Παντελής Μπουκάλας ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ

Αγριεμένοι άγιοι

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣTAΣEIΣ

Ωστε έτσι λοιπόν. «Παχεία γαστήρ λεπτόν ου τίκτει νόον». Το λέει ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος, φωτισμένος άνθρωπος και πράος, αν εξαιρέσουμε τις κατάρες που εξαπολύει κάθε δεύτερη μέρα, ιεροκήρυξ του Σώματος Χωροφυλακής επί χούντας και κατ’ απονομήν ταγματάρχης. Για να το λέει, σημαίνει ότι και αυτός τα χρόνια εκείνα τα βαριά μελετούσε μανιωδώς. Και μάλιστα αρχαίους Ελληνες. Και, απορροφημένος, αδυνατούσε να καταλάβει πόσο τυραννικό καθεστώς ήταν η θλιβερή «Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών» («Τρεις λέξεις νεκρές. Γιατί τις σκοτώσατε;», για να μνημονεύσουμε Σεφέρη). Αλλά και πόσο υβριστικό για τον χριστιανισμό, με χίλιους κι έναν τρόπους. Χιλιοστός δεύτερος το διαβόητο «Τάμα του Εθνους». Μια μηχανή διά της οποίας πάνω από 400.000.000 δραχμές, συγκεντρωμένες από εράνους, δωρεές κτλ., μετακινήθηκαν θαυμαστώ τω τρόπω στα βαλάντια των χουντικών που επιστατούσαν στο κάλπικο εγχείρημα.

Στα γνωμικά και τις παροιμίες βρίσκει κανείς ό,τι εξυπηρετεί την πολεμική του. Να τα λατρέψουμε σαν αλήθειες δοσμένες από τον Θεό (όποιον πιστεύει ο καθένας, ακόμα και τον κατά Παύλο «άγνωστο»), δεν είναι φρόνιμο. Ακόμα λιγότερη φρονιμάδα αποκαλύπτει το να μην μπορεί κάποιος (ή να μη θέλει) να κατανοήσει πότε πρόκειται για άγριο σκώμμα, κατασκευσμένο από χολερικό μυαλό, και πότε για μετρημένη σκέψη. Παράδειγμα η παροιμία «παπά φαγί και διάκου βούκα». Μπορούμε να την πιστέψουμε σαν αξίωμα; Οχι βέβαια, εκτός αν θέλουμε να είμαστε κατεδαφιστικά άδικοι. Γι’ αυτό και ο ίδιος ο συλλογέας της, ο Ι. Βενιζέλος, εξηγούσε το 1867: «Η παροιμία έχει την αρχή της από την χυδαϊκήν πρόληψιν, ότι η ανωτέρα τάξις των ιερέων αφιερούται εις την ευζωΐαν, της οποίας εν μικρόν μερίδιον αφίνουσιν εις τους υποκειμένους των».

Πρόληψη, επίσης χυδαϊκή, είναι και το «παχεία γαστήρ λεπτόν ου τίκτει νόον». Ενα χοντροκομμένο σκώμμα που προσβάλλει τον μισό πληθυσμό της Γης. Και δεν πιστεύω ότι ο κ. Αμβρόσιος θα το εξαπέλυε και κατά του πολιτικάντη ευσεβούς χριστιανού κ. Καμμένου ή εναντίον όσων ιεραρχών έχουν πρόβλημα παχυσαρκίας.

Το να χρησιμοποιήσεις το κοροϊδευτικό γνωμικό για να πειράξεις τον φίλο σου, που κάπως ξέφυγε και εκτός από «έξω καρδιά» έγινε και «έξω κοιλιά», είναι ανεκτό. Το να το ενσφηνώνεις όμως στην ιερεμιάδα σου και να το κραδαίνεις σαν το βαρύτερο «επιχείρημά» σου, λες κι είναι γραμμένο στις πλάκες του Μωυσή, φανερώνει αγένεια και μικρότητα. Εντάσσεται όμως και αυτό στον «ιερό πόλεμο» κατά του υπουργού Παιδείας. Πρόδηλος στόχος η εκπαραθύρωσή του. Αν αποφασιστεί, θα είναι σαν να δηλώνεται πως η τήρηση του Συντάγματος αναβάλλεται ακόμα μια φορά. Και τότε δεν θα σημάνουν χαρμόσυνα μόνο οι καμπάνες των εκκλησιών στα Καλάβρυτα αλλά κι ολόκληρο το «Σήμαντρον» της Αιγιάλειας, ξενοδοχείο υπερπολυτελές της μητροπολιτικής εταιρείας «Μετόχι», με τα «κελιά»-σουίτες και τα φωτιστικά να θυμίζουν λέει καντηλέρια. Από σέβας.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ