ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Ανταγωνισμός χωρίς τιμωρίες

ΠΑΝΑΓΗΣ ΒΟΥΡΛΟΥΜΗΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω στη διάδοση της ευρυζωνικότητας –του γρήγορου Ιnternet– με αρνητικές επιπτώσεις στη διεθνή ανταγωνιστικότητά της. Κύρια αιτία της καθυστέρησης και άναρχης ανάπτυξης στον τομέα αυτό είναι η σύγκρουση δύο αντιλήψεων για το πώς πρέπει να αναπτύσσονται οι νέες τηλεπικοινωνιακές τεχνολογίες στη χώρα μας. Η μία αντίληψη προκρίνει τη γρήγορη παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων στον κλάδο, που είναι συνεχείς και ραγδαίες. Εκεί, ο μόνος οργανισμός που έχει τα κεφάλαια και την τεχνογνωσία να το πράξει άμεσα και σωστά είναι ο ΟΤΕ. Εχει επίσης πανελλαδική παρουσία και μπορεί να καλύψει υποβαθμισμένες περιοχές αραιού πληθυσμού και δύσκολης μορφολογίας εδάφους που οικονομικά δεν συμφέρουν. Από τη σκοπιά της ανάπτυξης καθολικής εξυπηρέτησης και ανταγωνιστικότητας της χώρας, η λύση ΟΤΕ είναι αδιαμφισβήτητα η καλύτερη. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 ο ΟΤΕ έχει επανειλημμένως προτείνει σε διαδοχικές κυβερνήσεις πανελλαδική κάλυψη χωρίς όμως αποτέλεσμα. Οι προτάσεις του βρίσκονται αντιμέτωπες με την άλλη αντίληψη, ότι έτσι κινδυνεύει να αλλοιωθεί ο ανταγωνισμός και να επιστρέψει το μονοπώλιο στις τηλεπικοινωνίες. Η θέση των άλλων παρόχων ήταν και είναι ότι ο ΟΤΕ πρέπει να καθυστερεί τις επενδύσεις σε δικά του δίκτυα μέχρι εκείνοι να αποκτήσουν σημαντικό μερίδιο της αγοράς. Αλλά επειδή δεν έχουν ή δεν θέλουν να διαθέσουν τα μέσα για να φτιάξουν δικά τους δίκτυα, να περιμένει ο ΟΤΕ και η ανάπτυξη της χώρας μέχρι να τα βρουν. Να θυσιαστεί πολύτιμος χρόνος και να ματαιωθούν επενδύσεις για να εξυπηρετηθούν κάθε είδους συμφέροντα. Δικαιολογημένα ο ΟΤΕ έχει αντιδράσει.

Στη μέση του καβγά βρίσκεται η ΕΕΤΤ, η Ρυθμιστική Αρχή για τις τηλεπικοινωνίες. Ο ρόλος της είναι δύσκολος και στο παρελθόν τον έκαναν δυσκολότερο ιδεοληψίες του είδους ότι τα δίκτυα ανήκουν στον λαό και πρέπει να αφαιρεθούν από τον ΟΤΕ – αυτά με, υποτίθεται, δεξιά κυβέρνηση. Η στάση τότε της ΕΕΤΤ δημιουργούσε κλίμα απόλυτης ανασφάλειας στον κλάδο, δυσκολεύοντας κάθε μακροπρόθεσμο επενδυτικό σχεδιασμό τόσο από τον ΟΤΕ όσο, πιθανώς, και από ανταγωνιστές του. Τη σύγχυση δεν βελτίωνε η αμφιλεγόμενη θέση των αρμόδιων κυβερνητικών παραγόντων που απέφευγαν να πάρουν θέση σε έναν τομέα που κατεξοχήν απαιτεί εθνική στρατηγική ανάπτυξης. Ετσι εξακολουθήσαμε να μένουμε πίσω από τους άλλους. Με την είσοδο της Deutsche Telekom στον ΟΤΕ και την αλλαγή φρουράς στην ΕΕΤΤ και αλλού τα πράγματα, μετά το 2010, ηρέμησαν κάπως στον κλάδο αλλά, αν πιστέψουμε τι γράφεται στον Τύπο, έχουν ξαναρχίσει οι τριβές. Αν πάρουν έκταση, θα την πληρώσει πάλι η ανάπτυξη της οικονομίας. Τα προβλήματα του παρελθόντος είχαν σε μεγάλο βαθμό προκληθεί από τις 25 και πλέον άδειες που είχε χορηγήσει η ΕΕΤΤ σε επίδοξους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους. Εχουν επιβιώσει τέσσερις, πάλι αριθμός μεγάλος για τη μικρή ελληνική αγορά, αλλά πάντως το πρόβλημα είναι διαχειρίσιμο. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετώπισαν παρόμοιες καταστάσεις, βρέθηκαν λύσεις που διατήρησαν τον ανταγωνισμό δίχως να τιμωρήσουν τις επενδύσεις, τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη. Τέτοιος πρέπει να είναι ο στόχος της νέας ηγεσίας της ΕΕΤΤ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ