ΕΛΛΑΔΑ

Οταν το Δημόσιο μετακομίζει...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ

Στην οδό Αμαλιάδος στους Αμπελόκηπους, ένα φορτηγό βοηθά στη μετακόμιση της Ειδικής Γραμματείας Υδάτων από τη λεωφόρο Κηφισίας.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Το φορτηγό της εταιρείας μετακομίσεων πασχίζει να ελιχθεί μέσα στη στενή οδό Αμαλιάδος, ένα δρομάκι στους Αμπελόκηπους. Προορισμός του το νούμερο 17, εκεί όπου εδώ και πολλά χρόνια στεγάζεται το υπουργείο Περιβάλλοντος (ή καλύτερα, ένα κομμάτι του). Επειτα από αρκετούς ελιγμούς, το φορτηγό καταφέρνει να φθάσει στον προορισμό του. Η καρότσα ανοίγει: από έπιπλα, μηχανήματα και κούτες, έως μεγάλα πακέτα με κουζινόχαρτα και χαρτιά υγείας, καλύπτουν κάθε εκατοστό.

Η συνέχεια, στο εσωτερικό. Κούτες παντού, οι κάδοι ανακύκλωσης γεμάτοι μέχρι επάνω με σκονισμένα ντοσιέ, μάστορες πηγαινοέρχονται τοποθετώντας έπιπλα. Οι λιγοστοί υπάλληλοι (όχι τόσο λόγω αδειών, όσο της δραματικής πλέον υποστελέχωσης του υπουργείου, μετά το κύμα συνταξιοδοτήσεων των τελευταίων ετών) προσπαθούν να βοηθήσουν.

Εκμεταλλευόμενο την «ησυχία» του Αυγούστου, το ΥΠΕΝ «συμμαζεύεται». Η Ειδική Υπηρεσία Υδάτων μετακομίζει στην Αμαλιάδος από το πολυώροφο κτίριο στη συμβολή της λεωφόρου Κηφισίας με την οδό Ιατρίδου. Παράλληλα, ξεκινά η μετακόμιση του Σώματος Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων από το κτίριο Θων (στη συμβολή των λεωφόρων Κηφισίας και Αλεξάνδρας) στο «κεντρικό» κτίριο του υπουργείου, στη λεωφόρο Μεσογείων 119. Τον Ιούνιο, η Γενική Διεύθυνση Δασών μετακόμισε από την οδό Χαλκοκονδύλη σε κτίριο στα Ιλίσια. Και έπεται συνέχεια. Το «μυστήριο» λύνει η γενική γραμματέας του υπουργείου, Χριστίνα Μπαριτάκη. «Εχουμε ξεκινήσει εδώ και ένα έτος μια προσπάθεια να συμμαζέψουμε τις υπηρεσίες του υπουργείου, για οικονομικούς, αλλά και λειτουργικούς λόγους. Για τη Γραμματεία Υδάτων και τους επιθεωρητές υπήρχε και ένα συγκεκριμένο πρόβλημα: τα μισθώματά τους (140.000 ευρώ/έτος για τη Γραμματεία και 150.000 ευρώ/έτος για τους επιθεωρητές) καλύπτονταν από το ΕΣΠΑ, το οποίο έληξε στο τέλος του 2015. Η ανανέωση των μισθωμάτων δεν επιτρέπεται, καθώς δεν είχε προφανώς ακολουθεί η διαδικασία που ισχύει για όλα τα δημόσια κτίρια (σ.σ.: την ανεύρεση του κτιρίου αναλαμβάνει η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του υπουργείου Οικονομικών). Επομένως, έπρεπε να μετακομίσουν άμεσα».

Με τη μετακόμιση της Γενικής Γραμματείας Δασών από την οδό Χαλκοκονδύλη σε ιδιόκτητο κτίριο στα Ιλίσια το Δημόσιο εξοικονόμησε περίπου 350.000 ευρώ/ετησίως. Και έπεται συνέχεια: «Το διάστημα αυτό εξετάζουμε τη μετακίνηση της ΔΑΟΚΑ (Διεύθυνση Αρχιτεκτονικού - Οικοδομικού Κανονισμού και Αδειοδότησης) από τα γραφεία στη συμβολή της οδού Τρικάλων με τη Μεσογείων στο παλαιό κτίριο του Οργανισμού Αθήνας, στην Πανόρμου. Η μετακίνησή αυτή είναι και λειτουργική ανάγκη, καθώς θα συνενωθούν υπηρεσίες χωρισμένες σήμερα σε διαφορετικά σημεία του κέντρου. Η κατάσταση αυτή, που διαμορφώθηκε σε βάθος ετών, είναι εντελώς δυσλειτουργική, καθώς για μια σύντομη σύσκεψη τα στελέχη του υπουργείου χάνουν πολύτιμη ώρα... από το ένα κτίριο στο άλλο, χωρίς να αναφερθώ στον χρόνο που απαιτείται «να ταξιδεύει» ένα έγγραφο για να λάβει όλο τον κύκλο υπογραφών».

Ο απώτερος στόχος όμως παραμένει η συνένωση όλων των υπηρεσιών του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ο οργανισμός του οποίου προβλέπει περί τους 900 υπαλλήλους) σε ένα, κατά προτίμηση δημόσιο κτίριο. «Το σημερινό κεντρικό κτίριο της λεωφόρου Μεσογείων είναι πολύ ακριβό: το ενοίκιο, έπειτα από δύο μειώσεις που έγιναν (με ρύθμιση που αφορούσε συνολικά όλα τα κτίρια που στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες το 2011 και 2012), έχει διαμορφωθεί στις 200.000 ευρώ μηνιαίως! Πρόκειται δικαστικά να διεκδικήσουμε τη μείωσή του (καθώς οι τιμές στα κτίρια της περιοχής είναι πολύ χαμηλότερες) και έχει ήδη κατατεθεί σχετική αγωγή μετά την αποτυχημένη προσπάθεια διαπραγμάτευσης του μισθώματος. Ωστόσο, ο στόχος μας παραμένει η μετακόμιση όλων των υπηρεσιών σε ένα κτίριο». Το διάστημα αυτό το ΥΠΕΝ εκπονεί κτιριολογικό πρόγραμμα (για να προσδιορίσει τις ανάγκες του) με βάση το οποίο το υπουργείο Οικονομικών θα αναζητήσει ακίνητο, αρχικά ανάμεσα στα διαθέσιμα δημόσια κτίρια. «Το πρόβλημα με τα δημόσια κτίρια είναι ότι συνήθως χρειάζονται μια εκτεταμένη ανακαίνιση, σε μια περίοδο πολύ δύσκολη οικονομικά», λέει η κ. Μπαριτάκη. «Από την άλλη πλευρά, πρόκειται για μια επένδυση που το Δημόσιο θα αποσβέσει σε μερικά χρόνια».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ