Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ο σουλτάνος και το ούζο μας

Κύριε διευθυντά
Με την αναφορά σας στο ούζο (26.08.16), διαπιστώνω ότι η διαμάχη για την προέλευση της λέξης εδώ και χρόνια καλά κρατεί. Από το 1987 στις στήλες του «Oικονομικού Ταχυδρόμου» είχα διατυπώσει τη δική μου άποψη, που είχε θεωρηθεί αρκετά έγκυρη. Κοντολογίς το πράγμα έχει ως εξής:

Την εποχή της Τουρκοκρατίας ποσότητες δυνατού και εύγευστου ποτού τύπου ανίς και ανιζέτ, που παρασκευαζόταν στη Μασσαλία, μεταφερόταν κάθε χρόνο μέσω Ιταλίας και Ελλάδος στην πρωτεύουσα της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την Κωνσταντινούπολη, προς χρήση (και απόλαυση) κάποιου σουλτάνου και της στενής του παρέας, οι οποίοι, παρά τις περί του αλκοόλ απαγορευτικές απόψεις του Κορανίου, το είχαν γευθεί και έκτοτε το τιμούσαν δεόντως ... Για να μην ανοίγονται τα βαρέλια, που περιείχαν το ποτό, στους διαφόρους ελέγχους και εν πάση περιπτώσει για να φθάνουν ασφαλή στον προορισμό τους από το μακρύ ταξίδι Γαλλία - Ιταλία - Ελλάδα ως την Κων/πολη, έγραφαν επάνω τους: Per l’ uso di sultano = για την (αποκλειστική) χρήση του σουλτάνου. Με την πάροδο των χρόνων, η φράση συντομογραφήθηκε και περικόπηκε στη λέξη «uso» (ούζο). Αυτή κράτησαν και οι πρώτοι κατασκευαστές συναφούς ποτού στον Τύρναβο και από τότε η λέξη και κυρίως το ποτό που αντιπροσώπευε διατηρήθηκαν προς απόλαυση και τέρψη των απανταχού μερακλήδων μέχρι σήμερα.

Θεωρώ την εκδοχή αυτή –την οποίαν αλίευσα από τον Α. Τζάρτζανο και το περιοδικό Indogermanische Forschung σε σχετική αναφορά τους– αρκετά έγκυρη.

Γιωργος Α. Κουρμουσης

Αδόκητος θάνατος εν πλω

Κύριε διευθυντά
Στις 2 Αυγούστου έχασε τη ζωή του από οξύ καρδιακό επεισόδιο ο Αποστόλης, 50 ετών, επάνω στο επιβατηγό πλοίο που εκτελούσε το δρομολόγιο Πειραιάς - Ηράκλειο Κρήτης. Ηταν σκληρά εργαζόμενος, οδηγός σε μεγάλα οχήματα, και άφησε πίσω του μια άνεργη σύζυγο και τρία μικρά κορίτσια. Γιατί όμως αυτό το τραγικό επεισόδιο να απασχολήσει τη στήλη σας;

Γνώριζα τον Αποστόλη. Ηταν διαβητικός και καπνιστής. Την ημέρα εκείνη, ώρα 12.15, ενώ οδηγούσα, ευρισκόμενος εκτός Αθηνών, δέχθηκα τηλεφώνημά του, όπου μου περιέγραφε ότι είχε προκάρδιο άλγος και κρύο ιδρώτα. Αν και δεν είχα καλό τηλεφωνικό σήμα προσπάθησα να τον καθοδηγήσω, ότι πρέπει να ζητήσει επειγόντως ιατρική βοήθεια, να μείνει ξαπλωμένος σε δροσερή καμπίνα, να πάρει ασπιρίνη και υπογλώσσια νιτρώδη, αφού η πίεσή του ήταν ικανοποιητική κ.λπ. Μου είπε ότι ήταν εκεί ένας ακτινολόγος ο οποίος του έδωσε μια ασπιρίνη. Σε λίγο, αφού σταμάτησα το αυτοκίνητο, του τηλεφώνησα ο ίδιος και του εξήγησα και πάλι τα δέοντα, ζητώντας μάλιστα να μιλήσω με όποιον γιατρό είναι στο πλοίο, κάτι όμως που δεν κατορθώθηκε. Τις επόμενες ώρες τον κάλεσα επανειλημμένα στο τηλέφωνο αλλά δεν μπόρεσα να επικοινωνήσω μαζί του. Αργά το βράδυ πληροφορήθηκα ότι στις 15.30, ενώ βρισκόταν στο κατάστρωμα, δηλαδή τρεισήμισι ώρες μετά την έναρξη του πόνου, έκανε ανακοπή και παρά τις προσπάθειες ανάνηψης από τους παρευρισκομένους και το ελικόπτερο που μόνο τότε ήρθε, ο Αποστόλης κατέληξε. Από την ιατροδικαστική εξέταση βρέθηκε ότι ο θανών υπέστη απόφραξη του προσθίου κατιόντος (μία κύρια αρτηρία), κάτι που ασφαλώς συνέβη εκείνες τις κρίσιμες τρεισήμισι ώρες. Κι όμως θα μπορούσε να είχε σωθεί ή τουλάχιστον να είχε νοσηλευτεί. Οι ακόλουθες διαπιστώσεις δείχνουν πόσο ελλιπές και διάτρητο είναι το σύστημα αντιμετώπισης τέτοιων καταστάσεων.

1. Είναι απαράδεκτο για μια νησιωτική και τουριστική χώρα να μην υπάρχει στις μεγάλες τουλάχιστον διαδρομές επιβατηγών πλοίων ένα στοιχειώδες ιατρείο-καμπίνα νοσηλείας με ιατρό ή/και εξειδικευμένο νοσηλευτή. Εκεί θα μπορούσε να γίνει επείγουσα νοσηλεία τέτοιων περιστατικών (παροχή Ο2, φαρμακευτική αγωγή ακόμη και θρομβόλυση κ.λπ). Μέσω τηλεϊατρικής (ΗΚΓ αποστελλόμενο σε ειδικό κέντρο διάγνωσης) θα μπορούσε να διαπιστωθεί η κρισιμότης του περιστατικού και η διακομιδή μέσω ελικοπτέρου να γίνει έγκαιρα, τις πρώτες 1-2 ώρες από την έναρξή του. Oχι να αφεθεί ο ασθενής αβοήθητος και χωρίς παρακολούθηση να καταλήξει από ανακοπή στο κατάστρωμα του πλοίου, περίπου 4 ώρες αργότερα.

2. Το κόστος μιας τέτοιας εφαρμογής είναι ελάχιστο, αν λάβουμε υπόψη μάλιστα και την ανεργία ιατρών και νοσηλευτών, συγκρινόμενο με το κόστος (οικονομικο-κοινωνικό) της απώλειας νέων παραγωγικών ανθρώπων. Δεν θα αναφερθώ στην οικογενειακή και ανθρώπινη απώλεια που δεν μπορεί να αποτιμηθεί.

3. Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί ή νομοθεσία που επιβάλλει την ύπαρξη της ανωτέρω οργανωτικής δομής στα μεγάλα επιβατηγά πλοία γραμμής. Αλλά και αν δεν υπάρχει, η πολιτεία οφείλει να υλοποιήσει την εφαρμογή της. Φαντασθείτε αν σε παρόμοιο περιστατικό χανόταν ένας Ευρωπαίος τουρίστας, τι θα έγραφε ο διεθνής Τύπος για το πόσο είμαστε οργανωμένοι «ως Ελληνες». Οι υπεύθυνοι υπηρεσιακοί παράγοντες και οι λαλίστατοι στο Διαδίκτυο υπουργοί, ας επιληφθούν επιτέλους χωρίς πολλά λόγια, παράγοντας έργο χειροπιαστό. Αν έχουν πράγματι τη βούληση και τον κοινό νου, κάτι δυστυχώς δυσεύρετο στη χώρα μας, όπως συχνά είχε επισημάνει ο αείμνηστος Κ. Καραμανλής, και όπου περισσεύουν οι ιδεοληψίες και εμμονές. Εμείς μένουμε με τη θλίψη και την πικρία του γιατρού, που δεν κατορθώσαμε να βοηθήσουμε ιατρικά τον βιοπαλαιστή μακαριστό Αποστόλη, έστω και από μακριά.

Γεωργ. Ν. Καραμανζανης - Ιατρός Καρδιολόγος, Χολαργός

Γιατί, υπήρχε Σχέδιο Α;

Κύριε διευθυντά
Πολύς λόγος γίνεται και πάλι για το Σχέδιο Β και τον κ. Βαρουφάκη. Το πρόβλημα είναι ότι, ως συνήθως, δεν γίνεται ειλικρινής και ουσιαστικός διάλογος. Eτσι δεν φτάνουμε ποτέ στη σύνθεση των αντικρουόμενων απόψεων και δεν καταλήγουμε ποτέ σε κοινά αποδεκτά συμπεράσματα και αποφάσεις περί του πρακτέου. Eχουμε παράλληλους μονολόγους μεταξύ κωφών που εκφωνούνται για λόγους κομματικής σκοπιμότητας (της σκοπιμότητας της κομματικής κλίκας δηλαδή γιατί κόμματα-θεσμοί δεν υπάρχουν). Και τελικά οι διαφωνίες και τα προβλήματα παραμένουν και οξύνονται. Αν γινόταν ειλικρινής και ουσιαστικός διάλογος, θα ασχολούμεθα πρώτα με το γεγονός ότι η χώρα σύρεται από τους ξένους κατά παράβαση κάθε κανόνα δικαίου και της κοινής λογικής χωρίς δικό της κύριο σχέδιο, Σχέδιο Α. Και αυτό όχι μόνο τώρα, αλλά τουλάχιστον από την αρχή της κρίσης. Τι νόημα έχει να συζητάμε για εναλλακτικό σχέδιο ή Σχέδιο Β; Και τι νόημα έχει να απειλούμε αλλήλους γιατί είχαμε ή δεν είχαμε Σχέδιο Β, όταν ουδείς είχε Σχέδιο Α; Ακυβέρνητη μέσα στην τρικυμία, η χώρα πηγαίνει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, και το πρώτο πράγμα που μας απασχολεί είναι ότι η βάρκα δεν έχει σωσίβια; Eλεος πλέον. Kαι μια τελευταία κουβέντα. Η αναδιάρθρωση του χρέους (που μέχρι πρότινος ήταν έγκλημα καθοσιώσεως και να την αναφέρει κανείς στον δημόσιο διάλογο) θα έλθει. Απλά γιατί την επιβάλλει η κοινή λογική που δεν σκιάζεται ούτε και υποκύπτει στις πολιτικές απειλές και σκοπιμότητες. Το ερώτημα είναι μήπως, όταν έλθει, θα είναι πολύ αργά (too little too late). Και αυτό γιατί συνήθως επιτυγχάνει όταν λαμβάνει χώρα παράλληλα με τα απαραίτητα διαρθρωτικά μέτρα και την αναγκαία για την επανεκκίνηση της οικονομίας πρόσθετη χρηματοδότηση. Ή γιατί η Ελλάδα δεν θα ανήκει πλέον στους Eλληνες...

Σπυρος Μπαζινας - Βιέννη

 O ζωγράφος Tζον Xριστοφόρου

Kύριε διευθυντά
Στην «Kαθημερινή» της 17ης Aυγούστου δημοσιεύθηκε ρεπορτάζ του πάντα καλά πληροφορημένου Tήλεφου, με εικόνες από την έκθεση της Eθνικής Πινακοθήκης στη Σίφνο, για τις γενιές καλλιτεχνών του ’60 και ’70. Eπειδή παρατηρώ με απορία ότι το κείμενο δεν αναφέρεται καθόλου και στον σπουδαιότερο ίσως σύγχρονο Eλληνα ζωγράφο της διασποράς Tζον Xριστοφόρου, διερωτώμαι αν αυτό οφείλεται σε απλή παράλειψη ή αγνόηση του έργου ενός Eλληνα καλλιτέχνη που έχει χαρακτηρισθεί από κορυφαίους Eυρωπαίους ιστορικούς τέχνης ως πρόδρομος του κινήματος της νέας παραστατικότητας και ισότιμος του Φράνσις Mπέικον. Διεθνώς αναγνωρίζεται πλέον ότι τα έργα του Xριστοφόρου σφύζουν από σπαραγμό για τη μοίρα του ανθρώπου, την τραγικότητα των πολέμων, με τον κατακερματισμό των σωμάτων και την επερχόμενη αγριότητα της εποχής μας, που ο ίδιος προείδε ήδη με το καλλιτεχνικό του ένστικτο, πριν από πολλές δεκαετίες. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι έκθεση έργου/έργων του Xριστοφόρου στη Σίφνο ή αλλού θα ήταν περισσότερο από απαραίτητη και ίσως ανεκτίμητη για όσους διδάσκονται ή θέλουν να διδάσκονται από την τέχνη.

Mπαμπης Mαχαιριδης- Παλαιό Φάληρο

«Η ΠΦΑ είναι ικανή για όλα»

Κύριε διευθυντά
Ακούγοντας τον δήθεν «διαφανή» τρόπο δημοπρασίας των τηλεοπτικών αδειών, αισθάνομαι ντροπή για τους σε απομόνωση χειρότερη των φυλακών υποψηφίους. Ούτε φυλακισμένοι να ήταν. Μόνο που δεν φρόντισαν τα δωμάτια να μην έχουν και παράθυρα, εκτός κι αν τα χτίσουν σήμερα για πλήρη «διαφάνεια». Είναι δυνατόν να κοιμηθούν οι υποψήφιοι σε ράντζα σε διάλειμμα μόνο 3 ωρών από τις 40 τουλάχιστον που θα μείνουν κλεισμένοι στην απομόνωση και με χημική τουαλέτα; Ντροπή τους, αλλά αυτοί δεν είναι ανίκανοι, όπως λέμε όλοι, δυστυχώς είναι ικανοί για όλα, κι αυτό είναι το πλέον επίφοβο. Προφανώς, θέλοντας να εξευτελίσουν τους υποψηφίους, τους υποβάλλουν σε αυτήν την ελεεινή διαδικασία. Το καλύτερο θα ήταν να μην υπήρχε απολύτως κανείς υποψήφιος, να βλέπαμε τότε τι θα έκανε η Πρώτη Φορά Αριστερά (ΠΦΑ) δήθεν κυβέρνηση. Η διαδικασία είναι τύπου της παλιάς ανοησίας του «Μεγάλου Αδελφού».

Γ.  Σγουρογλου - Αγία Παρασκευή

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ