ΚΟΣΜΟΣ

Ιδέες επικίνδυνες για τη δημοκρατία

ANDREW ROSENTHAL / THE NEW YORK TIMES

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ας υποθέσουμε, για την οικονομία της συζήτησης, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και οι υποστηρικτές του στην αξιοθρήνητη δεξιά, τελικά, εννοούν αυτά που λένε και δεν κάνουν σκέτους ήχους για να προσελκύσουν τη προσοχή ή να διασκεδάσουν. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, ιδού κάποια πράγματα για τα οποία θα ήθελαν να πείσουν τους Αμερικανούς: Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ένας αδίστακτος δικτάτορας που εισβάλλει σε ξένες χώρες και παραβιάζει τα ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα του λαού του, που έχει βάψει τα χέρια του με το αίμα δημοσιογράφων, είναι το πραγματικό πρότυπο για τον Αμερικανό πρόεδρο.

Οι δυσαρεστημένοι συντηρητικοί θα μπορέσουν να προχωρήσουν δικαιολογημένα σε ένοπλη στάση εάν δεν τους αρέσουν τα αποτελέσματα των εκλογών του Νοεμβρίου. Αυτό είχαν, προφανώς, κατά νουν ο Τόμας Τζέφερσον και οι υπόλοιποι πατέρες του έθνους όταν ξεκίνησαν την ειρηνική μετάβαση της εξουσίας, πριν από διακόσια χρόνια.

Η Χίλαρι Κλίντον πάσχει από κάποια θανατηφόρο ασθένεια και τα μέσα ενημέρωσης συνωμοτούν προκειμένου να συγκαλύψουν αυτό το γεγονός. Φυσικά, αυτή η λίστα δεν έχει τέλος και, φυσικά, ούτε που αναφερθήκαμε σε ιδέες όπως αυτή της ανοικοδόμησης τειχών στα σύνορά μας ή την εξαπόλυση εμπορικών πολέμων με χώρες όπως η Κίνα, κάτι που με κάποιο τρόπο θα οδηγήσει στην άμεση επανεκκίνηση της αμερικανικής οικονομίας.

Πριν από μερικές ημέρες ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης του Κεντάκι, Ματ Μπέβιν, δήλωσε στη Διάσκεψη Ψηφοφόρων Αξιών ότι η ενδεχόμενη εκλογή της Χίλαρι Κλίντον, τον Νοέμβριο, μπορεί να πνιγεί στο αίμα.

«Οι ρίζες του δένδρου της ελευθερίας ποτίζονται από τι;» διερωτήθηκε. «Από το αίμα ποιων; Των τυράννων, αλλά και των πατριωτών. Ποιου το αίμα θα χυθεί; Πιθανώς αυτών που βρίσκονται σε ετούτη την αίθουσα. Μπορεί των παιδιών μας και των εγγονών μας». Ο Μπέβιν, στη συνέχεια, μίλησε για τον ισλαμικό εξτρεμισμό, που απειλεί τις αμερικανικές ελευθερίες. Αλλά προφανώς η τοποθέτησή του απηχούσε την άποψη κάποιων εξτρεμιστών, μεταξύ των οποίων και ο Τραμπ, που έχει πει ότι η βία μπορεί να είναι η κατάλληλη απάντηση στην εκλογή της Κλίντον.

Οι Ρεπουμπλικανοί, που αυτοαποκαλούνται το Κόμμα του Αβραάμ Λίνκολν, μοιάζει να ξεχνούν ότι ο Λίνκολν οδήγησε το έθνος στον πόλεμο προκειμένου να καταπνίξει την παράνομη στάση των νότιων πολιτειών που αντιτάσσονταν στην εκλογή του.

Πρόσφατα, ο Τραμπ δήλωσε ότι θαυμάζει τον πρόεδρο Πούτιν επειδή «ελέγχει με σιδηρά πυγμή τη χώρα του». Και προσέθεσε: «Είναι ένα πολύ διαφορετικό σύστημα, δεν μου αρέσει αυτό το σύστημα, αλλά είναι ηγέτης, πολύ περισσότερο από τον δικό μας πρόεδρο».

Πρόκειται για ένα δείγμα πολιτικού ρελατιβισμού της χείριστης μορφής. Αραγε ο Τραμπ πιστεύει ότι ο Στάλιν, ο Μάο και ο Χίτλερ ήταν μεγάλοι ηγέτες; Ολοι τους κυβερνούσαν με σιδηρά πυγμή, παρότι βέβαια τα συστήματα τα οποία υπηρετούσαν ήταν αιμοσταγή και κτηνώδη. Ομως, στην πραγματικότητα, ήταν όλοι τους αποτυχημένοι. Ο Πούτιν είναι τόσο μεγάλος ηγέτης ώστε βρισκόταν στα ηνία της χώρας του, την ώρα της οικονομικής κατάρρευσής της.

Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε πρόσφατα το Politico έγραφε ότι ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος έλεγε σε κύκλο συνεργατών του, τον Απρίλιο, «ανησυχώ ότι θα είμαι ο τελευταίος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος».

Προφανώς η υγεία ενός προεδρικού υποψηφίου έχει σημασία για τους ψηφοφόρους, αλλά είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το στρατόπεδο Τραμπ νοιάζεται για την περιπέτεια της υγείας της Χίλαρι Κλίντον.

Απλώς βρήκαν μία ακόμη ευκαιρία να της πετάξουν λάσπη. Οι ιδέες που μετέβαλαν αυτή την προεκλογική εκστρατεία σε φαρσοκωμωδία δεν είναι μόνο επικίνδυνες και απεχθείς για τα πρότυπα της αμερικανικής δημοκρατίας και την πολιτική της παράδοση, αλλά παραβιάζουν και κάθε αρχή που πρέσβευαν οι Ρεπουμπλικανοί από την εποχή του Ρόναλντ Ρέιγκαν, ο οποίος υποτίθεται ότι είναι και η εικόνα του κόμματος. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που οικοδόμησε ο Ρέιγκαν ήταν θνησιγενές από την εποχή της ανάδειξης του κινήματος «Πάρτι τσαγιού» και της απραξίας του Κογκρέσου,

Αν τελικά ο Τραμπ το σκοτώσει με τις συνωμοσιολογίες, το μίσος κατά των μεταναστών και τον έρωτα με το Κρεμλίνο, δεν θα έχει δώσει παρά τη χαριστική βολή.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ