Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Κόψτε το, μια απόφαση είναι»

Κύριε διευθυντά
Είναι πρόδηλον ότι συχνά αναδεικνύονται σε καλύτερους φίλους και ευεργέτες αυτοί που μας δείχνουν το παράδειγμα.... προς αποφυγήν. Εφόσον βέβαια μπορέσουμε να διακρίνουμε τα κακά αποτελέσματα συγκεκριμένων κινήσεων και συνηθειών. Είχα πρόσφατα την ευχάριστη εμπειρία να δώσω εξιτήριο από το νοσοκομείο σε ασθενή μου που υπεβλήθη σε δεύτερη εγχείρηση επαναγγειώσεως μυοκαρδίου, έπειτα από μακρά, εναγώνια, αμφίρροπη και βασανιστική νοσηλεία, που περιελάμβανε πολλές μέρες στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Σημειωτέον ότι παρά τις επίμονες υποδείξεις πολλών ιατρών συνέχιζε να καπνίζει μέχρι την παραμονή αυτού του χειρουργείου.

Θεωρώ ότι μπορώ να λογίζω τον συγκεκριμένο ασθενή και φίλο πέραν της μακράς σχέσεως ασθενούς-ιατρού. Του οφείλω χάριτας, διότι μου παρεχώρησε το δικαίωμα να κοινοποιήσω μία αυθόρμητη δήλωσή του, λίγο πριν φύγει, όρθιος πια, για το σπίτι του.

«Η απόλαυση που προσφέρει το τσιγάρο για μια ζωή, δεν φτάνει για να σβήσει τον πόνο και τη δυστυχία μιας μέρας στην εντατική».

Ελπίζω μέσα απ’ αυτήν τη μαρτυρία να βοηθηθούν άνθρωποι να διακόψουν το κάπνισμα αφενός για να αποφύγουν τα δεινά που προκαλεί και αφετέρου να αξιοποιήσουν τη θετική παρότρυνση ενός, μέχρι πρότινος, εξηρτημένου καπνιστού, που αποδεικνύει ότι απλώς μια απόφαση χρειάζεται!

Νικος Ερρ. Ιωαννου - Καρδιολόγος

Τα αυτονόητα, το ΣτΕ και οι άδειες

Κύριε διευθυντά
Είναι η πρώτη φορά που στέλνω επιστολή στον Tύπο, διότι θεώρησα το θέμα που θίγω σοβαρότατο για τη δημοκρατία και προτίμησα την «Καθημερινή» για την εν γένει αξιοκρατική στάση της. Κάποια στιγμή η αγωνία υπερβαίνει τα όρια, και η αγωνία μου είναι για το κύρος του ΣτΕ, γι’ αυτό και το παρόν στοιχειώδες σημείωμα-ερωτηματολόγιο.

Ερωτήματα προς το ΣτΕ [πρόεδρο και συμβούλους]:

Θεωρεί εαυτόν ευτυχή ο πρόεδρος του ΣτΕ και οι σύμβουλοι με αυτά που έγιναν με τον τραγικό πλειστηριασμό για τις τηλεοπτικές άδειες; Θεωρούν εαυτούς οι σύμβουλοι του ΣτΕ ευτυχείς όταν επέτρεψαν να γίνει ο ως άνω πλειστηριασμός με μόνο κριτήριο το οικονομικό; Αρκεί κατ’ αυτούς το κριτήριο αυτό για ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορά τον πυρήνα λειτουργίας της δημοκρατίας; Είναι ευτυχείς όταν οι υποψήφιοι καναλάρχες διώκονται ποινικά ή, από ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος, έχει κατηγορηθεί υποψήφιος για «μαύρο χρήμα» χωρίς στοιχειώδη προηγούμενη διερεύνηση; Είναι ευτυχείς οι σύμβουλοι Επικρατείας όταν ο εξ αρχής αυθαιρέτως επιλεγείς αριθμός αδειών δικαιολογήθηκε με μόνο κριτήριο τη βιωσιμότητα, αριθμός ο οποίος «κατά τύχη» συνέπεσε με τον αριθμό της μελέτης του αστείου Ινστιτούτου της Φλωρεντίας;

Είναι βιώσιμα λοιπόν τα 2 νέα «κανάλια» εάν ληφθεί υπόψη το ποσό που έδωσαν για τις άδειες και το ποσό που πρέπει να δαπανήσουν για την ίδρυση ενός λειτουργικού καναλιού; (εδώ επιτείνεται το πρόβλημα από τον σταλινικής νοοτροπίας προσδιορισμό και ελάχιστου αριθμού εργαζομένων). Ακόμη και ελάχιστης μορφώσεως λογιστής θα έλεγε ότι δεν είναι βιώσιμα. Αλλά τότε τι γίνεται με το ανεπιτήδειο και επικίνδυνο αυτό κριτήριο, και προ πάντων με τι και με ποια χρήματα θα χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα; Oλα αυτά τα αυτονόητα δεν ήταν αρκετά ώστε τουλάχιστον να ανασταλεί η προσβλητική εξάλλου και για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια διαγωνιστική διαδικασία; Τι και σε ποιον θα προκαλούσε ζημία μια καθυστέρηση 2-3 μηνών; Ποιος δεν ήθελε την καθυστέρηση και ποια πολιτικά συμφέροντα θα ήταν ευτυχή εάν δεν διεκόπτετο η διαδικασία;

Από τη μέχρι σήμερα στάση του ΣτΕ έχω σχηματίσει προσωπικά τη γνώμη (μπορεί και να κάνω αυθαίρετη ερμηνεία των γεγονότων, το εύχομαι) ότι θα κριθεί συνταγματικός ο νόμος με ίσως εξαίρεση σε κάποια επουσιώδη. Εύχομαι να διαψευσθώ. Δεν πιστεύω όμως ότι θα διαψευσθώ. Το μέλλον θα δείξει εάν πραγματοποιήθηκε η ευχή μου ή η σχηματισθείσα γνώμη μου. Αλλά και στην περίπτωση που κριθεί αντισυνταγματικός ο νόμος έπρεπε να προηγηθεί όλο αυτό το «χάλι» που προηγήθηκε, αντί μιας αναβολής; Τα ερωτήματα που διατυπώθηκαν στο παρόν σημείωμα θα παραμείνουν και θα πρέπει να βαρύνουν τη συνείδηση των μελών του ΣτΕ, ανεξαρτήτως της θετικής ή αρνητικής τελικής αποφάσεως και θα μείνουν, διότι το ΣτΕ δεν εμπόδισε τη λειτουργία μιας εξευτελιστικής για τη δημοκρατία μας διαδικασίας και ενός επίσης εξευτελιστικού αποτελέσματος.

Αθανασιος Θανοπουλος - Δικηγόρος

«Οι αλήθειες πληγώνουν»

Κύριε διευθυντά
Συμπληρώθηκαν 94 έτη από την αποφράδα εκείνη ημέρα της 27ης Αυγούστου 1922, όταν εισήλθε στη Σμύρνη σώμα Τούρκων ανταρτών, οι οποίοι άρχιζαν να σφάζουν τους Eλληνες της πόλης, στη συνέχεια δε έθεσαν πυρ στην ελληνική και στην αρμένικη συνοικία. Oπως μάλιστα αναφέρει ο Στυλιανός Γονατάς στα απομνημονεύματά του «Το όλο πρόγραμμα των Τούρκων ήτο η εξαφάνισις παντός του Ελληνικού στοιχείου από την Σμύρνην». Αλλά και ο τότε Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη Τζορτζ Χόρτον γράφει στο ημερολόγιό του, «Χιλιάδες υποφέρουν και πεθαίνουν στη Σμύρνη. Η κατάσταση των ανθρώπων αυτών ξεπερνά κάθε περιγραφή. Δεν θυμάμαι επεισόδιο στην ιστορία παρόμοιων ανθρώπινων συμπεριφορών». Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι η Μικρασιατική Καταστροφή αποτελεί τον μεγαλύτερο εξευτελισμό που υπέστη το νεότερο ελληνικό κράτος με τουλάχιστον 150.000 νεκρούς και ξερίζωμα 1,5 εκατομμυρίου Ελλήνων από τα πατρογονικά εδάφη τους. Και όχι μόνο αυτό. Ουδέποτε από τότε μπόρεσε η ελληνική πολιτεία να επιτύχει κατά των Τούρκων οιανδήποτε επιτυχία είτε στον στρατιωτικό είτε στο διπλωματικό τομέα. Οι σφαγές Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη και ο ξεριζωμός όσων απέμειναν τον Σεπτέμβριο του 1955, καθώς και η κατοχή από τους Τούρκους του 40% της Κύπρου συμπληρώνουν το κάδρο της ελληνικής ντροπής.Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Δεν υπάρχει ίχνος φιλοτιμίας στους Eλληνες πολιτικούς και στρατιωτικούς; Και δεν ομιλώ περί στρατιωτικής επιχείρησης. Αλλά τουλάχιστον βαρεθήκαμε να βλέπουμε Eλληνες πολιτικούς να «προσκυνάνε» τους Τούρκους ομολόγους τους.

Και ας σταματήσουν να τους διαβεβαιώνουν ότι η έκδοση των Τούρκων στρατιωτικών, που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, είναι θέμα «τυπικών διαδικασιών». Απέναντι σε έναν Τούρκο πρόεδρο που προαναγγέλλει την επαναφορά της θανατικής ποινής στη χώρα του!!!

Στυλιανος Παπαγεωργιου - Γονατας - Αν. Καθηγητής Ποινικού Δικαίου - Δικηγόρος

Λέσβος η προικισμένη

Kύριε διευθυντά
Aς αναφέρω, ενδεικτικά, ορισμένα ονόματα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα: O Aλκαίος, αρχαίος λυρικός ποιητής (γεννήθηκε εκεί, γύρω στο 630 π.X.), θεωρούσε την ποίηση όπλο για τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες (πόσο επίκαιρο...). H Σαπφώ, η πιο γνωστή λυρική ποιήτρια του αρχαίου ελληνικού κόσμου (γεννήθηκε, επίσης, γύρω στο 630 π.X. στην Eρεσό). O Tέρπανδρος ο Aντισσαίος κ.ά. Aν φθάσουμε στις μέρες μας, είναι ο Θεόφιλος Xατζημιχαήλ, ο Στρατής Eλευθεριάδης (Teriade), που μέσα, και πέρα, από όλα όσα έκανε (στην Eλλάδα και στο Παρίσι), ανακάλυψε και τον Θεόφιλο. O Στράτης Mυριβήλης (γεννημένος το 1890 στη Συκαμινιά). O Hλίας Bενέζης (γεννημένος το 1904 στο Aϊβαλί, κατέφυγε, αργότερα, στη Mυτιλήνη). O Aργύρης Eφταλιώτης (γεννημένος το 1849 στον Mόλυβο). O Oδυσσέας Eλύτης (με καταγωγή από το χωριό Kαλαμιάρης της Mυτιλήνης), καθώς ακόμα και ο πολύ σημαντικός ζωγράφος Γιώργος Iακωβίδης (από το χωριό Xίδηρα της Mυτιλήνης, 1853). Mπορούμε να μιλήσουμε επίσης πολύ για αρχιτεκτονική, ιστορικές μονές, ελαιοτριβεία και πολλά πολλά άλλα. Σήμερα η Λέσβος έχει έρθει στο διεθνές προσκήνιο με την αυτοθυσία και τον ανθρωπισμό των κατοίκων του, στο να σώσουν και να βοηθήσουν πολύ μεγάλο αριθμό προσφύγων και μεταναστών. Kάτι που ανοίγει ακόμα και συζήτηση για Bραβείο Nομπέλ Eιρήνης στο νησί (που δεν ήταν όμως κάτι τέτοιο στα κίνητρα των ανθρώπων, προκειμένου να σώσουν και να περιθάλψουν). Tα μουσεία του νησιού, συνολικά, είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός. Aρχαιολογικά, Eκκλησιαστικά, Λαογραφικά, Bιομηχανικής Eλαιουργίας, Φυσικής Iστορίας Aπολιθωμένου Δάσους, και πολλά ακόμα. Περιμένω με πολύ ενδιαφέρον, αλλά και κάποια ανησυχία, να δω την πορεία του Mουσείου - Bιβλιοθήκης Teriade, με την ελπίδα να παραμείνει σε πλήρη λειτουργία, με επαρκή προστασία του περιεχομένου του. O σεβασμός στον πολιτισμό και η καλλιέργειά του είναι, τελικά, η μεγάλη δύναμη μιας χώρας, κάτι που, δυστυχώς, μερικές φορές, και πολύ περίεργα, ξεχνάμε...

Aνδρεας Kωσταλας

Δημοσκοπήσεις και ψηφοφόροι

Kύριε διευθυντά
Oπως είναι γνωστό, μια δημοσκόπηση καταγράφει τη θέση της κοινής γνώμης για ένα ζήτημα σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Μετά τη διενέργεια εθνικών εκλογών και για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, δημοσκοπήσεις σχετικά με την πρόθεση ψήφου δεν είναι συχνές, εντούτοις σε κρίσιμες περιόδους, όπως αυτή που ζούμε, διεξάγονται. Με αφορμή τη δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για λογαριασμό του ΣΚΑΪ, που δημοσιεύσατε στις 6.9.2016, και των όσων κατεγράφησαν σε αυτή, νομίζω ότι χρήσιμο θα ήταν ως ερωτήματα να τίθενται: α) το εάν οι πολίτες επιθυμούν ή/και θεωρούν αναγκαία τη διεξαγωγή εκλογών άμεσα και β) την αιτιολογία της επιλογής τους (π.χ. να μη γίνουν εκλογές διότι αυτό θα δημιουργήσει περαιτέρω πρόβλημα στην οικονομία ή να γίνουν εκλογές διότι η κυβέρνηση δεν ανταποκρίνεται στις υποσχέσεις της κ.λπ.). Να σημειωθεί ότι σε δημοσκόπηση της MRB τον Ιούνιο του 2016, όπου η Ν.Δ. προηγείτο στην πρόθεση ψήφου με 6%, δεν επιθυμούσε εκλογές το 55,3% έναντι 39,5% που ήθελε την άμεση προκήρυξη εκλογών. Μόνον λοιπόν απαντήσεις σε ερωτήματα, όπως τα ανωτέρω, θα μπορούσαν, πιθανώς, να καταγράφουν κάθε φορά εάν υπάρχει σημαντική μεταστροφή των ψηφοφόρων σε σχέση με τις τελευταίες εκλογές.

Κωνσταντινος Μ. Λιδωρικης - Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ