ΕΛΛΑΔΑ

Αποψη: Το απροϋπόθετο, φθηνό σχολείο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ*

Οι τελευταίες εξαγγελίες του υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στο Γυμνάσιο συμπληρώνουν την εικόνα της έκπτωσης που χαρακτηρίζει την εκπαιδευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε, η εκπαίδευση αποτελεί προνομιακό πεδίο εφαρμογής αριστερών ιδεοληψιών και προκαταλήψεων. Η ροπή αυτή, συνδεδεμένη με το συμβόλαιο συνδιοίκησης με τις συντεχνίες, φτιάχνει τη συνταγή της τέλειας αποδιάρθρωσης του ήδη προβληματικού οικοδομήματος της εκπαίδευσης. Ο υπουργός Ν. Φίλης, παίζοντας με το επικοινωνιακό περιτύλιγμα των αλλαγών, επιχειρεί να σμιλεύσει προφίλ ριζοσπάστη μεταρρυθμιστή, κηρύσσοντας την απελευθέρωση σχολείου και μαθητών από τα δεσμά των εξετάσεων και το άνοιγμα του δρόμου για τη δημιουργική μάθηση.

Σκέψεις για τον περιορισμό του χρόνου των εξετάσεων, μέτρα για τον εξορθολογισμό της διδακτέας ύλης, μαζί με άλλα πολλά, αποτέλεσαν στοιχεία της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας του Νέου Σχολείου της Α. Διαμαντοπούλου, όμως μέσα σ’ ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο, με βασικά χαρακτηριστικά την αξιολόγηση εκπαιδευτικών και σχολείου, την αξιοκρατική επιλογή στελεχών, τον εξοβελισμό του συνδικαλισμού από τη διοίκηση, την καθιέρωση απαιτητικών κριτηρίων για την αξιολόγηση των μαθητών, τη συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, τα νέα προγράμματα σπουδών, το δίκτυο των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΟΛΜΕ, μαζί με όλο τον θίασο των λαϊκιστών, είχαν κηρύξει τζιχάντ εναντίον της μεταρρύθμισης, στηλιτεύοντας το εγχείρημα ως το συνώνυμο του σχολείου της αγοράς. Συνδέοντας τις πρόσφατες εξαγγελίες με το παρελθόν του τυφλού καταγγελτισμού αλλά και με την ουσία της κυβερνώσας παθογένειας, ο όψιμος μεταρρυθμισμός του κ. Φίλη αποδομείται. Η εξαίρεση της πλειονότητας των διδασκομένων μαθημάτων από την υποχρέωση των γραπτών εξετάσεων οδηγεί το Γυμνάσιο στη δεκαετία του ’70. Η απουσία αξιόπιστων διαδικασιών αξιολόγησης των μαθητών κατά τη διάρκεια του έτους, φτιάχνει τον παράδεισο της απροϋπόθετης προαγωγής. Ακόμη και για τα τέσσερα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα το όριο προαγωγής των μαθητών είναι ο βαθμός 8.

Το ιδεολόγημα εν προκειμένω είναι το απροϋπόθετο σχολείο, τα απομεινάρια της ταραχής της δεκαετίας του ’60, τα φαντάσματα της αντιαυταρχικής εκπαίδευσης και τα μισοσβησμένα συνθήματα εναντίον της εντατικοποίησης των σπουδών, που πλασάρονται ως επίσημη πολιτική. Πίσω από το απροϋπόθετο σχολείο, ο κ. Φίλης προσπαθεί να κρύψει το φτηνό σχολείο των λιγότερων διδακτικών ωρών, των διδακτικών αντικειμένων, των ευκαιριών για την ανάπτυξη της γνώσης και των δεξιοτήτων των μαθητών, βαφτίζοντας μεταρρύθμιση τη φτήνια, την απαξίωση και τον ισοπεδωτισμό.

* Ο Γ. Αντωνίου διδάσκει στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ