Τασούλα Καραϊσκάκη ΤΑΣΟΥΛΑ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ

Η πιο μολυσματική ασθένεια...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η υγεία είναι μεγάλο κεφάλαιο, το πρώτο απ’ όλα, και μπροστά στην αγωνία μιας πιθανής απώλειάς της υποχωρεί άτακτα η κοινή λογική. Δεν υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να σπείρεις τον πανικό, από το να εισαγάγεις στη δημόσια συζήτηση τον παράγοντα «υγεία»...

Δεν λέει να κοπάσει το κύμα «φοβίας» (βλ. ξενοφοβίας) για τα «μολυσμένα» προσφυγόπουλα. Μετά τις διαβεβαιώσεις ότι τα ανήλικα των κέντρων φιλοξενίας στο Ωραιόκαστρο έχουν εμβολιαστεί, ότι παρακολουθούνται συστηματικά από παιδιάτρους, ότι δεν έχει καταγραφεί ανάμεσά τους κανένα κρούσμα μεταδοτικού νοσήματος, εμφανίστηκαν άλλα επιχειρήματα να σπάσουν τη νεοπαγή κρούστα υγειονομικής ασφάλειας: ότι οι εμβολιασμοί διαρκούν μήνες, ίσως και χρόνο, και τα παιδιά αυτά δεν μπορεί να είναι ακίνδυνα...

Την πρώτη αυτή έκρηξη υστερίας υποδαύλισε η κυβερνητική ανοργανωσιά – στις 3 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ότι περίπου 2.000 προσφυγόπουλα στη Θεσσαλονίκη θα ενταχθούν σε σχολεία όμορων δήμων: Θεσσαλονίκης, Ωραιοκάστρου, Κορδελιού, Θέρμης, Λαγκαδά, Δέλτα, Βόλβης. Μετά τις αντιδράσεις είπαν ότι δεν είναι βέβαιο ότι θα ενταχθούν προσφυγόπουλα στις σχολικές μονάδες του Ωραιοκάστρου. Ενώ δεν υπήρξε κοινή γραμμή ως προς το πρόγραμμα εμβολιασμού τους: οι Γιατροί του Κόσμου διαβεβαίωσαν ότι όλα τα παιδιά δομών της περιοχής έχουν πλήρως εμβολιαστεί (από τον Ιούλιο· 130 παιδιά στο Ωραιόκαστρο και 440 στα Διαβατά), ο γ.γ. Παιδείας Γιάννης Παντής ανέφερε ότι σύντομα θα ξεκινήσουν οι εμβολιασμοί, ενώ το ΚΕΕΛΠΝΟ διαβεβαίωσε ότι προχωρούν βήμα βήμα να καλύψουν όλα τα παιδιά που θα ενταχθούν στα σχολεία.

Η κυβέρνηση δείχνει να υποτιμά τη σοβαρότητα του ζητήματος. Διότι, δεν μεταπείθεις τον γονέα που βλέπει το παιδί του πρόσφυγα ως φορέα όλων των ασθενειών, με εκφράσεις όπως «είναι ομορφιά», αλλά με εντατική, ενδελεχή προετοιμασία για τη μείωση της κοινωνικής τριβής που δημιουργεί το προσφυγικό, θέμα που αστραπιαία πανικοβάλλει, εύκολα κομματικοποιείται, πολλαπλώς διαστρεβλώνεται ακόμη και από ειδήμονες, εν προκειμένω της Ιατρικής... (όπως έλεγε ο Ιπποκράτης, «είναι αδύνατον να ξέρει την Ιατρική αυτός που δεν ξέρει ακριβώς τι είναι ο άνθρωπος»). Το οργανωτικό χάος ευνοεί τον λαϊκισμό και τη δουλεία της μονόπλευρης θέασης, τους όρους μιας χωριστής συνθήκης. Η κυβέρνηση παραβλέπει τις ρίζες, τη φύση, το πρόσωπο, το μέγεθος του φαινομένου που επωάζεται και γαλβανίζεται στη διάπυρη φωλιά της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης (περισσότεροι από 60.000 πρόσφυγες και μετανάστες, σε συχνά ακατάλληλες δομές· περισσότεροι από 13.000 εγκλωβισμένοι στα νησιά-πυριτιδαποθήκες). Ο ρατσισμός, όπως έλεγε ο Μάνος Χατζιδάκις, «δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση - εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας... Και είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή “λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων” σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες»... Αραγε πλησιάζει μια τέτοια;

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ