Άγγελος Στάγκος ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Οι προθέσεις του κ. Ερντογάν

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΣΧΟΛΙΟ

Η πρόσφατη δήλωση του Ταγίπ Ερντογάν περί της Συνθήκης της Λωζάννης έχει πολλές αναγνώσεις και άλλες τόσες ερμηνείες. Το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για μια «κακή» εξέλιξη που θα βαραίνει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις από τώρα και στο εξής, και τουλάχιστον όσο βρίσκεται στην εξουσία το συγκεκριμένο καθεστώς της Τουρκίας, δηλαδή το νεοοθωμανικό ή νεοϊσλαμικό κράτος που εδραιώνει στη χώρα του ο σημερινός ηγέτης της. Και όπως οι πάντες αναγνωρίζουν, τα γεγονότα αποδεικνύουν, πρώτον, ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της Τουρκίας, δεύτερον, ότι η προσπάθεια μετάλλαξης του τουρκικού κράτους στέφεται με απόλυτη επιτυχία.

Η γενική εντύπωση που επικρατεί στην Ελλάδα είναι ότι η δήλωση του Ερντογάν έχει βασικά στόχο τους αντιπάλους του καθεστώτος του, ιδιαίτερα τους κοσμικούς κεμαλικούς, και απευθύνεται στους Τούρκους πολίτες. Αυτοί που υποστηρίζουν τη συγκεκριμένη άποψη, στους οποίους συγκαταλέγονται και κυβερνητικοί παράγοντες, πιθανότατα δεν θέλουν να προκαλέσουν ανησυχία στον ελληνικό λαό, ούτε να τροφοδοτήσουν μια εθνικιστική έξαρση που όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, αλλά αντίθετα μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη.

Η αλήθεια είναι ότι η άποψή τους έχει βάση. Ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν συνέδεσε τη 15η Ιουλίου, ημέρα της πρόσφατης απόπειρας πραξικοπήματος κατά του καθεστώτος του, με την «επέτειο του δευτέρου πολέμου για την ανεξαρτησία του τουρκικού έθνους», που κατέληξε και ολοκληρώθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης, την οποία ουσιαστικά εμφάνισε ως ήττα. Ηττα την οποία απέδωσε στο κεμαλικό καθεστώς, το οποίο κατηγόρησε ότι εξαπάτησε τον τουρκικό λαό γιατί δέχθηκε την παραχώρηση των νησιών στην Ελλάδα.

Από την άλλη πλευρά, η Συνθήκη της Λωζάννης καθόρισε τα σύνορα της Τουρκίας σε Ανατολή και Δύση και υπογράφηκε από πολλές χώρες, άρα είναι διεθνής. Οταν όμως ο Ταγίπ Ερντογάν αναφέρεται μόνο στα νησιά του Αιγαίου, ξεχνώντας μάλιστα ότι τα είχε ήδη καταλάβει από το 1912 η Ελλάδα, είναι σωστό να εκλαμβάνεται αυτό ως πρόθεση αναθεώρησης ή και ακύρωσης της Συνθήκης. Επομένως, δικαιολογείται η όποια ανησυχία δημιουργεί η δήλωσή του στην ελληνική πλευρά. Οχι γιατί η επόμενη κίνησή του μπορεί να είναι η διεκδίκηση με πολεμικά μέσα. Αυτό δεν θα το κάνει. Προσθέτει όμως ακόμη έναν διαρκή πονοκέφαλο βάζοντας και αυτό το θέμα στο τραπέζι.

Το πιο πιθανό είναι ότι ο Τούρκος ηγέτης κατασκευάζει και αποθηκεύει διαπραγματευτικά και εκβιαστικά όπλα απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τη Δύση γενικότερα. Φοβάται τη δημιουργία κουρδικού κράτους με τις ευλογίες της Δύσης στα ανατολικά σύνορα της χώρας του και εκτοξεύει απειλές στα δυτικά, θεωρώντας μια τέτοια εξέλιξη ακύρωση της Συνθήκης της Λωζάννης; Ή στέλνει μήνυμα στην Ε.Ε. ενόψει της ενεργοποίησης της Ευρωπαϊκής Ακτοφυλακής ή και κάποιας ευρωνατοϊκής δύναμης που ενδεχομένως βρίσκεται στα σκαριά; Σε κάθε περίπτωση, η δήλωσή του δεν έγινε αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση...

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ