Σωκράτης Τσιχλιάς ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΙΧΛΙΑΣ

Στο γήπεδο του ΣΥΡΙΖΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Με δεδομένο ότι τα δύο κόμματα εξουσίας της μεταπολίτευσης φέρουν το στίγμα της χρεοκοπίας, που αντικειμενικά αδυνάτιζε την απήχησή τους στους πολίτες ακόμη κι όταν είχαν ορθές επιλογές ή τουλάχιστον καλές προθέσεις, ήταν λάθος μέγα να υποτιμήσει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ. Να υπερεκτιμήσει την απειρία, τις ιδεοληψίες και τις καταστροφικές ψευδαισθήσεις, να ποντάρει στην αναποτελεσματικότητα, στη σύγκρουση της ανέτοιμης να κυβερνήσει Αριστεράς ερχόμενη αντιμέτωπη με την πραγματικότητα. Υποτιμήθηκε η δίψα αυτού του χώρου για εξουσία, την οποία διακαώς επιδιώκει εδώ και τουλάχιστον εβδομήντα χρόνια, όπως επίσης και η δεινότης των στελεχών του, παλαιών και νέων, στα παιχνίδια εξουσίας, στα οποία οι αριστερές ηγεσίες κάθε απόχρωσης έχουν προπονηθεί σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Στις κλειστές αυτές πολιτικές λέσχες των εκλεκτών να ηγηθούν, οι ασκήσεις τακτικής, τα φροντιστήρια χειραγώγησης των μελών και οπαδών ώστε να ασπάζονται τη μία και αγία γραμμή και οι λυσσώδεις μάχες για τις ηγετικές θέσεις έχουν σφυρηλατήσει αξιόμαχο πολιτικό προσωπικό. Οι παλιές καραβάνες της πολιτικής ελίτ βρήκαν τον μάστορα τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει τη συνταγή όλων όσοι έρχονται στο πολιτικό προσκήνιο ως σωτήρες. Επειδή τέτοια σχήματα αναδεικνύονται σε περιόδους μεγάλων κρίσεων, δεν μπορούν να λύσουν τα οξυμένα και πολύπλοκα προβλήματα. Μεταφέρουν λοιπόν την πολιτική μάχη εκεί όπου αισθάνονται ότι υπερέχουν: δημοκρατία, δικαιώματα, ανθρωπισμός, ευαισθησία, εντιμότης. Tο κυριότερο όμως είναι ότι ανακαλύπτουν τον απόλυτο εχθρό και του φορτώνουν όλες τις κακοδαιμονίες της πατρίδας. Προφανώς δεν είναι η ανεργία ούτε η πιστωτική ασφυξία ούτε τα «κόκκινα» δάνεια ούτε καν η ύφεση ή η θηριώδης ελληνική φοροδιαφυγή. Τα μίντια της διαπλοκής, τα διαβόητα «βοθροκάναλα» του Π. Πολάκη, αυτά είναι ο εχθρός, αυτούς πρέπει να ξεπαστρέψουμε...

«Δεν μοιράζουμε άδειες, μοιράζουμε δικαιοσύνη», είπε προχθές στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ένας βουλευτής του κυβερνώντος σχηματισμού... Δεν υπάρχουν όρια στα μέσα που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί όταν αισθάνονται απεσταλμένοι της Ιστορίας. Αντιμετωπίζονται δε μόνο με ένα πειστικό, λεπτομερές, συγκεκριμένο πρόγραμμα εθνικής ανασυγκρότησης, που θα πείσει φίλους και αντιπάλους.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ