάντα, για να μην ξεχνάμε και τη θρακιώτικη καταγωγή. Αρωματικό ελαιόλαδο. Παγωμένο νερό από το ψυγείο. Η απόλυτη, λίγο ξεθωριασμένη πια γεύση του παλιού κόσμου!

Λυγερή Γαΐτη
διαφημίστρια στην Black Cherry και food blogger (Soumada Sou)

Καλοκαίρι είναι... Η καραβίσια μακαρονάδα με κιμά στο πλοίο για το νησί, το όποιο νησί. Τα σύκα, για πρωινό, μεσημεριανό, απογευματινό ή βραδινό. Εκείνο το μπριάμ με όλα τα λαχανικά που ενόψει διακοπών πρέπει να φαγωθούν. Τα παπουτσάκια, ο μουσακάς ή το παστίτσιο για τη μέση, έτσι για να τσεκάρουμε αν τα φτιάχνουν καλά. Η στραπατσάδα εκείνα τα ζεστά μεσημέρια που μένω ξάπλα στο σπίτι και κινούμαι όσο το δυνατόν λιγότερο. Τα φρέσκα ψάρια με βραστά χόρτα ή κολοκυθάκια και μόνο. Οι ψητές κολοχτύπες, αν πείσω την παρέα να μη τις φάμε σε μακαρονάδα. Οι τραγανές μπάμιες φούρνου με κοτόπουλο ή χωρίς, που έχουν λιαστεί στον κήπο τον Αύγουστο. Το κατσικάκι μαγειρεμένο με την παραδοσιακή συνταγή του χωριού, που με κάνει να σκέφτομαι πόσα μέρη δεν έχω επισκεφθεί ακόμα. Οι γεμιστοί κολοκυθοανθοί με μπόλικα μυρωδικά. Τα αμπελοφάσουλα με σκόρδο και τριμμένη φρέσκια ντομάτα. Η ψαρόσουπα. Ναι, η ψαρόσουπα πάντα καλοκαιρινό φαγητό στο δικό μας σπίτι. Το ιμάμ της Π. εκείνο το καυτό καλοκαίρι στους Αμπελόκηπους. Τα γεμιστά της γιαγιάς μου, χωρίς κιμά με πολλά λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Η ομελέτα με πατάτες, κρεμμύδια και λουκάνικο που φάγαμε εκείνο το καλοκαίρι πριν φύγουμε για Αμοργό. Το καρπούζι της ταβέρνας που πάντα είναι καλύτερο από αυτό που αγοράζω στο σπίτι. Οι βούτες στην χωριάτικη με ζεστή αληθινή ντομάτα, αντζούρια, κρεμμύδι, πιπεριά, μπόλικη αντράκλα και κάππαρη. Οι πεταλίδες και οι αχινοί που βγάζω με το μαχαιράκι μου. Τα βράδια σπίτι με παλιά ταινία, ανεμιστήρα και ένα μπολ σταφύλια. 

Ελληνικός καφές και βανίλια υποβρύχιο στο καφενείο του χωριού εκείνο το μεσημεράκι που άραξα παρέα με το βιβλίο μου. Ο ζουμερός γερμάς, πλυμένος στη θάλασσα, που τον δαγκώνεις και τα ζουμιά του τρέχουν στον λαιμό.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ