ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Η Μπρατισλάβα δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΟΦΩΛΟΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Σ​​την Μπρατισλάβα, οι πολιτικές ηγεσίες προσπάθησαν να απαντήσουν στις αγωνίες των πολιτών της Ευρώπης, δείχνοντας ότι ενεργούν και σχεδιάζουν…, αλλά προφανώς έτσι δεν πετυχαίνουν τον στόχο τους. Η αιτία η οποία καθηλώνει την Ευρώπη και στρώνει το έδαφος για να αναπτυχθούν ο λαϊκισμός και ο εθνικισμός, είναι η οικονομική καθίζηση στο ευρωπαϊκό περιβάλλον και η διόγκωση της ανεργίας. Είναι δηλαδή η συνεχής πτώση των εισοδημάτων, η συρρίκνωση της μεσαίας τάξης και η ανασφάλεια που επεκτείνεται, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ανέργων και δεν διαφαίνονται καινούργιες δουλειές, επενδύσεις και ανάπτυξη.

Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθεί στην πρώτη γραμμή το μεταναστευτικό, όχι εξαιτίας της διεθνούς συγκυρίας μόνο, αλλά, κυρίως, επειδή εκμεταλλεύονται την αβεβαιότητα και τον φόβο οι λαϊκιστές, οι εθνικιστές και όλο το αντι-ευρωπαϊκό μπλοκ, στη βάση ενός οικονομικού τέλματος. Το μεταναστευτικό υπάρχει, γιατί υπάρχει μεγάλο πρόβλημα εισοδημάτων και ανεργίας. Εάν οι οικονομίες πήγαιναν περίφημα, κανείς δεν θα πρόκρινε το ζήτημα των μεταναστών, εύκολα θα τους απορροφούσε η οικονομική ανάπτυξη, η διαχείριση θα ήταν διαφορετική.

Η βάση του προβλήματος για την Ευρώπη είναι οι οικονομικές ανισότητες, σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Οι μεγάλες ανισότητες οι οποίες άρχισαν να αναπτύσσονται τα τελευταία οκτώ χρόνια, με το ξέσπασμα της κρίσης, αφενός μεταξύ των πλουσιότερων χωρών-μελών του Βορρά και των ασθενέστερων του Νότου και αφετέρου εντός των κρατών-μελών. Η μεσαία τάξη παρουσίασε εισοδηματική αποσυναρμολόγηση και η ανεργία αυξήθηκε δραματικά τσακίζοντας τα φτωχότερα οικονομικά στρώματα. Οι οικονομικά ισχυρότερες τάξεις υπέστησαν βέβαια πολύ μικρότερες απώλειες και όλα αυτά μαζί προκάλεσαν ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα, το οποίο αναζήτησε τις εύκολες και ακραίες πολιτικές διεξόδους. Απογοήτευση, φτώχεια, ανεργία, τροφοδότησαν τα πολιτικά άκρα και η Ευρώπη έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος.

Η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, αλλά αυτό δεν το συζήτησε η κορυφή των ηγεσιών της Ευρώπης στην Μπρατισλάβα! Φταίνε οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης, αλλά και οι εθνικές πολιτικές ηγεσίες… Αλλωστε, πρόκειται για τους ίδιους (!), οι ίδιοι οι ηγέτες που κινούνται με τον ένα τρόπο στη μία περίπτωση, στον εθνικό χώρο, είναι αυτοί που υποτίθεται ότι σχεδιάζουν και τις εξελίξεις σε πανευρωπαϊκό ορίζοντα. Και αυτό, από μόνο του, είναι μια παγίδα, μια αυτοαναίρεση. Διότι, οι ηγέτες των κρατών-μελών παρουσιάζουν τις επιτυχίες της πολιτικής της Ευρώπης ως προσωπικές μεγάλες νίκες, ενώ, αντιθέτως, τις αποτυχίες, τις δυσκολίες και οποιαδήποτε άλλη δυσάρεστη εξέλιξη, τις χρεώνουν ευθέως στα υπερεθνικά κέντρα αποφάσεων και τη συνολική οντότητα της Ευρωζώνης ή της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ετσι ήρθε το Brexit και η άνοδος στα ποσοστά της Λεπέν. Συνεπώς, οι ίδιες οι σημερινές πολιτικές ελίτ είναι αυτές που τροφοδοτούν με τις αδυναμίες τους και την πολιτική τους διγλωσσία τον λαϊκισμό και τον εθνικισμό. Αυτή είναι η αλήθεια! Η Ευρώπη για να αλλάξει και να σταθεί γερά στα πόδια της χρειάζεται να εκπληρώσει δύο προϋποθέσεις: η πρώτη είναι να δημιουργήσει ικανούς μηχανισμούς διαχείρισης των κρίσεων σε ενιαίο πανευρωπαϊκό επίπεδο και η δεύτερη να βρει τον τρόπο να βάλει μπροστά την παραγωγική της μηχανή, επενδύσεις μεγάλες, νέες δουλειές και θέσεις απασχόλησης.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ