Κώστας Ιορδανίδης ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Iδιαιτερότητες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο​​ι διαδοχικές επισκέψεις των πολιτικών μας ηγετών στη Θεσσαλονίκη, εξ αφορμής των εγκαινίων της Διεθνούς Εκθέσεως, δίδουν την ευκαιρία εκφωνήσεως παραλλήλων μονολόγων, ενώπιον επιλεγμένων και διαφορετικών κατά περίπτωση ακροατηρίων. Κάτι σαν τις προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις στη Βουλή, δίχως τη δυνατότητα δευτερολογίας. Κάποιες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας θα οργανωθούν κατά τα ειωθότα.

Αυτά ως προς τα τυπικά, τα τελετουργικά, τα αφορώντα την επιφάνεια των πραγμάτων. Μόνον που η Βόρεια Ελλάδα είναι περιοχή με ιδιορρυθμίες. Η απόφαση του Ελευθερίου Βενιζέλου να εγκαταστήσει στη Θεσσαλονίκη το 1916 –τέσσερα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας– την κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης και οι επιθέσεις του εναντίον του «Κράτους των Αθηνών» δημιούργησαν συνθήκες μιας άκρως επικίνδυνης διαφορετικότητος. Ο πολιτικός Διχασμός προσέλαβε στη Βόρεια Ελλάδα και εδαφική διάσταση.

Θα υποστηρίξουν ορισμένοι ότι τα ανωτέρω αποτελούν πλέον Ιστορία, ότι οι επικρίσεις εναντίον των Αθηνών που συνεχίζονται αφορούν τους αργοσχόλους, ότι η ιδέα της δημιουργίας μιας «Λέγκας του Βορρά» –κατά τα πρότυπα της Ιταλίας– αποτελούν γραφικότητες. Δεν θα διαφωνήσουμε επ’ αυτού, αλλά ο εφησυχασμός εμπεριέχει κίνδυνο, διότι ως φαιδρότητα εμφανίσθηκε το κόμμα των «Πέντε Αστέρων» του Μπέπε Γκρίλο, που η απήχησή του στους Ιταλούς έχει προσλάβει εντυπωσιακότατες διαστάσεις. Η σημερινή συγκυρία αναδεικνύει σε όλη τη Δύση πλέον κινήματα και ηγέτες που θεωρούνται γραφικοί και του περιθωρίου και παρά ταύτα ευρίσκονται στα πρόθυρα της εξουσίας.

Ουδείς προεξοφλεί ότι πολιτικός ιός αυτού του τύπου θα σαρώσει τη Βόρεια Ελλάδα, διότι αυτό θα προϋπέθετε ότι οι κάτοικοί της είναι πολιτικά απαίδευτοι και ανεύθυνοι, πράγμα που δεν συμβαίνει. Αλλά από την εποχή κατά την οποία το ενδιαφέρον για θέματα ασφαλείας της όποιας κυβερνήσεως απορροφούσε αποκλειστικά η προσπάθεια χειραγωγήσεως της μουσουλμανικής μειονότητος στη Θράκη από την Αγκυρα –που εξακολουθεί να υφίσταται και να ισχυροποιείται– έχουν εμφανισθεί νέες προκλήσεις.

Ειδικότερα, η οικονομική κρίση έπληξε ασφαλώς βαρύτατα όλη τη χώρα και ειδικότερα τα αστικά της κέντρα. Επιχειρηματίες μεταφέρουν την έδρα τους ή τις παραγωγικές τους δραστηριότητες σε χώρες γειτονικές, προκειμένου να επιβιώσουν. Η Βουλγαρία είναι ένας ελκυστικός προορισμός. Η Τουρκία είναι γειτονική χώρα με οικονομική ευρωστία και πολύ μεγάλες δυνατότητες επενδύσεων. Η οικονομία, όπως και η φύση, δεν ανέχεται το κενό, ενώ επιπλέον η Ελλάς έχει απολύτως ανάγκη κεφαλαίων για να εξέλθει από τον φαύλο κύκλο της κρίσεως. Νέα τάξη ξένων επενδυτών έχει αρχίσει να αναδύεται στη Βόρεια Ελλάδα και η τάση αυτή θα ενισχύεται διαρκώς. Αυτή είναι η φυσική φορά των πραγμάτων.

Θα αντιτείνει κάποιος ότι αυτά συμβαίνουν σε όλη τη χώρα. Η μόνη διαφορά –διόλου επουσιώδης– είναι ότι η Βόρεια Ελλάδα από άκρη εις άκρη είναι η μόνη περιοχή της χώρας που έχει κοινά σύνορα με τέσσερα κράτη, που εάν εξαιρέσει κανείς την Τουρκία, όλα τα άλλα είναι πιο ενδεή από την Ελλάδα.

Ουδείς εχέφρων προτείνει την ανέγερση τείχους. Είναι παράλογο, αντιπαραγωγικό και ηττοπαθές. Δεν θα ήταν όμως άσκοπο εάν οι πολιτικοί ηγέτες μας, πέρα από τις κοινοτοπίες που θα εκφωνήσουν στη Θεσσαλονίκη, ελάμβαναν υπ’ όψιν και τις ιδιαιτερότητες της περιοχής.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ